Fanfics

11

15:01, 5 July 2022

(Unicode)

လီဆာနဲ့မဒမ်ချစ်သူတွေဖြစ်တာတစ်ပတ်တောင်ပြည့်တော့မယ်

တစ်ပတ်လုံးလုံးမောင်ဟာဂျန်းနီအနားကကိုမခွာခဲ့ပါ

ကျောင်းတက်ပြီးစာလေးဘာလေးလုပ်ဆိုလည်းမောင်ကတော့နားကိုမထောင်

နီ့စကားဆိုမြေဝယ်မကျပါပဲဆိုတဲ့မောင်ဟာဂျစ်ကန်ကန်နိုင်တဲ့အကျင့်ကတော့ပျောက်မသွားပါဘူး

အခုလည်းကြည့်ကုမ္ပဏီရုံးခန်းကဆိုဖာပေါ်မှာထိုင်ရင်းဂျန်းနီကိုတစိမ့်စိမ့်ကြည့်နေပြန်တာ

"မောင်..."

"ဟုတ်ကဲ့ နီ"

သွားလေးတွေပေါ်တဲ့အထိပြုံးပြနေတဲ့မောင့်အနားကိုဂျန်းနီမျက်မှန်လေးပင့်တင်ကာတစ်လှမ်းချင်းသွားလိုက်တယ်

"ဗိုက်ဆာနေပြီလား"

မောင့်ပေါင်ပေါ်မှာထိုင်ရင်းပါးလေးတစ်ဖက်ကိုဆွဲကာမေးလိုက်တော့

"ဆာနေပြီ"

"အာ့ဆိုသွားကြမယ်လေတော်ကြာမောင်ဗိုက်အောင့်ရင်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

စိုးရိမ်တကြီးပြောနေရှာတဲ့မဒမ့်ကိုကြည့်ပြီးရင်ထဲမှာကြည်နူးရပြန်တယ်

"နီ...မောင်ကလေထမင်းထက်ပိုစားချင်နေတာရှိတယ်သိလား"

"ဟုတ်လားဘာများလဲပြောပါအုန်း"

မဒမ်ဟာလီဆာ့လည်တိုင်ကိုလက်တွေနဲ့ချိတ်တွယ်လိုက်သေး

"နီ့ကို"

နှုတ်ခမ်းတစ်ဝှိုက်ကိုလျှာနဲ့သပ်လိုက်ပြီးအကြည့်စူးစူးတွေနဲ့ပြောလာတဲ့မောင့်ကြောင့်ဂျန်းနီရင်ထဲဝယ်ဂျိန်းခနဲ

သေချာပါတယ်မျက်နှာကြီးလည်းခရမ်းချဥ်သီးလိုရဲတွတ်နေတော့မှာ

မဒမ်ဟာသိပ်ရှက်တတ်တဲ့မိန်းမ

မဒမ့်လိုမိန်းမကိုမှအဂျစ်ကလည်းချစ်တာ...

"မောင့်မိန်းကလေးကဘာလို့ဒီလောက်ထိရှက်တတ်ရတာလဲဟင်"

မဒမ့်ရဲ့မေးရိုးလေးကိုဆွဲမော့ရင်းအကြည့်ချင်းဆုံစေတော့လည်းမဒမ်ဟာလီဆာ့မျက်လုံးတွေကိုမကြည့်ဘေးဘီဝဲယာအား360°လှည့်နေတာ..

လီဆာ့ကိုအူယားအောင်သိပ်လုပ်နိုင်တဲ့မဒမ်

"နီ...."

"မောင်ချစ်တာသိတယ်မလား"

မောင့်စကားကြောင့်ဂျန်းနီလည်းခေါင်းငြိမ့်ပြကာတုန့်ပြန်တယ်

"နီ့ကြောင့်ရူးတော့မယ်ကွာ..."

အွတ်စ်!!!!

ထိကပ်လိုက်ရတဲ့မဒမ့်နှုတ်ခမ်းထူထူလေးဟာနူးညံ့တာထက်ကိုပိုနူးညံ့တယ်

တကယ့်ကိုရူးခါးစေတာ...

မဒမ့်အပေါ်နှုတ်ခမ်းလေးထက်အောက်နှုတ်ခမ်းလေးကိုလီဆာပိုသဘောကျတယ်

စုပ်ယူလိုက်တိုင်းမှာရင်ဖိုလှိုက်မောစရာ...

ခံစားချက်တွေပိုပြင်းထန်လာတာနဲ့အမျှလျှာချင်းပါနှောင်ဖွဲ့လာကြရင်း

အောက်စီဂျင်လိုအပ်လာတာကြောင့်လီဆာဟာမဒမ့်ညှပ်ရိုးတွေကိုပြောင်းကာသိမ်းပိုက်နေပြန်တယ်

မဒမ့်ခမျာလီဆာပေးတဲ့အထိအတွေ့တွေကိုမျက်စိမှိတ်ရင်းကိုခံစားနေတာ...

ဒီလိုမျိုးထိတွေ့ကြတိုင်းမဒမ်အားကိုးတကြီးဆုပ်ကိုင်နေကြဟာလီဆာ့လက်မောင်းတွေကိုပါပဲ

"ဂျန်းရေ...ကိုယ်ပြန်လာ..."

ဘုမသိဘမသိနဲ့ဇွတ်ဝင်လာတဲ့ဂျုံအင်တစ်ယောက်ကတော့မျက်စိရှေ့ကမြင်ကွင်းကြောင့်လက်ထဲကပန်းစည်းနဲ့စက္ကူအိတ်တောင်ကြမ်းပေါ်ပြုတ်ကျတယ်

ဂျုံအင့်အသံကြောင့်မဒမ်ဟာလည်းလီဆာ့ကိုတွန်းထုတ်တယ်

ဒါတောင်အဂျစ်ကောင်ကအတင်းတွေနမ်းနေသေးတာ...

