8
15:30, 2 July 2022(Unicode)
"ကင်ချယ်ယောင်း"
ချယ်ယောင်းကိုတွေ့တဲ့အခါလီဆာတအံ့တသြဆိုလိုက်တယ်
"အစ်မနင်ဟာဒီအဆိုးနဲ့သဘောမတူပါဘူးဆိုတာကိုဘာတွေလျှောက်လုပ်နေတာလဲ"
စိတ်ပျက်သလိုဆိုလာတဲ့ချယ်ယောင်းကြောင့်လီဆာမျက်မှောင်ကြုံ့လိုက်မိတယ်
လူကိုများအဆိုးဆိုပဲကြီးကြီးကျယ်ကျယ်သဘောမတူဘူးကလုပ်နေသေး
အဆင်ပြေမယ်ကြံကာရှိသေးအဖျက်ဝင်တယ်ဆိုတာဒါမျိုး...
"ချယ်ရယ်အစ်မရှင်းပြပါ့မယ်"
"လာလီဆာငါနင့်ကိုတစ်ခါတည်းပြတ်ပြတ်ပဲပြောမယ်..ငါ့အစ်မနဲ့လာပြီးမပတ်သက်နဲ့ရှင်းလား"
"နင့်စကားကိုနားထောင်စရာလား"
"လာလီဆာနင်ထွက်သွားတော့မဟုတ်ရင်ငါတစ်ခုခုလုပ်မိတော့မယ်"
မီးဟုန်းဟုန်းတောက်နေတဲ့မျက်ဝန်းတွေနဲ့ချယ်ယောင်းကြောင့်ခေါင်းမီးတောက်နေသူကဂျန်းနီ
လီဆာကတော့ဂရုမစိုက်တဲ့အထာနဲ့စီးကရက်တောင်မီးညှိနေသေး..
"နင်ကများငါ့ကိုမထီမဲ့မြင်ပြုတယ်ပေါ့"
ခွပ်!!!
"အ့...."
ချယ်ယောင်းထိုးလိုက်တာကြောင့်ညည်းလိုက်တာမဟုတ်..
အထိုးခံလိုက်ရတော့စီးကရက်ကလက်ဖမိုးပေါ်ကျသွားလို့
"မောင်!!!"
ဂျန်းနီဟာဘာကိုမှမမြင်တော့ပဲလီဆာ့ဆီကိုသာအပြေးလာပြီးမီးပူလောင်သွားတဲ့နေရာလေးကိုတယုတယကြည့်နေတယ်
"အစ်မနင်ရူးနေပြီလားဘာလို့ဒီလူကိုမှ"
ချယ်ယောင်းစကားကိုလီဆာလည်းမကြားသလိုဂျန်းနီလည်းနားမဝင်ပါ
လက်ဖမိုးကအပူလောင်ရာကိုတဖူးဖူးမှုတ်ပေးနေတဲ့မဒမ်ဟာချစ်စရာကောင်းလွန်းလို့....
"နှုတ်ခမ်းမှာဒဏ်ရာထပ်ရပြန်ပြီကွာ"
ကိုယ့်နှုတ်ခမ်းကိုသူမကကိုင်ပြီးမျက်ရည်တွေဝဲကာဆိုနေတာကြောင့်ကြောင်အနေမိတာလီဆာ
"နီ..."
"အရမ်းနာနေတယ်မလား"
စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ထိကိုင်လာတဲ့မဒမ့်လက်တွေဟာနူးနူးညံ့ညံ့
အထိုးခံရတာရောအပူလောင်တာရောကမဒမ့်ရဲ့"မောင်"ဆိုတဲ့ခေါ်သံမှာတင်အငွေ့ပျံကုန်တာမသိလေသလားဟင်
"အထိုးခံရတာကိုအဲ့လောက်ပျော်နေလားဟွန့်...ပြုံးနေတာများအမြင်ကပ်စရာချယ်နင်သူ့ကိုထပ်ထိုး"
သူ့ကိုရွဲ့ချင်လို့ချယ်ယောင်းကိုထပ်ထိုးဆိုပြီးပြောမလို့ရှိသေးဟိုကပျောက်သွားပြီ...
"ချယ်ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ"
"မောင်တို့အကဲပိုနေတာကိုသူမမြင်ချင်လို့ရှောင်သွားတာနေမှာပေါ့"
"ဟင်!!"
သွားပါပြီအရှက်အကြီးကြီးကွဲတာပဲ
ဂျန်းနီသူ့ကို"မောင်"လို့ခေါ်မိလိုက်တယ်
ရူးတော့မှာပဲ..ကင်ဂျန်းနီနင်ဘာလို့များ
ဒီပါးစပ်နဲ့တော့စည်းမစောင့်ဘူးအခုတော့ဘယ်လိုမျက်နှာပြရပါ့
"နီ...မောင့်ကိုကြည့်ပါအုန်းကွာ"
"ဘာတွေပြောနေတာလဲ..လီဆာနော်ထပ်မပြောနဲ့ထပ်လည်းမမေးနဲ့ဒီတိုင်းထွက်သွားတာ"
"ဟ!!!အဲ့လိုမရဘူးလေနီကလည်းကွာချစ်ရက်သားနဲ့"
ဂျန်းနီကိုအတင်းတွေပွေ့ဖက်ပြီးမျက်နှာအနှံ့နမ်းရှုံ့နေတဲ့လီဆာ့ကြောင့်နေရခက်တာတော့အမှန်ပဲ
"တော်တော့ကွာ.."
