4
15:28, 30 October 2022"မမရေ"
မာနိုဘန်အိမ်တော်ကြီးမှာမနက်စောစောစီးစီးလီဆာ့ရဲ့အသံလေးဟာဆူဆူကိုညံလို့
"လီလီရယ်ဘာပြောမလို့လဲအကျယ်ကြီးပဲခေါ်တာကလည်း"
"လီလီ့ဘေးကိုလာထိုင်"
လီဆာကသူ့ဘေးကနေရာလွတ်ကိုပုတ်ပြတော့ဂျီဆူလည်းအလိုကျသွားထိုင်လိုက်တယ်
"ကျောင်းမသွားဘူးလား"
"ဟာမမကတော့အလုပ်တွေပဲဦးစားပေးရင်အားလုံးမေ့ကုန်ပြီထင်တယ်"
"ဟင်ဘာလို့"
"ဒီနေ့ကျောင်းပိတ်တယ်လေ"
"ဟယ်ဟုတ်သားပဲမမမေ့သွားတာ"
"မမကိုလေလီလီပြောစရာရှိတယ်"
"ဘာများလဲ"
"လီလီချစ်မိနေပြီ"
"ဟင်"
အသက်နှစ်ဆယ်သာပြည့်ထားတာဆိုးချင်တိုင်းဆိုးပြီးကလေးဆန်တတ်တဲ့ညီမလေးကချစ်မိနေပြီဆိုတော့ဂျီဆူအတွက်တော့အထူးအဆန်း
"တကယ်ပြောနေတာလား"
"လီလီ့ပုံကနောက်နေတဲ့ပုံပေါ်လား"
ဂျီဆူခေါင်းခါပြလိုက်တယ်
"မဒမ့်ကိုတကယ်ချစ်မိသွားတာ"
ဂျီဆူညီမလေးကိုဒီတိုင်းလေးပဲကြည့်နေမိသည်ဘယ်လိုလူမျိုးကိုချစ်မိသွားလည်းမသိပေမယ့်လီဆာပြောနေပုံကိုနားထောင်ရတည်းကအတော်သဘောကျနေတယ်ဆိုတာတော့ဂျီဆူနားလည်လိုက်သည်
ငယ်ငယ်တည်းကမိန်းမမဆန်တဲ့ညီမဖြစ်သူကမဒမ်လို့နာမည်ပေးထားတဲ့မိန်းမတစ်ယောက်ကိုချစ်နေတယ်ဆိုလို့လည်းဂျီဆူကတော့အံ့သြမနေပါ
လီဆာကယောကျာ်းတွေကိုမှမကြိုက်တာ
"မဒမ်ကဘယ်ကလဲဘယ်သူလဲ"
"အဲ့တာတော့ဘမ်ကိုစုံစမ်းခိုင်းထားတယ်"
"ဟယ်ဒါဆိုသိတောင်မသိသေးပဲချစ်မိနေပြီလို့ပြောတာလား"
"မဒမ့်ကိုရင်းနှီးအောင်ကြိုးစားပါသေးတယ်မဒမ်ကလက်မခံလို့လေ"
"မဒမ်ဆိုတဲ့တစ်ယောက်ကလီလီ့ကိုသဘောမကျရင်ဘယ်နှယ့်လုပ်"
"အဲ့တော့လည်းလီလီကမဒမ်ပြန်ချစ်လာမယ့်အချိန်ထိမဒမ့်အနားမှာပီကေလိုကပ်ပြီးတစ်နည်းမဟုတ်တစ်နည်းကြိုးစားနေမှာပေါ့ဗျာ"
"အရူးလေးဖြစ်သွားပြီပဲငါ့မောင်လေးက"
လီဆာ့ရဲ့ဆံပင်လေးတွေကိုဖွပြီးပါးလေးကိုဆွဲကာဂျီဆူပြောလိုက်တယ်
လီဆာကတော့ခပ်ပြုံးပြုံးပဲ
"မဒမ့်ကိုချစ်မိတည်းကရူးသွားတာဟီးဟီး"