"ဂျုံအင်..နင်ပြန်ရောက်ပြီပေါ့"

မောင့်ကြောင့်မလုံတလုံဖြစ်နေတဲ့အဝတ်တွေကိုပြန်ဆွဲချရင်းဂျုံအင့်အားနှုတ်ဆက်ရသေးတယ်

မောင်ကတော့ဘေးမှာအတူလာရပ်ပြီးဂျုံအင့်အားဘုကြည့်ကြည့်ကာပါးစောင်ကိုတောင်လျှာနဲ့ထိုးထားသေး

"ဂျန်း..ဟိုကိုယ်လေ.."

အထစ်ထစ်အငေါ့ငေါ့နဲ့ဘယ်ကဘယ်လိုပြောရမှန်းမသိလောက်အောင်ဂျုံအင်လမ်းတွေပျောက်နေခဲ့တာ

စကားလုံးတွေဟာရှာလို့ကိုမတွေ့ရူးချင်တာပဲ

"ကိုယ်ဂျပန်ကမနေ့ကမှပြန်ရောက်တာအဲ့တာဂျန်းအတွက်လက်ဆောင်နဲ့ပန်းစည်းလာပေးတာ"

ဖြူစုတ်နေတဲ့ဂျုံအင်မျက်နှာကိုကြည့်ရုံနဲ့ဘယ်လောက်ထိစပရိုက်ဖြစ်သွားလဲခန့်မှန်းလို့ရပါတယ်

အသားညိုတဲ့လူကနေအခုကျအဖြူကောင်ကိုဖြစ်လို့

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ဂျုံအင်ရယ်ထိုင်ပါအုန်း"

"ကိုယ့်မှာမေးစရာတွေအများကြီးရှိနေပြီဂျန်း"

မောင်နဲ့စတွဲကတည်းကဂျုံအင်ကဂျပန်ကိုအရေးတကြီးအလုပ်ကြောင့်ထွက်သွားတာလေ

အခုပြန်ရောက်လာပြီးဂျန်းနီတို့ကိုမြင်တွေ့လိုက်တော့သူအရမ်းရှုပ်နေတော့မှာ

"ခင်ဗျားမေးခွန်းတွေအများကြီးမေးနေရမှာစိုးလို့ကျုပ်တခါတည်းပြောလိုက်မယ်"

အကြည့်တွေပြင်းထန်လွန်းနေသောမောင့်အားဂျန်းနီကြည့်ပြီးလက်ဖျားတွေတောင်အေးတယ်

"ကျုပ်နဲ့နီကတွဲနေကြပြီချစ်သူတွေဖြစ်နေကြပြီ"

မောင့်စကားကြောင့်ဂျုံအင်လည်ပင်းကြောတွေရောမေးရိုးတွေပါတင်းသွားတာဂျန်းနီတွေ့လိုက်ရတယ်

မောင်ကတော့ပါးစောင်ကိုလျှာနဲ့ထိုးထားပြီးဂျုံအင့်အားကြည့်နေဆဲ

"ကိုယ်ပြန်တော့မယ်ဂျန်း..."

ဂျုံအင်တစ်ယောက်ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းနိုင်ဖို့တောင်မနည်းအားယူလိုက်ရပြီးပြန်သွားတယ်

"မောင်...."

ဂျုံအင်ထွက်သွားတာနဲ့မောင်ဟာဂျန်းနီရဲ့ခါးတွေကိုအနောက်ကနေဖက်တွယ်လာပြီးပခုံးလေးပေါ်မေးတင်တော့တာ

"ဟုတ်ကဲ့နီ"

"မင်းကတကယ့်မလွယ်ကြောလေး"

မဒမ်ဟာသူ့ဘာသူပြောရင်းသူကိုယ်တိုင်ပဲသဘောတကျရယ်မောနေတာ

မဒမ့်ရယ်သံလေးတွေဟာနားထောင်အကောင်းဆုံးမဒမ့်ရယ်မောနေပုံလေးဟာဆွဲဆောင်မှုအရှိဆုံး

မိုနာလီဆာတောင်ထိုင်ငိုသွားမှာ....

ဒီကလီဆာကတော့ချစ်ပြီးရင်းချစ်ပဲ

"အဲ့ဘဲကိုကြည့်မရတာနဲ့အတော်ပဲအခုမှပဲစိတ်ထဲကျေနပ်သွားတော့တယ်"

"ဂျုံအင်ကလူကောင်းပါမောင်ရယ်"

"မသိဘူး နီ ရာ..အဲ့ဘဲအကြောင်းတွေမကြားချင်ပါဘူးနော်"

"မောင်မကြိုက်ရင်မပြောတော့ဘူး"

မဒမ်ဟာမသိမသာရောသိသိသာသာရောလီဆာ့အားအလိုသိပ်လိုက်ပါသည်

အပြင်လူတွေအမြင်မှာမဒမ်ဟာလီဆာ့ကိုချုပ်ကိုင်တယ်လို့ထင်နိုင်ကြပေမယ့်

တကယ့်အမှန်တရားကတော့အဂျစ်ကောင်ကမဒမ့်ကိုနိုင်စားတာ

မဒမ်ဟာမဒမ်မပီသစွာပဲအဂျစ်ကောင်ကိုချစ်လွန်းလို့အရာရာခေါင်းငြိမ့်တဲ့မိန်းမ...

"ကဲဖက်ထားတာလွတ်အုန်း..ထမင်းသွားစားကြမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့..နီ"

လွတ်ဆိုလည်းမရ....ပါးဖောင်းဖောင်းတွေကိုတပြွတ်ပြွတ်ကနမ်းသေး

မနိုင်စိန်လေးပါ...