"ချစ်တယ်ပြောလေ"
"မချစ်ဘူး"
"လိမ်နေတာ"
"နင်တို့ဒီတစ်သက်ပြီးအုန်းမှာလားပတ်ဝန်းကျင်လည်းလေ့လာအုန်းခြံရှေ့ကြီးမှာမြင်မကောင်းဘူး"
ခြံထဲကချယ်ယောင်းအော်ပြောမှပဲခြံရှေ့မှာဆိုတာအသိဝင်တော့တယ်
"အိမ်ထဲလိုက်ခဲ့လီဆာ"
မဒမ်ဟာလေတကယ်ဟန်ဆောင်ကောင်းတာဘာမှမဖြစ်သလိုမျက်နှာထားနဲ့
အေးအေးလူလူစကားဆိုရင်းခြံထဲကိုဝင်သွားတာများပြောစရာစကားပျောက်တယ်
"နင့်လူကိုဆေးထည့်ပေးပြီးရင်အိမ်ပြန်လွှတ်နော်ညမသိပ်နိုင်ဘူး"
လီဆာ့ဒဏ်ရာတွေကိုဆေးထည့်ပေးနေတာကိုချယ်ယောင်းကနေကြာစေ့စားရင်းကြည့်နေတာ
"အေးပါနင်လည်းအပေါ်တက်တော့"
"နင်မပြောလည်းငါတက်တော့မှာ"
နှုတ်ခမ်းကဒဏ်ရာကိုပဲသဲကြီးမဲကြီးဆေးထည့်ပေးနေတဲ့မဒမ့်လက်တွေကိုလီဆာဆုပ်ကိုင်လိုက်တယ်
"နီ့အတွက်ချစ်တယ်လို့ဝန်ခံရတာအဲ့လောက်ခက်တာလား"
မျက်နှာငယ်လေးနဲ့ဆိုနေရှာတဲ့လီဆာ့ကြောင့်ဂျန်းနီမျက်နှာအမြန်လွဲရင်း
"အဲ့အကြောင်းတွေဆက်မပြောနဲ့တော့"
"မပြောလို့ရမလား..နီရဲ့မောင့်ဘက်လည်းတွေးအုန်းလေနီချစ်နေတာသိရက်နဲ့ချစ်သူတွေမဖြစ်ရသေးတဲ့ဘဝ"
"ပြီးခဲ့တာတွေကိုအစမဖော်နဲ့ဒီနေ့တစ်နေ့လုံးဖြစ်ခဲ့တာတွေကိုမေ့ပစ်လိုက်"
"ဘာ"
"ဒီနေ့ကိုမရှိခဲ့ဘူးလို့သဘောထားလိုက်လီဆာ"
ရက်စက်လိုက်တာနီရာ...မောင်ကဘယ်လိုမေ့ရမှာလဲ
"မောင့်ကိုယုံကြည်ပြီးလိုက်ခဲ့ပေးပါလားကွာ"
"တို့ပြောပြီးသားနော်လီဆာအချစ်ကအရေးမကြီးဘူးလို့"
"ဆေးထည့်ပေးမနေနဲ့တော့"
လီဆာမတ်ခနဲထရပ်ရင်း
"နားလည်ရခက်လိုက်တာနီရာ..ကျွန်မရူးတောင်ရူးတော့မယ်နမ်းခဲ့ကြတယ်ခံစားချက်တွေကိုလည်းသိသွားကြပြီဟာကိုချစ်သူတွေမဟုတ်ကြဘူးတဲ့"
"အဲ့လောက်တောင်သွေးအေးရလားနီရဲ့စကားတွေကြောင့်သွေးတွေတောင်ပြောင်းပြန်စီးကုန်ပြီထင်တယ်"
"ကျွန်မနားမလည်တော့ဘူးအသက်ငယ်လို့မတွဲရဲတာလားအချစ်ဆိုတာအရေးမပါလို့ငြင်းတာလား.."
"တစ်ခုတော့မှတ်ထားပါကျွန်မကကလေးဆန်ပြီးမရင့်ကျက်သေးပေမယ့်နီ့ကိုတော့တကယ်ချစ်ခဲ့တာ"
လီဆာကျဆင်းနေတဲ့မျက်ရည်စတွေကိုအကြမ်းပတမ်းဆွဲသုတ်ရင်းအိမ်ထဲကနေအမြန်ထွက်လာတယ်
ဂျန်းနီကတော့ဆိုဖာမှာပဲမျက်နှာသေနဲ့ကျန်ခဲ့တာ
"တောင်းပန်ပါတယ်မောင်..."
သိမ်းစရာရှိတာသိမ်းရင်းအပေါ်ထပ်ကိုပြန်တက်လာတော့လှေကားမှာနေကြာစေ့ထိုင်စားနေတဲ့ညီမဖြစ်သူချယ်ယောင်းကိုကြည့်ပြီး
"လမ်းဖယ်ပေး"
"အကျယ်ကြီးကိုဟိုဘက်ကသွားလေ"
"မရွဲ့နဲ့ချယ်..နင်နဲ့ရန်မဖြစ်ချင်ဘူး"
လှေကားအကျယ်တစ်ခုလုံးကိုဖြဲကားထားပြီးအပြည့်ပိတ်ထားတာကြောင့်ဂျန်းနီတက်မရဖြစ်နေတာလေ
"နင်ဘာတွေလျှောက်လုပ်နေတာလဲအစ်မရာ"
"သူနဲ့ငါကဘာမှမဟုတ်ဘူးချယ်အဲ့တာကြောင့်နင်ပူမနေနဲ့"
"ငါအဲ့တာကိုပြောတာမဟုတ်ဘူးချစ်ရက်သားနဲ့ဘာလို့လဲ"
"ငါမဖြေချင်ဘူးဟာနားချင်ပြီ"
မထူးတဲ့အဆုံးချယ်ယောင်းကိုကျော်ခွရင်းပဲတက်လိုက်ရတယ်
"လီဆာ့နေရာမှာငါဆိုလည်းခံပြင်းမိမှာအသေအချာပဲဇာတ်လမ်းကြီးကဟက်ကော့ကြီးကျန်ခဲ့တာလေဟာ"
"သူ့အကြောင်းမပြောနဲ့"
"ငါသာသူဆိုနင့်ကိုနာကျည်းမိမှာနင့်ဟာကမသိရင်ကြိုးရှည်ရှည်နဲ့လှန်နေသလိုပဲ"
ချယ်ယောင်းပြောမယ့်စကားတွေကိုထပ်နားမထောင်ချင်လို့အခန်းထဲကိုအမြန်ဝင်သွားလိုက်တယ်
မွေ့ဟာပေါ်ကိုပစ်မှောက်လိုက်ပြီးခေါင်းအုံးမှာမျက်နှာအပ်ရင်းငိုနေမိတယ်
ထိုအချိန်အပြင်မှာလည်းမိုးတွေချိန်းပြီးလျှပ်စီးတွေလက်နေတာ
ဂျိန်း!!!
ဂျန်းနီအရမ်းများရက်စက်သွားသလားဟင်ဂျန်းနီကြောင့်မောင်အရမ်းခံစားသွားရမလား
မောင်ရယ်..တို့လည်းမောင့်ကိုချစ်ပါတယ်
ဒါပေမယ့်တို့တွေကမဖြစ်နိုင်ဘူးကွယ်
အရာရာကိုဦးနှောက်နဲ့ပဲဆုံးဖြတ်တတ်တဲ့ဂျန်းနီကအချစ်ရေးမှာလည်းနှလုံးသားကိုဦးစားမပေးဖြစ်ပြန်ဘူး...
ဂျန်းနီအကြီးကြီးမှားတယ်ဆိုတာသိပေမယ့်နှစ်ယောက်လုံးကောင်းဖို့ပါပဲမောင်ရယ်
မောင့်အချစ်ကိုမယုံရဲတာလည်းအမှန်မောင်သာစိတ်ကစားသာဆိုဘယ်နှယ့်လုပ်
ဂျန်းနီပဲအထားခဲ့ခံရမှာ...
ဆယ်ကျော်သက်တစ်ယောက်လိုတို့မရူးမိုက်ပါရစေနဲ့မောင်.....
သဘောမတူဘူးဆိုတဲ့ချယ်ဟာလည်းအခုမှမောင့်ဘက်ကဖြစ်နေသယောင်
နားကိုမလည်နိုင်တော့ဘူးမောင်ရယ်
ဂျန်းနီသာခြံရှေ့မှာမောင်ဆိုတဲ့လူသားလေးမိုးရေထဲရပ်ရင်းသူ့အခန်းလေးကိုငေးနေခဲ့မှန်းသိသွားခဲ့ရင်ရောဆုံးဖြတ်ချက်ပြောင်းလေမလား
"မောင့်အချစ်ဟာအစစ်အမှန်ပါ..မောင်နီ့ကိုအရမ်းချစ်တာပါ"
မိုးတွေသဲကြီးမည်းကြီးရွာတဲ့ကြားကကားထဲဝင်မနေပဲဂျန်းနီအခန်းကိုမိုးစက်တွေရွဲရွဲစိုနေတဲ့ကြားကရင်နာနာနဲ့လီဆာငေးနေမိတယ်
"နီဟာလူကိုရူးသထက်ရူးအောင်လုပ်နေသလိုပဲကွာ"
ဘာလို့များဝန်မခံရတာလဲလီဆာ့ကိုနည်းနည်းလေးပဲဖြစ်ဖြစ်ယုံကြည်ပေးပါမဒမ်ရယ်.....
🌻🌼
ဂျန်းနီဒီတလောတမှိုင်မှိုင်ဖြစ်နေခဲ့တာအကြောင်းကတော့သေချာပေါက်သူ့ကြောင့်ပဲပေါ့
စိတ်များနာသွားလားမသိသူဂျန်းနီဆီရောက်မလာတော့ဘူး
ဖုန်းနဲ့လည်းမဆက်သွယ်သလိုခိုးပြီးတောင်မချောင်းဘူး
ချယ်ယောင်းကိုမေးကြည့်တော့လည်းမောင်ဟာကျောင်းမလာတာငါးရက်ရှိပြီတဲ့
"ဂျန်း..."
"အွန်း..ဘာပြောမလို့လဲဂျုံအင်"
"အဆင်ပြေရဲ့လားဒီကအစားအသောက်တွေမကောင်းလို့လားမကြိုက်ရင်ထပ်မှာလေ"
ဂျုံအင်ကနေ့လည်စာအတူစားဖို့ပြောလွန်းမကပြောလို့သာဂျန်းနီလက်ခံလိုက်ရတာစားချင်စိတ်တစိုးတစိမျှမရှိ
"အစားအသောက်တွေကကောင်းပါတယ်"
ရင်ထဲမှာပြည့်ကြပ်လွန်းနေလို့သာဘာစားစားမဝင်ဖြစ်နေတာ.....
"ဂျန်းမှာကိစ္စတစ်ခုခုရှိနေတယ်မလားကိုယ့်ကိုပြောပြနိုင်မလား"
"အဲ့အကြောင်းတွေမပြောချင်ဘူးဂျုံအင်ရယ်စားမှာသာစားပါပြီးရင်ပြန်ရအောင်"
မှာထားသမျှနာမည်ကြီးအစားအသောက်တွေကိုတစ်စိတောင်မတို့ပဲဂျန်းနီတစ်ယောက်လက်ကိုင်အိတ်ဆွဲကာပြန်ဖို့ပြင်နေတယ်
"ကားထဲကနေပဲစောင့်နေမယ်"
ကျန်နေခဲ့တဲ့ဂျုံအင်ကတော့နားမလည်ခြင်းများစွာနဲ့ပေါ့
ကားပေါ်ရောက်တော့လည်းဂျန်းနီဟာမျက်နှာလုံးဝမကောင်း
"ကိုယ်အိမ်ပဲပြန်ပို့ပေးရမလားဒီပုံစံနဲ့အလုပ်သွားလို့မဖြစ်လောက်ဘူး"
ဂျန်းနီခေါင်းပဲငြိမ့်ပြလိုက်တယ်
ဘာဖြစ်ချင်လို့ဖြစ်ချင်မှန်းမသိတဲ့ကိုယ့်စိတ်ကိုဂျန်းနီနားမလည်တော့ပါ
မောင့်ကိုအနားကတွန်းလွတ်ပြီးကတည်းကစိတ်တွေဂယောက်ဂယက်နဲ့...
နေရာတကာမောင့်မျက်နှာတွေချည်းမြင်ယောင်နေမိတာ..ရောဂါကလည်းတယ်ဆိုးသကိုး
"စီးကရက်သောက်ချင်တယ်"
ရုတ်တရက်ထပြောတဲ့ဂျန်းနီရဲ့စကားကြောင့်ခြေမကိုင်မိလက်မကိုင်မိဖြစ်သွားတဲ့ဂျုံအင်...