🌻🌼

"လှလိုက်တာဂျီနဲ့လိုက်တယ်"

ယောင်းကဂျီဆူ့ရုံးခန်းအထိလာပြီးအတူရှိပေးရုံသာမကလက်သည်းနီပါဆိုးပေးနေတာ

"ယောင်းကရွေးတတ်သား"

"အိမ်မှာလည်းအစ်မကိုဆိုးပေးနေကျ"

"လီလီကတော့တခါမှမလုပ်ပေးဖူးဘူးသူကိုယ်တိုင်လည်းအလှအပစိတ်မဝင်စားဘူးလေ"

"အဲ့အဆိုးအပေကဘာလုပ်တတ်မှာလဲပြဿနာပဲရှာတတ်တဲ့ကောင်"

"ဘာ!!!!"

ချယ်ယောင်းတစ်ယောက်ယောင်ပြီးတော့ဂျီဆူရှေ့မှာမှလီဆာကိုမကောင်းပြောလိုက်မိတယ်

ညီမကိုထိတော့ပြန်အော်တာများချယ်ယောင်းနားစည်ကွဲတော့မတတ်

"ဟိုလေ..ဂျီ..ချယ်ကလေလီဆာနဲ့သူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့ဒီလိုပဲပြောတတ်တာ"

"ဒါတော့ဒါပေါ့..လီလီ့ကိုအဲ့လိုမျိုးအဆိုးအပေလို့ပြောတာကျမကြိုက်ဘူးယောင်းရယ်"

"တောင်းပန်ပါတယ်ဂျီ"

ကိုယ့်ရှေ့မှာခေါင်းလေးငုံ့ပြီးကြောက်ပြနေတဲ့ယောင်းငယ်ကိုမြင်တော့လည်းစိတ်ထဲမကောင်း

လီလီနဲ့ကသူငယ်ချင်းတွေဆိုတော့နှုတ်ကျိုးနေလို့ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်

"အင်းပါယောင်းရယ်...မမကိုကြည့်ပါအုန်း"

ဂျီဆူစကားကြားမှပဲယောင်းလည်းပြန်မော့ကြည့်လာတယ်

"မမကယောင်းငယ်ကိုဆူတာမဟုတ်ပါဘူး"

"ဟုတ်ကဲ့ပါဂျီ...ချယ်ပြန်တော့မယ်"

"ဟယ်ဘယ်ပြန်မလို့လဲ"

"အိမ်ကိုလေ"

"ဟောတော့...မမဘယ်လက်ဆိုးဖို့ကျန်သေးတယ်လေယောင်း"

ချယ်ယောင်းကတော့လေကြောက်ပြီးအယောင်ယောင်အမှားမှားနဲ့ပေါက်ကရလုပ်လိုက်ပြန်ပြီ

ဂျီ့ကိုညာလက်ပဲဆိုးလို့ပြီးသေးတာချယ်ယောင်းမေ့သွားတယ်

"ဟုတ်သားပဲဆောရီးပါဂျီရယ်"

ဂျီ့ဘယ်လက်လေးကိုယူလိုက်ရင်းလက်သည်းနီဆိုးဖို့ပြင်လိုက်တယ်

ဂျီဟာမျက်နှာလေးတင်လှတာမဟုတ်ရှိရှိသမျှအစိတ်အပိုင်းတွေအားလုံးလှပတယ်

"ယောင်းကလီလီ့ကိုသဘောရောကျရဲ့လား"

"ဂျီ့ကိုပဲသဘောကျတာ"

"ဘယ်လို"

မျက်လုံးလေးပြူးကာအံ့အားသင့်နေတဲ့ဂျီဟာသိပ်လှရက်တာပဲ

ချယ်ယောင်းလည်းဂျီ့မျက်လုံးတွေကိုတည့်တည့်ကြည့်ပြီး

"ဟုတ်တယ်ဂျီ....ချယ်လေဂျီ့ကိုချစ်တယ်"

ယောင်းငယ်ကကျွန်မကိုချစ်တယ်တဲ့လားယောင်းငယ်ဆီကအမျှော်လင့်ခဲ့ရဆုံးစကား

ဒီနေ့တော့ကျွန်မကြားလိုက်ရပြီဒါပေမယ့်စိတ်ထဲရှင်းအောင်တော့မေးစရာရှိတာမေးအုန်းမှ

"ယောင်း..မမကိုဒီလိုပြောတာကလီလီကြောတာမခံချင်လို့တော့မဟုတ်ပါဘူးနော်"

"ပေါက်ကရဂျီရယ်...စတွေ့ကတည်းကဂျီ့ကိုစွဲလမ်းခဲ့ရတာပါ"

ဂျီဟာဟိုလူဆိုးကောင်ကိုနိုင်ချင်လို့ပြောမှာကိုစိုးနေတဲ့ပုံပဲ

မဟုတ်ရပါဘူးဂျီရယ်ချယ်ယောင်းကဂျီ့ကိုသိပ်ချစ်တာပါ

"တကယ်လား"

အရှက်ပိုစွာအကြည့်တွေလွဲနေတဲ့ဂျီ့ပုံရိပ်ကိုပထမဆုံးမြင်ဖူးခြင်း

ပုံမှန်ဆိုချယ်ကပဲရှက်နေခဲ့တာမလား

ဒီတစ်ခါတော့ဘာလို့မှန်းမသိချယ်သတ္တိတွေသိပ်ရှိနေပါတယ်

"တကယ်ပြောတာပါဂျီ...ချယ့်ရင်ခုန်သံတွေကိုကြားရလားဟင်"

ငယ်ဟာကျွန်မညာလက်ကိုဆွဲယူပြီးသူ့နှလုံးသားရှိရာကိုထားလိုက်တယ်

ကျွန်မလက်ဖဝါးရဲ့အသွေးအသားတွေကတစ်ဆင့်ငယ့်ရင်ခုန်သံတွေကိုခံစားနေမိတာတော့အမှန်

"ယောင်း....."