"ဂျန်းတကယ်ပြောနေတာလား"
"အွန်း..ဝင်ဝယ်ပေးပါ"
စီးကရက်နံ့ကိုကူးစက်ရောဂါလိုမုန်းတီးတဲ့တစ်မိုးအောက်ဂျန်းနီကယခုလိုပြောလာတော့ဂျုံအင်ပြောစရာစကားတောင်ပျောက်ရှကုန်တယ်
"ကောင်းပါပြီကိုယ်ရှေ့နားကျမတ်တစ်ခုမှာရပ်ပြီးဝယ်လိုက်မယ်"
"Esse တံဆိပ်ပဲဝယ်ခဲ့ပေးဂျုံအင်"
မောင်ကအဲ့Esseကထုတ်တဲ့စီးကရက်ကိုပဲသောက်တတ်တာ
ဂျန်းနီဟာအေးတိအေးစက်ဆန်ပေမယ့်တကယ်တမ်းကျအသေးအမွှားကအစမှတ်သားထားတတ်သူလေးပါ
🌻🌼
"စိတ်ညစ်တယ်ဟာစိတ်ညစ်တယ်"
တစ်နေကုန်မျက်နှာကြီးဟာချီးမှန်ထားသလိုဆူပုတ်နေတဲ့ချယ်ယောင်းကိုကြည့်ပြီးဆူဇီအတော်စိတ်ပျက်နေပြီ
အခုလည်းစိတ်ညစ်ကြောင်းကြွေးကြော်နေပြန်တယ်
"ချယ်ယောင်းနင်ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"
"ဆူဇီရား..နင်သိလားငါဂျီ့ကိုလွမ်းတယ်"
"သြော်အဲ့တာများသွားတွေ့လိုက်ပေါ့ဟယ်"
"ငါသွားတွေ့ပေမယ့်ဂျီမရှိဘူး"
"ဘယ်သွားလို့လဲ"
"မိသားစုကိစ္စလေးရှိလို့အလုပ်မလာတာငါးရက်တောင်ရှိနေပြီတဲ့"
"ဖုန်းဆက်ကြည့်လေဟာ"
"ဆက်သွယ်မှုဧရိယာပြင်ပနဲ့ပဲတိုးနေတာ"
မျှော်လင့်ချက်တွေပျောက်ဆုံးနေတဲ့သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကိုကြည့်ပြီးဆူဇီလည်းသက်ပြင်းဖွဖွချမိတယ်
"ဟဲ့ချယ်ယောင်း..ဟိုမှာနင့်ရဲ့ဂျီမလား"
"ဘယ်မှာလဲ"
"ဟိုးမှာလေ"
ဆူဇီလက်ညိုးထိုးရာကြည့်တော့ဂျီမှဂျီအစစ်
အဆောက်အဦးတစ်ခုထဲကနေထွက်လာတာပဲ
မျက်နှာလည်းမကောင်းဘူးဘယ်လိုစိတ်ညစ်စရာတွေများရှိနေတာလဲ
"ငါသွားတော့မယ်နော်ဆူဇီ"
ချက်ချင်းတွေထွက်သွားတဲ့ချယ်ယောင်းကြောင့်ဆူဇီီ့ခမျာ
"ဟဲ့..နင်ရှင်းမှာဆို...ကင်ချယ်ယောင်းငါ့ကိုလုပ်ချသွားပြန်ပြီ"
စိတ်ထဲကနေပဲချယ်ယောင်းကိုမေတ္တာတွေပွားများပေးလိုက်တယ်
"ဂျီ....."
ကားတံခါးဖွင့်ဖို့ပြင်နေတဲ့ဂျီဆူ့လက်တွေရပ်တန့်သွားပြီးအနောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်တော့
"ယောင်း.."
မတွေ့ရတဲ့အတောအတွင်းဂျီ့ကိုသိပ်လွမ်းနေခဲ့တာကြောင့်လူကဟန်တောင်မဆောင်နိုင်ပဲပြေးဖက်ပစ်လိုက်တယ်
"လွမ်းနေခဲ့တာဂျီ..."
ဂျီ့ဆံနွယ်တွေကိုပွတ်သပ်ရင်းချယ်ယောင်းဆိုလိုက်တယ်
"ဒီရက်ပိုင်းဘာတွေလုပ်နေခဲ့တာလဲဂျီရယ်ဖုန်းလည်းဆက်မရ..ဆိုင်ကိုလည်းမလာနဲ့ချယ်သိပ်စိတ်ပူခဲ့ရတာ"
ဂျီပင်ပန်းနေတာအသိသာကြီးမျက်နှာလေးကလည်းချောင်ကျသွားလိုက်တာ
ဇီးရွက်လောက်သာကျန်တော့တယ်
"အိမ်ကညီမလေးပျောက်နေလို့ပါ"
"ဟမ်...ဂျီ့ညီမလေးပျောက်နေတယ်"
"ဟုတ်တယ်ယောင်း"
"သူကဘယ်အရွယ်ရှိပြီလဲဂျီချယ်လည်းကူရှာပေးမယ်လေ"
"အသက်ကယောင်းနဲ့ရွယ်တူပဲအိမ်ပြန်မလာတာငါးရက်လောက်ရှိနေပြီအရင်လည်းလီလီကအိမ်ပြန်မအိပ်တာမျိုးရှိတတ်လို့ဒီတိုင်းနေနေသေးတာ"
"ဒါပေမယ့်အခုဟာကအဆက်အသွယ်လည်းမရပဲပျောက်နေတာငါးရက်တောင်ရှိပြီဆိုတော့"
ဂျီ့အသံနဲ့မျက်နှာကိုကြည့်ရုံနဲ့တင်ညီမဖြစ်သူကိုဘယ်လောက်ထိစိတ်ပူနေလဲဆိုတာအထင်းသား...
"အရမ်းလည်းမစိုးရိမ်ပါနဲ့သူအန္တရာယ်ကင်းကင်းရှိနေမှာပါ"
ဂျီဆူ့လက်တွေကိုဆုပ်ကိုင်ပေးလာတဲ့ယောင်းငယ်ရဲ့လက်တွေဟာအင်မတန်နွေးထွေးလွန်းတယ်
ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ယောင်းငယ်
"သူ့နာမည်ကဘယ်သူလဲချယ်လည်းလိုက်ရှာပေးမယ်"
"လာလီဆာ"
"ဟမ်..ဘယ်သူ"
"လာလီဆာလို့..လာလီဆာမာနိုဘန်"
ကမ္ဘာကြီးကအဲ့လောက်ကျဥ်းရလားဟင်အဆိုးအပေကဂျီ့ရဲ့ညီမလေးတဲ့..
သေလိုက်ပါတော့လားချယ်ယောင်းရယ်
ယောင်းငယ်ကလီလီ့နာမည်ကြားပြီးဘာလို့အဲ့လောက်လန့်သွားရတာလဲ
ထူးဆန်းတယ်.....
×××××××××××မဒမ့်လိုနှလုံးသားကိုဦးစားမပေးတဲ့သူလေးတွေရှိကြလား????
အားလုံးကိုလေးစားချစ်ခင်လျက်🤎××××××××××××(Zawgyi)
"ကင္ခ်ယ္ေယာင္း"
ခ်ယ္ေယာင္းကိုေတြ့တဲ့အခါလီဆာတအံ့တၾသဆိုလိုက္တယ္
"အစ္မနင္ဟာဒီအဆိုးနဲ႔သေဘာမတူပါဘူးဆိုတာကိုဘာေတြေလ်ွာက္လုပ္ေနတာလဲ"
စိတ္ပ်က္သလိုဆိုလာတဲ့ခ်ယ္ေယာင္းေၾကာင့္လီဆာမ်က္ေမွာင္ႀကံဳ႔လိုက္မိတယ္
လူကိုမ်ားအဆိုးဆိုပဲႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္သေဘာမတူဘူးကလုပ္ေနေသး
အဆင္ေျပမယ္ႀကံကာရိွေသးအဖ်က္ဝင္တယ္ဆိုတာဒါမ်ိဳး...
"ခ်ယ္ရယ္အစ္မရွင္းျပပါ့မယ္"
"လာလီဆာငါနင့္ကိုတစ္ခါတည္းျပတ္ျပတ္ပဲေျပာမယ္..ငါ့အစ္မနဲ႔လာၿပီးမပတ္သက္နဲ႔ရွင္းလား"
"နင့္စကားကိုနားေထာင္စရာလား"
"လာလီဆာနင္ထြက္သြားေတာ့မဟုတ္ရင္ငါတစ္ခုခုလုပ္မိေတာ့မယ္"
မီးဟုန္းဟုန္းေတာက္ေနတဲ့မ်က္ဝန္းေတြနဲ႔ခ်ယ္ေယာင္းေၾကာင့္ေခါင္းမီးေတာက္ေနသူကဂ်န္းနီ
လီဆာကေတာ့ဂရုမစိုက္တဲ့အထာနဲ႔စီးကရက္ေတာင္မီးၫွိေနေသး..
"နင္ကမ်ားငါ့ကိုမထီမဲ့ျမင္ျပဳတယ္ေပါ့"
ခြပ္!!!
"အ့...."
ခ်ယ္ေယာင္းထိုးလိုက္တာေၾကာင့္ညည္းလိုက္တာမဟုတ္..
အထိုးခံလိုက္ရေတာ့စီးကရက္ကလက္ဖမိုးေပၚက်သြားလို႔
"ေမာင္!!!"
ဂ်န္းနီဟာဘာကိုမွမျမင္ေတာ့ပဲလီဆာ့ဆီကိုသာအေျပးလာၿပီးမီးပူေလာင္သြားတဲ့ေနရာေလးကိုတယုတယၾကည့္ေနတယ္
"အစ္မနင္ရူးေနၿပီလားဘာလို႔ဒီလူကိုမွ"
ခ်ယ္ေယာင္းစကားကိုလီဆာလည္းမၾကားသလိုဂ်န္းနီလည္းနားမဝင္ပါ
လက္ဖမိုးကအပူေလာင္ရာကိုတဖူးဖူးမႈတ္ေပးေနတဲ့မဒမ္ဟာခ်စ္စရာေကာင္းလြန္းလို႔....
"ႏႈတ္ခမ္းမွာဒဏ္ရာထပ္ရျပန္ၿပီကြာ"
ကိုယ့္ႏႈတ္ခမ္းကိုသူမကကိုင္ၿပီးမ်က္ရည္ေတြဝဲကာဆိုေနတာေၾကာင့္ေၾကာင္အေနမိတာလီဆာ
"နီ..."
"အရမ္းနာေနတယ္မလား"
စိုးရိမ္တႀကီးနဲ႔ထိကိုင္လာတဲ့မဒမ့္လက္ေတြဟာႏူးႏူးညံ့ညံ့
အထိုးခံရတာေရာအပူေလာင္တာေရာကမဒမ့္ရဲ့"ေမာင္"ဆိုတဲ့ေခၚသံမွာတင္အေငြ့ပ်ံကုန္တာမသိေလသလားဟင္
"အထိုးခံရတာကိုအဲ့ေလာက္ေပ်ာ္ေနလားဟြန္႔...ၿပံဳးေနတာမ်ားအျမင္ကပ္စရာခ်ယ္နင္သူ႔ကိုထပ္ထိုး"
သူ႔ကိုရြဲ႔ခ်င္လို႔ခ်ယ္ေယာင္းကိုထပ္ထိုးဆိုၿပီးေျပာမလို႔ရိွေသးဟိုကေပ်ာက္သြားၿပီ...
"ခ်ယ္ဘယ္ေရာက္သြားတာလဲ"
"ေမာင္တို႔အကဲပိုေနတာကိုသူမျမင္ခ်င္လို႔ေရွာင္သြားတာေနမွာေပါ့"
"ဟင္!!"
သြားပါၿပီအရွက္အႀကီးႀကီးကြဲတာပဲ
ဂ်န္းနီသူ႔ကို"ေမာင္"လို႔ေခၚမိလိုက္တယ္
ရူးေတာ့မွာပဲ..ကင္ဂ်န္းနီနင္ဘာလို႔မ်ား
ဒီပါးစပ္နဲ႔ေတာ့စည္းမေစာင့္ဘူးအခုေတာ့ဘယ္လိုမ်က္ႏွာျပရပါ့
"နီ...ေမာင့္ကိုၾကည့္ပါအုန္းကြာ"
"ဘာေတြေျပာေနတာလဲ..လီဆာေနာ္ထပ္မေျပာနဲ႔ထပ္လည္းမေမးနဲ႔ဒီတိုင္းထြက္သြားတာ"
"ဟ!!!အဲ့လိုမရဘူးေလနီကလည္းကြာခ်စ္ရက္သားနဲ႔"
ဂ်န္းနီကိုအတင္းေတြေပြ့ဖက္ၿပီးမ်က္ႏွာအႏွံ႔နမ္းရႈံ႔ေနတဲ့လီဆာ့ေၾကာင့္ေနရခက္တာေတာ့အမွန္ပဲ
"ေတာ္ေတာ့ကြာ.."