"နားထောင်နေပါတယ်ဂျီ"

"အမှန်တော့လေမမလည်းယောင်းငယ်ကိုချစ်နေမိတာပါ"

ဂျီဆူ့စကားကြောင့်ချယ်ယောင်းမျက်နှာမှာဝင်းလဲ့ထိန်လင်းသွားလိုက်တာညကောင်းကင်ကလမင်းထက်တောင်သာပါသေးတယ်

"ချစ်လိုက်တာဂျီရယ်...."

ငယ်ဟာကျွန်မကိုအပျော်တွေလွန်ပြီးအတင်းကိုဖက်တော့တာပဲ

ငယ်လည်းပျော်နေသလိုကျွန်မလည်းသေမတတ်ပျော်ရတယ်

အချစ်ဆိုတာကိုအယုံအကြည်မရှိတဲ့လူသားပေမယ့်ငယ့်ကြောင့်ပြောင်းလဲသွားတယ်

အရာရာဟာငယ်နဲ့စတွေ့တည်းကပို၍ပို၍လှပလာနေတာ...

ငယ့်ကိုသိစေချင်လိုက်တာ

"ငယ်အသက်ရှူကြပ်နေပြီဖက်ထားတာလွတ်ပါအုန်း"

"မရဘူးကွာ...ဖက်ထားအုန်းမှာ"

"ငယ်နော်မဆိုးနဲ့တွန်းမရလို့ငြိမ်နေရတာ"

ဂျီ့လက်သည်းနီတွေဟာသိပ်မခြောက်သေးတာကြောင့်စိတ်လိုလက်ရလုပ်မရဘူးလေ

ကောင်းလိုက်တာကွာ....ချစ်သူလေးကိုတင်းနေအောင်ဖက်ထားရတဲ့ခံစားချက်က

ရင်ခွင်တစ်ခုလုံးနွေးထွေးနေတာပဲ

"အခုဆိုငယ်တို့ကနှစ်ထပ်ကွမ်းပြီးဆွေမျိုးတွေဖြစ်ကြတော့မှာနော်"

"ဒါပေါ့ငယ်ရယ်"

ကံတရားကြီးကဆန်းသပငယ့်အစ်မဟာတခြားသူမဟုတ်လီလီသိပ်ချစ်ရတဲ့မဒမ်တဲ့....

ကျွန်မသိပ်ချစ်ရတဲ့ငယ်ဟာလည်းမဒမ့်ရဲ့ညီမလေးဆိုပဲ...

"ဂျီ့ကိုငယ်နမ်းမယ်နော်"

ငယ်နဲ့တော့လေအရူးလေးရှက်ပါတယ်ဆိုဘာတွေလာပြောမှန်းမသိ

ရူးချင်တော့တာပါပဲ

ကျွန်မလည်းရှက်ရှက်နဲ့ခေါင်းပဲငြိမ့်လိုက်တယ်

တစ်ဆက်တည်းခံစားမိလိုက်တာငယ့်ရဲ့နှုတ်ခမ်းသားလေး

ဂျီ့အသည်းပုံနှုတ်ခမ်းလေးကိုထိတွေ့ချင်နေခဲ့တာကြာပေါ့

အခုတော့ဖြစ်ခွင့်ရပြီ

တွေးထားထက်တောင်ဂျီ့နှုတ်ခမ်းပါးပါးလေးကပိုချိုနေသေး

အစကထိရုံပဲထိဖို့..သို့သော်လက်တွေ့မှာခံစားခွင့်ရတဲ့အခါရမ္မက်ကလှုံ့ဆော်လာတယ်

အပေါ်တစ်လွှာအောက်တစ်လွှာကိုအပီအပြင်စုပ်ယူရင်းအရသာခံတယ်

ဂျီကတော့ရိုးသားချက်ပြန်တောင်မနမ်းတတ်ဘူး

"ဂျီ....ငယ်နမ်းတာသဘောကျရဲ့လား"

"မသိဘူးကွာ..လူရိုးလေးထင်ထားတာရှင်လေးလည်းနှာဘူးလေးပဲ"

"ချစ်တာကိုး...ငယ်ကဂျီ့ကိုချစ်လို့"

ကျွန်မလည်းဘာမှဆက်မပြောချင်တော့တာနဲ့ငယ့်ရင်ခွင်ထဲကိုပစ်ဝင်လိုက်တယ်

ငယ်ကတော့ကျွန်မနဖူးလေးကိုဖိကပ်နမ်းနေခဲ့တယ်

ငယ့်ကိုအရမ်းချစ်တယ်.....

×××××××××××××××သဘောကျကြရဲ့လား🤓

ကြယ်ပေးဖို့မမေ့နဲ့နော်💫

အားလုံးကိုလေးစားချစ်ခင်လျက်🤎×××××××××××××××(Zawgyi)

လီဆာနဲ႔မဒမ္ခ်စ္သူေတျြဖစ္တာတစ္ပတ္ေတာင္ျပည့္ေတာ့မယ္

တစ္ပတ္လံုးလံုးေမာင္ဟာဂ်န္းနီအနားကကိုမခြာခဲ့ပါ

ေက်ာင္းတက္ၿပီးစာေလးဘာေလးလုပ္ဆိုလည္းေမာင္ကေတာ့နားကိုမေထာင္

နီ႔စကားဆိုေျမဝယ္မက်ပါပဲဆိုတဲ့ေမာင္ဟာဂ်စ္ကန္ကန္ႏိုင္တဲ့အက်င့္ကေတာ့ေပ်ာက္မသြားပါဘူး

အခုလည္းၾကည့္ကုမၸဏီရံုးခန္းကဆိုဖာေပၚမွာထိုင္ရင္းဂ်န္းနီကိုတစိမ့္စိမ့္ၾကည့္ေနျပန္တာ

"ေမာင္..."

"ဟုတ္ကဲ့ နီ"

သြားေလးေတြေပၚတဲ့အထိၿပံဳးျပေနတဲ့ေမာင့္အနားကိုဂ်န္းနီမ်က္မွန္ေလးပင့္တင္ကာတစ္လွမ္းခ်င္းသြားလိုက္တယ္

"ဗိုက္ဆာေနၿပီလား"

ေမာင့္ေပါင္ေပၚမွာထိုင္ရင္းပါးေလးတစ္ဖက္ကိုဆြဲကာေမးလိုက္ေတာ့

"ဆာေနၿပီ"

"အာ့ဆိုသြားၾကမယ္ေလေတာ္ၾကာေမာင္ဗိုက္ေအာင့္ရင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ"

စိုးရိမ္တႀကီးေျပာေနရွာတဲ့မဒမ့္ကိုၾကည့္ၿပီးရင္ထဲမွာၾကည္ႏူးရျပန္တယ္

"နီ...ေမာင္ကေလထမင္းထက္ပိုစားခ်င္ေနတာရိွတယ္သိလား"

"ဟုတ္လားဘာမ်ားလဲေျပာပါအုန္း"

မဒမ္ဟာလီဆာ့လည္တိုင္ကိုလက္ေတြနဲ႔ခ်ိတ္တြယ္လိုက္ေသး

"နီ႔ကို"

ႏႈတ္ခမ္းတစ္ဝိႈက္ကိုလ်ွာနဲ႔သပ္လိုက္ၿပီးအၾကည့္စူးစူးေတြနဲ႔ေျပာလာတဲ့ေမာင့္ေၾကာင့္ဂ်န္းနီရင္ထဲဝယ္ဂ်ိန္းခနဲ

ေသခ်ာပါတယ္မ်က္ႏွာႀကီးလည္းခရမ္းခ်ဥ္သီးလိုရဲတြတ္ေနေတာ့မွာ

မဒမ္ဟာသိပ္ရွက္တတ္တဲ့မိန္းမ

မဒမ့္လိုမိန္းမကိုမွအဂ်စ္ကလည္းခ်စ္တာ...

"ေမာင့္မိန္းကေလးကဘာလို႔ဒီေလာက္ထိရွက္တတ္ရတာလဲဟင္"

မဒမ့္ရဲ့ေမးရိုးေလးကိုဆြဲေမာ့ရင္းအၾကည့္ခ်င္းဆံုေစေတာ့လည္းမဒမ္ဟာလီဆာ့မ်က္လံုးေတြကိုမၾကည့္ေဘးဘီဝဲယာအား360°လွည့္ေနတာ..

လီဆာ့ကိုအူယားေအာင္သိပ္လုပ္ႏိုင္တဲ့မဒမ္

"နီ...."

"ေမာင္ခ်စ္တာသိတယ္မလား"

ေမာင့္စကားေၾကာင့္ဂ်န္းနီလည္းေခါင္းၿငိမ့္ျပကာတုန္႔ျပန္တယ္

"နီ႔ေၾကာင့္ရူးေတာ့မယ္ကြာ..."

အြတ္စ္!!!!

ထိကပ္လိုက္ရတဲ့မဒမ့္ႏႈတ္ခမ္းထူထူေလးဟာႏူးညံ့တာထက္ကိုပိုႏူးညံ့တယ္

တကယ့္ကိုရူးခါးေစတာ...

မဒမ့္အေပၚႏႈတ္ခမ္းေလးထက္ေအာက္ႏႈတ္ခမ္းေလးကိုလီဆာပိုသေဘာက်တယ္

စုပ္ယူလိုက္တိုင္းမွာရင္ဖိုလိႈက္ေမာစရာ...

ခံစားခ်က္ေတြပိုျပင္းထန္လာတာနဲ႔အမ်ွလ်ွာခ်င္းပါေနွာင္ဖြဲ႔လာၾကရင္း

ေအာက္စီဂ်င္လိုအပ္လာတာေၾကာင့္လီဆာဟာမဒမ့္ၫွပ္ရိုးေတြကိုေျပာင္းကာသိမ္းပိုက္ေနျပန္တယ္

မဒမ့္ခမ်ာလီဆာေပးတဲ့အထိအေတြ့ေတြကိုမ်က္စိမိွတ္ရင္းကိုခံစားေနတာ...

ဒီလိုမ်ိဳးထိေတြ့ၾကတိုင္းမဒမ္အားကိုးတႀကီးဆုပ္ကိုင္ေနၾကဟာလီဆာ့လက္ေမာင္းေတြကိုပါပဲ

"ဂ်န္းေရ...ကိုယ္ျပန္လာ..."

ဘုမသိဘမသိနဲ႔ဇြတ္ဝင္လာတဲ့ဂ်ံဳအင္တစ္ေယာက္ကေတာ့မ်က္စိေရ႔ွကျမင္ကြင္းေၾကာင့္လက္ထဲကပန္းစည္းနဲ႔စကၠူအိတ္ေတာင္ၾကမ္းေပၚျပဳတ္က်တယ္

ဂ်ံဳအင့္အသံေၾကာင့္မဒမ္ဟာလည္းလီဆာ့ကိုတြန္းထုတ္တယ္

ဒါေတာင္အဂ်စ္ေကာင္ကအတင္းေတြနမ္းေနေသးတာ...

"ဂ်ံဳအင္..နင္ျပန္ေရာက္ၿပီေပါ့"

ေမာင့္ေၾကာင့္မလံုတလံုျဖစ္ေနတဲ့အဝတ္ေတြကိုျပန္ဆြဲခ်ရင္းဂ်ံဳအင့္အားႏႈတ္ဆက္ရေသးတယ္

ေမာင္ကေတာ့ေဘးမွာအတူလာရပ္ၿပီးဂ်ံဳအင့္အားဘုၾကၫ့္ၾကည့္ကာပါးေစာင္ကိုေတာင္လ်ွာနဲ႔ထိုးထားေသး

"ဂ်န္း..ဟိုကိုယ္ေလ.."

အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့နဲ႔ဘယ္ကဘယ္လိုေျပာရမွန္းမသိေလာက္ေအာင္ဂ်ံဳအင္လမ္းေတြေပ်ာက္ေနခဲ့တာ

စကားလံုးေတြဟာရွာလို႔ကိုမေတြ့ရူးခ်င္တာပဲ

"ကိုယ္ဂ်ပန္ကမေန့ကမျွပန္ေရာက္တာအဲ့တာဂ်န္းအတြက္လက္ေဆာင္နဲ႔ပန္းစည္းလာေပးတာ"

ျဖဴစုတ္ေနတဲ့ဂ်ံဳအင္မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ရံုနဲ႔ဘယ္ေလာက္ထိစပရိုက္ျဖစ္သြားလဲခန္႔မွန္းလို႔ရပါတယ္

အသားညိုတဲ့လူကေနအခုက်အျဖဴေကာင္ကိုျဖစ္လို႔

"ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဂ်ံဳအင္ရယ္ထိုင္ပါအုန္း"

"ကိုယ့္မွာေမးစရာေတြအမ်ားႀကီးရိွေနၿပီဂ်န္း"

ေမာင္နဲ႔စတြဲကတည္းကဂ်ံဳအင္ကဂ်ပန္ကိုအေရးတႀကီးအလုပ္ေၾကာင့္ထြက္သြားတာေလ

အခုျပန္ေရာက္လာၿပီးဂ်န္းနီတို႔ကိုျမင္ေတြ့လိုက္ေတာ့သူအရမ္းရႈပ္ေနေတာ့မွာ

"ခင္ဗ်ားေမးခြန္းေတြအမ်ားႀကီးေမးေနရမွာစိုးလို႔က်ဳပ္တခါတည္းေျပာလိုက္မယ္"

အၾကည့္ေတျြပင္းထန္လြန္းေနေသာေမာင့္အားဂ်န္းနီၾကည့္ၿပီးလက္ဖ်ားေတြေတာင္ေအးတယ္

"က်ဳပ္နဲ႔နီကတြဲေနၾကၿပီခ်စ္သူေတျြဖစ္ေနၾကၿပီ"

ေမာင့္စကားေၾကာင့္ဂ်ံဳအင္လည္ပင္းေၾကာေတြေရာေမးရိုးေတြပါတင္းသြားတာဂ်န္းနီေတြ့လိုက္ရတယ္

ေမာင္ကေတာ့ပါးေစာင္ကိုလ်ွာနဲ႔ထိုးထားၿပီးဂ်ံဳအင့္အားၾကည့္ေနဆဲ

"ကိုယ္ျပန္ေတာ့မယ္ဂ်န္း..."

ဂ်ံဳအင္တစ္ေယာက္ေျခတစ္လွမ္းလွမ္းႏိုင္ဖို႔ေတာင္မနည္းအားယူလိုက္ရၿပီးျပန္သြားတယ္

"ေမာင္...."

ဂ်ံဳအင္ထြက္သြားတာနဲ႔ေမာင္ဟာဂ်န္းနီရဲ့ခါးေတြကိုအေနာက္ကေနဖက္တြယ္လာၿပီးပခံုးေလးေပၚေမးတင္ေတာ့တာ

"ဟုတ္ကဲ့နီ"

"မင္းကတကယ့္မလြယ္ေၾကာေလး"

မဒမ္ဟာသူ႔ဘာသူေျပာရင္းသူကိုယ္တိုင္ပဲသေဘာတက်ရယ္ေမာေနတာ

မဒမ့္ရယ္သံေလးေတြဟာနားေထာင္အေကာင္းဆံုးမဒမ့္ရယ္ေမာေနပံုေလးဟာဆြဲေဆာင္မႈအရိွဆံုး

မိုနာလီဆာေတာင္ထိုင္ငိုသြားမွာ....

ဒီကလီဆာကေတာ့ခ်စ္ၿပီးရင္းခ်စ္ပဲ

"အဲ့ဘဲကိုၾကည့္မရတာနဲ႔အေတာ္ပဲအခုမွပဲစိတ္ထဲေက်နပ္သြားေတာ့တယ္"

"ဂ်ံဳအင္ကလူေကာင္းပါေမာင္ရယ္"

"မသိဘူး နီ ရာ..အဲ့ဘဲအေၾကာင္းေတြမၾကားခ်င္ပါဘူးေနာ္"

"ေမာင္မႀကိဳက္ရင္မေျပာေတာ့ဘူး"

မဒမ္ဟာမသိမသာေရာသိသိသာသာေရာလီဆာ့အားအလိုသိပ္လိုက္ပါသည္

အျပင္လူေတြအျမင္မွာမဒမ္ဟာလီဆာ့ကိုခ်ဳပ္ကိုင္တယ္လို႔ထင္ႏိုင္ၾကေပမယ့္

တကယ့္အမွန္တရားကေတာ့အဂ်စ္ေကာင္ကမဒမ့္ကိုႏိုင္စားတာ

မဒမ္ဟာမဒမ္မပီသစြာပဲအဂ်စ္ေကာင္ကိုခ်စ္လြန္းလို႔အရာရာေခါင္းၿငိမ့္တဲ့မိန္းမ...

"ကဲဖက္ထားတာလြတ္အုန္း..ထမင္းသြားစားၾကမယ္"

"ဟုတ္ကဲ့..နီ"

လြတ္ဆိုလည္းမရ....ပါးေဖာင္းေဖာင္းေတြကိုတႁပြတ္ႁပြတ္ကနမ္းေသး

မႏိုင္စိန္ေလးပါ...