"ခ်စ္တယ္ေျပာေလ"
"မခ်စ္ဘူး"
"လိမ္ေနတာ"
"နင္တို႔ဒီတစ္သက္ၿပီးအုန္းမွာလားပတ္ဝန္းက်င္လည္းေလ့လာအုန္းၿခံေရ႔ွႀကီးမွာျမင္မေကာင္းဘူး"
ၿခံထဲကခ်ယ္ေယာင္းေအာ္ေျပာမွပဲၿခံေရ႔ွမွာဆိုတာအသိဝင္ေတာ့တယ္
"အိမ္ထဲလိုက္ခဲ့လီဆာ"
မဒမ္ဟာေလတကယ္ဟန္ေဆာင္ေကာင္းတာဘာမွမျဖစ္သလိုမ်က္ႏွာထားနဲ႔
ေအးေအးလူလူစကားဆိုရင္းၿခံထဲကိုဝင္သြားတာမ်ားေျပာစရာစကားေပ်ာက္တယ္
"နင့္လူကိုေဆးထည့္ေပးၿပီးရင္အိမ္ျပန္လႊတ္ေနာ္ညမသိပ္ႏိုင္ဘူး"
လီဆာ့ဒဏ္ရာေတြကိုေဆးထည့္ေပးေနတာကိုခ်ယ္ေယာင္းကေနၾကာေစ့စားရင္းၾကည့္ေနတာ
"ေအးပါနင္လည္းအေပၚတက္ေတာ့"
"နင္မေျပာလည္းငါတက္ေတာ့မွာ"
ႏႈတ္ခမ္းကဒဏ္ရာကိုပဲသဲႀကီးမဲႀကီးေဆးထည့္ေပးေနတဲ့မဒမ့္လက္ေတြကိုလီဆာဆုပ္ကိုင္လိုက္တယ္
"နီ႔အတြက္ခ်စ္တယ္လို႔ဝန္ခံရတာအဲ့ေလာက္ခက္တာလား"
မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ႔ဆိုေနရွာတဲ့လီဆာ့ေၾကာင့္ဂ်န္းနီမ်က္ႏွာအျမန္လြဲရင္း
"အဲ့အေၾကာင္းေတြဆက္မေျပာနဲ႔ေတာ့"
"မေျပာလို႔ရမလား..နီရဲ့ေမာင့္ဘက္လည္းေတြးအုန္းေလနီခ်စ္ေနတာသိရက္နဲ႔ခ်စ္သူေတြမျဖစ္ရေသးတဲ့ဘဝ"
"ၿပီးခဲ့တာေတြကိုအစမေဖာ္နဲ႔ဒီေန့တစ္ေန့လံုးျဖစ္ခဲ့တာေတြကိုေမ့ပစ္လိုက္"
"ဘာ"
"ဒီေန့ကိုမရိွခဲ့ဘူးလို႔သေဘာထားလိုက္လီဆာ"
ရက္စက္လိုက္တာနီရာ...ေမာင္ကဘယ္လိုေမ့ရမွာလဲ
"ေမာင့္ကိုယံုၾကည္ၿပီးလိုက္ခဲ့ေပးပါလားကြာ"
"တို႔ေျပာၿပီးသားေနာ္လီဆာအခ်စ္ကအေရးမႀကီးဘူးလို႔"
"ေဆးထည့္ေပးမေနနဲ႔ေတာ့"
လီဆာမတ္ခနဲထရပ္ရင္း
"နားလည္ရခက္လိုက္တာနီရာ..ကြၽန္မရူးေတာင္ရူးေတာ့မယ္နမ္းခဲ့ၾကတယ္ခံစားခ်က္ေတြကိုလည္းသိသြားၾကၿပီဟာကိုခ်စ္သူေတြမဟုတ္ၾကဘူးတဲ့"
"အဲ့ေလာက္ေတာင္ေသြးေအးရလားနီရဲ့စကားေတြေၾကာင့္ေသြးေတြေတာင္ေျပာင္းျပန္စီးကုန္ၿပီထင္တယ္"
"ကြၽန္မနားမလည္ေတာ့ဘူးအသက္ငယ္လို႔မတြဲရဲတာလားအခ်စ္ဆိုတာအေရးမပါလို႔ျငင္းတာလား.."
"တစ္ခုေတာ့မွတ္ထားပါကြၽန္မကကေလးဆန္ၿပီးမရင့္က်က္ေသးေပမယ့္နီ႔ကိုေတာ့တကယ္ခ်စ္ခဲ့တာ"
လီဆာက်ဆင္းေနတဲ့မ်က္ရည္စေတြကိုအၾကမ္းပတမ္းဆြဲသုတ္ရင္းအိမ္ထဲကေနအျမန္ထြက္လာတယ္
ဂ်န္းနီကေတာ့ဆိုဖာမွာပဲမ်က္ႏွာေသနဲ႔က်န္ခဲ့တာ
"ေတာင္းပန္ပါတယ္ေမာင္..."
သိမ္းစရာရိွတာသိမ္းရင္းအေပၚထပ္ကိုျပန္တက္လာေတာ့ေလွကားမွာေနၾကာေစ့ထိုင္စားေနတဲ့ညီမျဖစ္သူခ်ယ္ေယာင္းကိုၾကည့္ၿပီး
"လမ္းဖယ္ေပး"
"အက်ယ္ႀကီးကိုဟိုဘက္ကသြားေလ"
"မရြဲ႔နဲ႔ခ်ယ္..နင္နဲ႔ရန္မျဖစ္ခ်င္ဘူး"
ေလွကားအက်ယ္တစ္ခုလံုးကိုၿဖဲကားထားၿပီးအျပည့္ပိတ္ထားတာေၾကာင့္ဂ်န္းနီတက္မရျဖစ္ေနတာေလ
"နင္ဘာေတြေလ်ွာက္လုပ္ေနတာလဲအစ္မရာ"
"သူနဲ႔ငါကဘာမွမဟုတ္ဘူးခ်ယ္အဲ့တာေၾကာင့္နင္ပူမေနနဲ႔"
"ငါအဲ့တာကိုေျပာတာမဟုတ္ဘူးခ်စ္ရက္သားနဲ႔ဘာလို႔လဲ"
"ငါမေျဖခ်င္ဘူးဟာနားခ်င္ၿပီ"
မထူးတဲ့အဆံုးခ်ယ္ေယာင္းကိုေက်ာ္ခြရင္းပဲတက္လိုက္ရတယ္
"လီဆာ့ေနရာမွာငါဆိုလည္းခံျပင္းမိမွာအေသအခ်ာပဲဇာတ္လမ္းႀကီးကဟက္ေကာ့ႀကီးက်န္ခဲ့တာေလဟာ"
"သူ႔အေၾကာင္းမေျပာနဲ႔"
"ငါသာသူဆိုနင့္ကိုနာက်ည္းမိမွာနင့္ဟာကမသိရင္ႀကိဳးရွည္ရွည္နဲ႔လွန္ေနသလိုပဲ"
ခ်ယ္ေယာင္းေျပာမယ့္စကားေတြကိုထပ္နားမေထာင္ခ်င္လို႔အခန္းထဲကိုအျမန္ဝင္သြားလိုက္တယ္
ေမြ့ဟာေပၚကိုပစ္ေမွာက္လိုက္ၿပီးေခါင္းအံုးမွာမ်က္ႏွာအပ္ရင္းငိုေနမိတယ္
ထိုအခ်ိန္အျပင္မွာလည္းမိုးေတြခ်ိန္းၿပီးလ်ွပ္စီးေတြလက္ေနတာ
ဂ်ိန္း!!!
ဂ်န္းနီအရမ္းမ်ားရက္စက္သြားသလားဟင္ဂ်န္းနီေၾကာင့္ေမာင္အရမ္းခံစားသြားရမလား
ေမာင္ရယ္..တို႔လည္းေမာင့္ကိုခ်စ္ပါတယ္
ဒါေပမယ့္တို႔ေတြကမျဖစ္ႏိုင္ဘူးကြယ္
အရာရာကိုၪီးေနွာက္နဲ႔ပဲဆံုးျဖတ္တတ္တဲ့ဂ်န္းနီကအခ်စ္ေရးမွာလည္းႏွလံုးသားကိုၪီးစားမေပးျဖစ္ျပန္ဘူး...
ဂ်န္းနီအႀကီးႀကီးမွားတယ္ဆိုတာသိေပမယ့္ႏွစ္ေယာက္လံုးေကာင္းဖို႔ပါပဲေမာင္ရယ္
ေမာင့္အခ်စ္ကိုမယံုရဲတာလည္းအမွန္ေမာင္သာစိတ္ကစားသာဆိုဘယ္ႏွယ့္လုပ္
ဂ်န္းနီပဲအထားခဲ့ခံရမွာ...