🌻🌼

"လွလိုက္တာဂ်ီနဲ႔လိုက္တယ္"

ေယာင္းကဂ်ီဆူ႔ရံုးခန္းအထိလာၿပီးအတူရိွေပးရံုသာမကလက္သည္းနီပါဆိုးေပးေနတာ

"ေယာင္းကေရြးတတ္သား"

"အိမ္မွာလည္းအစ္မကိုဆိုးေပးေနက်"

"လီလီကေတာ့တခါမွမလုပ္ေပးဖူးဘူးသူကိုယ္တိုင္လည္းအလွအပစိတ္မဝင္စားဘူးေလ"

"အဲ့အဆိုးအေပကဘာလုပ္တတ္မွာလဲျပႆနာပဲရွာတတ္တဲ့ေကာင္"

"ဘာ!!!!"

ခ်ယ္ေယာင္းတစ္ေယာက္ေယာင္ၿပီးေတာ့ဂ်ီဆူေရ႔ွမွာမွလီဆာကိုမေကာင္းေျပာလိုက္မိတယ္

ညီမကိုထိေတာ့ျပန္ေအာ္တာမ်ားခ်ယ္ေယာင္းနားစည္ကြဲေတာ့မတတ္

"ဟိုေလ..ဂ်ီ..ခ်ယ္ကေလလီဆာနဲ႔သူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ့ဒီလိုပဲေျပာတတ္တာ"

"ဒါေတာ့ဒါေပါ့..လီလီ့ကိုအဲ့လိုမ်ိဳးအဆိုးအေပလို႔ေျပာတာက်မႀကိဳက္ဘူးေယာင္းရယ္"

"ေတာင္းပန္ပါတယ္ဂ်ီ"

ကိုယ့္ေရ႔ွမွာေခါင္းေလးငံု႔ၿပီးေၾကာက္ျပေနတဲ့ေယာင္းငယ္ကိုျမင္ေတာ့လည္းစိတ္ထဲမေကာင္း

လီလီနဲ႔ကသူငယ္ခ်င္းေတြဆိုေတာ့ႏႈတ္က်ိဳးေနလို႔ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္

"အင္းပါေယာင္းရယ္...မမကိုၾကည့္ပါအုန္း"

ဂ်ီဆူစကားၾကားမွပဲေယာင္းလည္းျပန္ေမာ့ၾကည့္လာတယ္

"မမကေယာင္းငယ္ကိုဆူတာမဟုတ္ပါဘူး"

"ဟုတ္ကဲ့ပါဂ်ီ...ခ်ယ္ျပန္ေတာ့မယ္"

"ဟယ္ဘယ္ျပန္မလို႔လဲ"

"အိမ္ကိုေလ"

"ေဟာေတာ့...မမဘယ္လက္ဆိုးဖို႔က်န္ေသးတယ္ေလေယာင္း"

ခ်ယ္ေယာင္းကေတာ့ေလေၾကာက္ၿပီးအေယာင္ေယာင္အမွားမွားနဲ႔ေပါက္ကရလုပ္လိုက္ျပန္ၿပီ

ဂ်ီ့ကိုညာလက္ပဲဆိုးလို႔ၿပီးေသးတာခ်ယ္ေယာင္းေမ့သြားတယ္

"ဟုတ္သားပဲေဆာရီးပါဂ်ီရယ္"

ဂ်ီ့ဘယ္လက္ေလးကိုယူလိုက္ရင္းလက္သည္းနီဆိုးဖို႔ျပင္လိုက္တယ္

ဂ်ီဟာမ်က္ႏွာေလးတင္လွတာမဟုတ္ရိွရိွသမ်ွအစိတ္အပိုင္းေတြအားလံုးလွပတယ္

"ေယာင္းကလီလီ့ကိုသေဘာေရာက်ရဲ့လား"

"ဂ်ီ့ကိုပဲသေဘာက်တာ"

"ဘယ္လို"

မ်က္လံုးေလးျပဴးကာအံ့အားသင့္ေနတဲ့ဂ်ီဟာသိပ္လွရက္တာပဲ

ခ်ယ္ေယာင္းလည္းဂ်ီ့မ်က္လံုးေတြကိုတည့္တည့္ၾကည့္ၿပီး

"ဟုတ္တယ္ဂ်ီ....ခ်ယ္ေလဂ်ီ့ကိုခ်စ္တယ္"

ေယာင္းငယ္ကကြၽန္မကိုခ်စ္တယ္တဲ့လားေယာင္းငယ္ဆီကအေမ်ွာ္လင့္ခဲ့ရဆံုးစကား

ဒီေန့ေတာ့ကြၽန္မၾကားလိုက္ရၿပီဒါေပမယ့္စိတ္ထဲရွင္းေအာင္ေတာ့ေမးစရာရိွတာေမးအုန္းမွ

"ေယာင္း..မမကိုဒီလိုေျပာတာကလီလီေၾကာတာမခံခ်င္လို႔ေတာ့မဟုတ္ပါဘူးေနာ္"

"ေပါက္ကရဂ်ီရယ္...စေတြ့ကတည္းကဂ်ီ့ကိုစြဲလမ္းခဲ့ရတာပါ"

ဂ်ီဟာဟိုလူဆိုးေကာင္ကိုႏိုင္ခ်င္လို႔ေျပာမွာကိုစိုးေနတဲ့ပံုပဲ

မဟုတ္ရပါဘူးဂ်ီရယ္ခ်ယ္ေယာင္းကဂ်ီ့ကိုသိပ္ခ်စ္တာပါ

"တကယ္လား"

အရွက္ပိုစြာအၾကည့္ေတြလြဲေနတဲ့ဂ်ီ့ပံုရိပ္ကိုပထမဆံုးျမင္ဖူးျခင္း

ပံုမွန္ဆိုခ်ယ္ကပဲရွက္ေနခဲ့တာမလား

ဒီတစ္ခါေတာ့ဘာလို႔မွန္းမသိခ်ယ္သတၲိေတြသိပ္ရိွေနပါတယ္

"တကယ္ေျပာတာပါဂ်ီ...ခ်ယ့္ရင္ခုန္သံေတြကိုၾကားရလားဟင္"

ငယ္ဟာကြၽန္မညာလက္ကိုဆြဲယူၿပီးသူ႔ႏွလံုးသားရိွရာကိုထားလိုက္တယ္

ကြၽန္မလက္ဖဝါးရဲ့အေသြးအသားေတြကတစ္ဆင့္ငယ့္ရင္ခုန္သံေတြကိုခံစားေနမိတာေတာ့အမွန္

"ေယာင္း....."