ဆယ္ေက်ာ္သက္တစ္ေယာက္လိုတို႔မရူးမိုက္ပါရေစနဲ႔ေမာင္.....
သေဘာမတူဘူးဆိုတဲ့ခ်ယ္ဟာလည္းအခုမွေမာင့္ဘက္ကျဖစ္ေနသေယာင္
နားကိုမလည္ႏိုင္ေတာ့ဘူးေမာင္ရယ္
ဂ်န္းနီသာၿခံေရ႔ွမွာေမာင္ဆိုတဲ့လူသားေလးမိုးေရထဲရပ္ရင္းသူ႔အခန္းေလးကိုေငးေနခဲ့မွန္းသိသြားခဲ့ရင္ေရာဆံုးျဖတ္ခ်က္ေျပာင္းေလမလား
"ေမာင့္အခ်စ္ဟာအစစ္အမွန္ပါ..ေမာင္နီ႔ကိုအရမ္းခ်စ္တာပါ"
မိုးေတြသဲႀကီးမည္းႀကီးရြာတဲ့ၾကားကကားထဲဝင္မေနပဲဂ်န္းနီအခန္းကိုမိုးစက္ေတြရြဲရြဲစိုေနတဲ့ၾကားကရင္နာနာနဲ႔လီဆာေငးေနမိတယ္
"နီဟာလူကိုရူးသထက္ရူးေအာင္လုပ္ေနသလိုပဲကြာ"
ဘာလို႔မ်ားဝန္မခံရတာလဲလီဆာ့ကိုနည္းနည္းေလးပဲျဖစ္ျဖစ္ယံုၾကည္ေပးပါမဒမ္ရယ္.....
🌻🌼
ဂ်န္းနီဒီတေလာတမိႈင္မိႈင္ျဖစ္ေနခဲ့တာအေၾကာင္းကေတာ့ေသခ်ာေပါက္သူ႔ေၾကာင့္ပဲေပါ့
စိတ္မ်ားနာသြားလားမသိသူဂ်န္းနီဆီေရာက္မလာေတာ့ဘူး
ဖုန္းနဲ႔လည္းမဆက္သြယ္သလိုခိုးၿပီးေတာင္မေခ်ာင္းဘူး
ခ်ယ္ေယာင္းကိုေမးၾကည့္ေတာ့လည္းေမာင္ဟာေက်ာင္းမလာတာငါးရက္ရိွၿပီတဲ့
"ဂ်န္း..."
"အြန္း..ဘာေျပာမလို႔လဲဂ်ံဳအင္"
"အဆင္ေျပရဲ့လားဒီကအစားအေသာက္ေတြမေကာင္းလို႔လားမႀကိဳက္ရင္ထပ္မွာေလ"
ဂ်ံဳအင္ကေန့လည္စာအတူစားဖို႔ေျပာလြန္းမကေျပာလို႔သာဂ်န္းနီလက္ခံလိုက္ရတာစားခ်င္စိတ္တစိုးတစိမ်ွမရိွ
"အစားအေသာက္ေတြကေကာင္းပါတယ္"
ရင္ထဲမွာျပည့္ၾကပ္လြန္းေနလို႔သာဘာစားစားမဝင္ျဖစ္ေနတာ.....
"ဂ်န္းမွာကိစၥတစ္ခုခုရိွေနတယ္မလားကိုယ့္ကိုေျပာျပႏိုင္မလား"
"အဲ့အေၾကာင္းေတြမေျပာခ်င္ဘူးဂ်ံဳအင္ရယ္စားမွာသာစားပါၿပီးရင္ျပန္ရေအာင္"
မွာထားသမ်ွနာမည္ႀကီးအစားအေသာက္ေတြကိုတစ္စိေတာင္မတို႔ပဲဂ်န္းနီတစ္ေယာက္လက္ကိုင္အိတ္ဆြဲကာျပန္ဖို႔ျပင္ေနတယ္
"ကားထဲကေနပဲေစာင့္ေနမယ္"
က်န္ေနခဲ့တဲ့ဂ်ံဳအင္ကေတာ့နားမလည္ျခင္းမ်ားစြာနဲ႔ေပါ့
ကားေပၚေရာက္ေတာ့လည္းဂ်န္းနီဟာမ်က္ႏွာလံုးဝမေကာင္း
"ကိုယ္အိမ္ပဲျပန္ပို႔ေပးရမလားဒီပံုစံနဲ႔အလုပ္သြားလို႔မျဖစ္ေလာက္ဘူး"
ဂ်န္းနီေခါင္းပဲၿငိမ့္ျပလိုက္တယ္
ဘာျဖစ္ခ်င္လို႔ျဖစ္ခ်င္မွန္းမသိတဲ့ကိုယ့္စိတ္ကိုဂ်န္းနီနားမလည္ေတာ့ပါ
ေမာင့္ကိုအနားကတြန္းလြတ္ၿပီးကတည္းကစိတ္ေတြဂေယာက္ဂယက္နဲ႔...
ေနရာတကာေမာင့္မ်က္ႏွာေတြခ်ည္းျမင္ေယာင္ေနမိတာ..ေရာဂါကလည္းတယ္ဆိုးသကိုး
"စီးကရက္ေသာက္ခ်င္တယ္"
ရုတ္တရက္ထေျပာတဲ့ဂ်န္းနီရဲ့စကားေၾကာင့္ေျခမကိုင္မိလက္မကိုင္မိျဖစ္သြားတဲ့ဂ်ံဳအင္...