"နားေထာင္ေနပါတယ္ဂ်ီ"

"အမွန္ေတာ့ေလမမလည္းေယာင္းငယ္ကိုခ်စ္ေနမိတာပါ"

ဂ်ီဆူ႔စကားေၾကာင့္ခ်ယ္ေယာင္းမ်က္ႏွာမွာဝင္းလဲ့ထိန္လင္းသြားလိုက္တာညေကာင္းကင္ကလမင္းထက္ေတာင္သာပါေသးတယ္

"ခ်စ္လိုက္တာဂ်ီရယ္...."

ငယ္ဟာကြၽန္မကိုအေပ်ာ္ေတြလြန္ၿပီးအတင္းကိုဖက္ေတာ့တာပဲ

ငယ္လည္းေပ်ာ္ေနသလိုကြၽန္မလည္းေသမတတ္ေပ်ာ္ရတယ္

အခ်စ္ဆိုတာကိုအယံုအၾကည္မရိွတဲ့လူသားေပမယ့္ငယ့္ေၾကာင့္ေျပာင္းလဲသြားတယ္

အရာရာဟာငယ္နဲ႔စေတြ့တည္းကပို၍ပို၍လွပလာေနတာ...

ငယ့္ကိုသိေစခ်င္လိုက္တာ

"ငယ္အသက္ရႉၾကပ္ေနၿပီဖက္ထားတာလြတ္ပါအုန္း"

"မရဘူးကြာ...ဖက္ထားအုန္းမွာ"

"ငယ္ေနာ္မဆိုးနဲ႔တြန္းမရလို႔ၿငိမ္ေနရတာ"

ဂ်ီ့လက္သည္းနီေတြဟာသိပ္မေျခာက္ေသးတာေၾကာင့္စိတ္လိုလက္ရလုပ္မရဘူးေလ

ေကာင္းလိုက္တာကြာ....ခ်စ္သူေလးကိုတင္းေနေအာင္ဖက္ထားရတဲ့ခံစားခ်က္က

ရင္ခြင္တစ္ခုလံုးေနြးေထြးေနတာပဲ

"အခုဆိုငယ္တို႔ကႏွစ္ထပ္ကြမ္းၿပီးေဆြမ်ိဳးေတျြဖစ္ၾကေတာ့မွာေနာ္"

"ဒါေပါ့ငယ္ရယ္"

ကံတရားႀကီးကဆန္းသပငယ့္အစ္မဟာတျခားသူမဟုတ္လီလီသိပ္ခ်စ္ရတဲ့မဒမ္တဲ့....

ကြၽန္မသိပ္ခ်စ္ရတဲ့ငယ္ဟာလည္းမဒမ့္ရဲ့ညီမေလးဆိုပဲ...

"ဂ်ီ့ကိုငယ္နမ္းမယ္ေနာ္"

ငယ္နဲ႔ေတာ့ေလအရူးေလးရွက္ပါတယ္ဆိုဘာေတြလာေျပာမွန္းမသိ

ရူးခ်င္ေတာ့တာပါပဲ

ကြၽန္မလည္းရွက္ရွက္နဲ႔ေခါင္းပဲၿငိမ့္လိုက္တယ္

တစ္ဆက္တည္းခံစားမိလိုက္တာငယ့္ရဲ့ႏႈတ္ခမ္းသားေလး

ဂ်ီ့အသည္းပံုႏႈတ္ခမ္းေလးကိုထိေတြ့ခ်င္ေနခဲ့တာၾကာေပါ့

အခုေတာ့ျဖစ္ခြင့္ရၿပီ

ေတြးထားထက္ေတာင္ဂ်ီ့ႏႈတ္ခမ္းပါးပါးေလးကပိုခ်ိဳေနေသး

အစကထိရံုပဲထိဖို႔..သို႔ေသာ္လက္ေတြ့မွာခံစားခြင့္ရတဲ့အခါရမၼက္ကလႈံ႔ေဆာ္လာတယ္

အေပၚတစ္လႊာေအာက္တစ္လႊာကိုအပီအျပင္စုပ္ယူရင္းအရသာခံတယ္

ဂ်ီကေတာ့ရိုးသားခ်က္ျပန္ေတာင္မနမ္းတတ္ဘူး

"ဂ်ီ....ငယ္နမ္းတာသေဘာက်ရဲ့လား"

"မသိဘူးကြာ..လူရိုးေလးထင္ထားတာရွင္ေလးလည္းႏွာဘူးေလးပဲ"

"ခ်စ္တာကိုး...ငယ္ကဂ်ီ့ကိုခ်စ္လို႔"

ကြၽန္မလည္းဘာမွဆက္မေျပာခ်င္ေတာ့တာနဲ႔ငယ့္ရင္ခြင္ထဲကိုပစ္ဝင္လိုက္တယ္

ငယ္ကေတာ့ကြၽန္မနဖူးေလးကိုဖိကပ္နမ္းေနခဲ့တယ္

ငယ့္ကိုအရမ္းခ်စ္တယ္.....

×××××××××××××××သေဘာက်ၾကရဲ့လား🤓

ၾကယ္ေပးဖို႔မေမ့နဲ႔ေနာ္💫

အားလံုးကိုေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္🤎×××××××××××××××

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

Similar stories