"ဂ်န္းတကယ္ေျပာေနတာလား"
"အြန္း..ဝင္ဝယ္ေပးပါ"
စီးကရက္နံ႔ကိုကူးစက္ေရာဂါလိုမုန္းတီးတဲ့တစ္မိုးေအာက္ဂ်န္းနီကယခုလိုေျပာလာေတာ့ဂ်ံဳအင္ေျပာစရာစကားေတာင္ေပ်ာက္ရွကုန္တယ္
"ေကာင္းပါၿပီကိုယ္ေရ႔ွနားက်မတ္တစ္ခုမွာရပ္ၿပီးဝယ္လိုက္မယ္"
"Esse တံဆိပ္ပဲဝယ္ခဲ့ေပးဂ်ံဳအင္"
ေမာင္ကအဲ့Esseကထုတ္တဲ့စီးကရက္ကိုပဲေသာက္တတ္တာ
ဂ်န္းနီဟာေအးတိေအးစက္ဆန္ေပမယ့္တကယ္တမ္းက်အေသးအမႊားကအစမွတ္သားထားတတ္သူေလးပါ
🌻🌼
"စိတ္ညစ္တယ္ဟာစိတ္ညစ္တယ္"
တစ္ေနကုန္မ်က္ႏွာႀကီးဟာခ်ီးမွန္ထားသလိုဆူပုတ္ေနတဲ့ခ်ယ္ေယာင္းကိုၾကည့္ၿပီးဆူဇီအေတာ္စိတ္ပ်က္ေနၿပီ
အခုလည္းစိတ္ညစ္ေၾကာင္းေႂကြးေၾကာ္ေနျပန္တယ္
"ခ်ယ္ေယာင္းနင္ဘာေတျြဖစ္ေနတာလဲ"
"ဆူဇီရား..နင္သိလားငါဂ်ီ့ကိုလြမ္းတယ္"
"ေၾသာ္အဲ့တာမ်ားသြားေတြ့လိုက္ေပါ့ဟယ္"
"ငါသြားေတြ့ေပမယ့္ဂ်ီမရိွဘူး"
"ဘယ္သြားလို႔လဲ"
"မိသားစုကိစၥေလးရိွလို႔အလုပ္မလာတာငါးရက္ေတာင္ရိွေနၿပီတဲ့"
"ဖုန္းဆက္ၾကည့္ေလဟာ"
"ဆက္သြယ္မႈဧရိယာျပင္ပနဲ႔ပဲတိုးေနတာ"
ေမ်ွာ္လင့္ခ်က္ေတြေပ်ာက္ဆံုးေနတဲ့သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကိုၾကည့္ၿပီးဆူဇီလည္းသက္ျပင္းဖြဖြခ်မိတယ္
"ဟဲ့ခ်ယ္ေယာင္း..ဟိုမွာနင့္ရဲ့ဂ်ီမလား"
"ဘယ္မွာလဲ"
"ဟိုးမွာေလ"
ဆူဇီလက္ညိုးထိုးရာၾကည့္ေတာ့ဂ်ီမွဂ်ီအစစ္
အေဆာက္အၪီးတစ္ခုထဲကေနထြက္လာတာပဲ
မ်က္ႏွာလည္းမေကာင္းဘူးဘယ္လိုစိတ္ညစ္စရာေတြမ်ားရိွေနတာလဲ
"ငါသြားေတာ့မယ္ေနာ္ဆူဇီ"
ခ်က္ခ်င္းေတြထြက္သြားတဲ့ခ်ယ္ေယာင္းေၾကာင့္ဆူဇီ့ခမ်ာ
"ဟဲ့..နင္ရွင္းမွာဆို...ကင္ခ်ယ္ေယာင္းငါ့ကိုလုပ္ခ်သြားျပန္ၿပီ"
စိတ္ထဲကေနပဲခ်ယ္ေယာင္းကိုေမတၲာေတြပြားမ်ားေပးလိုက္တယ္
"ဂ်ီ....."
ကားတံခါးဖြင့္ဖို႔ျပင္ေနတဲ့ဂ်ီဆူ႔လက္ေတြရပ္တန္႔သြားၿပီးအေနာက္ျပန္လွည့္ၾကည့္လိုက္ေတာ့
"ေယာင္း.."
မေတြ့ရတဲ့အေတာအတြင္းဂ်ီ့ကိုသိပ္လြမ္းေနခဲ့တာေၾကာင့္လူကဟန္ေတာင္မေဆာင္ႏိုင္ပဲေျပးဖက္ပစ္လိုက္တယ္
"လြမ္းေနခဲ့တာဂ်ီ..."
ဂ်ီ့ဆံႏြယ္ေတြကိုပြတ္သပ္ရင္းခ်ယ္ေယာင္းဆိုလိုက္တယ္
"ဒီရက္ပိုင္းဘာေတြလုပ္ေနခဲ့တာလဲဂ်ီရယ္ဖုန္းလည္းဆက္မရ..ဆိုင္ကိုလည္းမလာနဲ႔ခ်ယ္သိပ္စိတ္ပူခဲ့ရတာ"
ဂ်ီပင္ပန္းေနတာအသိသာႀကီးမ်က္ႏွာေလးကလည္းေခ်ာင္က်သြားလိုက္တာ
ဇီးရြက္ေလာက္သာက်န္ေတာ့တယ္
"အိမ္ကညီမေလးေပ်ာက္ေနလို႔ပါ"
"ဟမ္...ဂ်ီ့ညီမေလးေပ်ာက္ေနတယ္"
"ဟုတ္တယ္ေယာင္း"
"သူကဘယ္အရြယ္ရိွၿပီလဲဂ်ီခ်ယ္လည္းကူရွာေပးမယ္ေလ"
"အသက္ကေယာင္းနဲ႔ရြယ္တူပဲအိမ္ျပန္မလာတာငါးရက္ေလာက္ရိွေနၿပီအရင္လည္းလီလီကအိမ္ျပန္မအိပ္တာမ်ိဳးရိွတတ္လို႔ဒီတိုင္းေနေနေသးတာ"
"ဒါေပမယ့္အခုဟာကအဆက္အသြယ္လည္းမရပဲေပ်ာက္ေနတာငါးရက္ေတာင္ရိွၿပီဆိုေတာ့"
ဂ်ီ့အသံနဲ႔မ်က္ႏွာကိုၾကည့္ရံုနဲ႔တင္ညီမျဖစ္သူကိုဘယ္ေလာက္ထိစိတ္ပူေနလဲဆိုတာအထင္းသား...
"အရမ္းလည္းမစိုးရိမ္ပါနဲ႔သူအႏၲရာယ္ကင္းကင္းရိွေနမွာပါ"
ဂ်ီဆူ႔လက္ေတြကိုဆုပ္ကိုင္ေပးလာတဲ့ေယာင္းငယ္ရဲ့လက္ေတြဟာအင္မတန္ေနြးေထြးလြန္းတယ္
ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ေယာင္းငယ္
"သူ႔နာမည္ကဘယ္သူလဲခ်ယ္လည္းလိုက္ရွာေပးမယ္"
"လာလီဆာ"
"ဟမ္..ဘယ္သူ"
"လာလီဆာလို႔..လာလီဆာမာႏိုဘန္"
ကမ႓ာႀကီးကအဲ့ေလာက္က်ဥ္းရလားဟင္အဆိုးအေပကဂ်ီ့ရဲ့ညီမေလးတဲ့..
ေသလိုက္ပါေတာ့လားခ်ယ္ေယာင္းရယ္
ေယာင္းငယ္ကလီလီ့နာမည္ၾကားၿပီးဘာလို႔အဲ့ေလာက္လန္႔သြားရတာလဲ
ထူးဆန္းတယ္.....
×××××××××××မဒမ့္လိုႏွလံုးသားကိုဦးစားမေပးတဲ့သူေလးေတြရိွၾကလား????
အားလံုးကိုေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္🤎××××××××××××
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