ဂျီဆူဟာလီဆာ့ကိုညီမလေးထက်မောင်လေးတစ်ယောက်ရထားသလိုပဲသတ်မှတ်ထားတာ မိန်းမမဆန်တာကြောင့်ရောမိန်းကလေးတန်မယ့် လည်စိလေးပါတာကြောင့်ရော
သိပ်ချစ်လွန်းလို့လီဆာ့ကိုတစ်အိမ်လုံးကအလိုလိုက်ကြတယ်မိဘတွေကအစအငယ်ဆုံးMaknaeဆိုပြီးဆူတာငေါက်တာမရှိ
အထူးသဖြင့်မေမေဟာလီဆာ့ကိုသိပ်ချစ်တာ
အားလုံးရဲ့ဖူးဖူးမှုတ်လေးကိုအဲ့မဒမ်ဆိုတဲ့မိန်းမသာနာကျင်အောင်လုပ်လိုက်ရင်ဘယ်နှယ့်လုပ်ရပါ့
တစ်ခါမှအချစ်အကြောင်းမပြောဖူးတဲ့လီဆာကအတည်ပေါက်ကြီးပြောနေတာကြောင့်ဂျီဆူရင်လေးနေမိတယ်
"နှုတ်ခမ်းကဒဏ်ရာရောသက်သာလား"
"သက်သာပါတယ်မမရဲ့လီလီကဒီလောက်သန်မာတာဘာဖြစ်မှာမလို့လဲ"
လီဆာကလက်သီးလက်မောင်းတန်းကာမရှိမယ့်ရှိမယ့်ဗလကိုထုတ်ကြွားနေသည်
"သန်မာရင်ဘာလို့ပြန်ထိုးမလာလဲ"
"ဟဲဟဲအဲ့တာကလီလီသည်းခံခဲ့တာမဒမ့်ကြောင့်မို့လို့လေ"
"ဘယ်လိုဒီဒဏ်ရာကအဲ့တစ်ယောက်နဲ့ပတ်သက်နေတာလား"
"လီလီဘက်ကလွန်သွားလို့မဒမ့်သူငယ်ချင်းလို့ထင်ရတဲ့ဘဲကထိုးလိုက်တာပါ"
"လီလီရယ်"
အစပိုင်းမှာတင်လီလီအနာတရဖြစ်နေရတာကိုနောက်ပိုင်းဆိုဘယ်လိုနာကျင်စရာတွေပေးအုန်းမှာလဲ
"နောက်တစ်ခါအဲ့လိုမခံလာရစေနဲ့မေမေ့ကိုတွေ့တယ်မလားလီလီ့ကိုဘယ်လောက်တောင်စိုးရိမ်နေလည်းဆ်ိုတာ"
"အင်းပါ"
မေမေကလီဆာ့နှုတ်ခမ်းကိုမြင်ပြီးညတွင်းချင်းကြီးဆေးရုံပြေးမယ်လုပ်လို့မနည်းတားထားရတာ
"ဒါနဲ့မမပြောထားမယ်နော်လီလီ့ကိုအဲ့မဒမ်ကခံစားရအောင်လုပ်ရင်မမကိုချက်ချင်းပြောနော်"
"ဟုတ်ကဲ့မမ"
မဒမ်ကနာကျင်စေနိုင်တဲ့ဆူးတစ်ခုဆိုတောင်လီဆာကတော့အမြတ်တနိုးဆက်ချစ်သွားမှာ
အဲ့ဆူးလေးကိုပဲယုယသွားမှာရှင့်
🌻🌼
"ဟိုလေ အဲ့ဆွဲကြိုးလေးထုတ်ပြပါလားဟင်"
"ဒါလေးလားညီမ"
"ဟုတ်အဲ့ဟာလေး"
ချယ်ယောင်းတစ်ယောက်M လက်ဝတ်ရတနာဆိုင်မှာရောက်နေတာနာရီဝက်လောက်ရှိတော့မယ်
တွေ့ချင်နေတဲ့ဂျီကထွက်မလာဘူးချယ်ယောင်းခမျာပစ္စည်းတွေဝယ်လည်းမဝယ်ပဲတစ်ခုပြီးတစ်ခုထုတ်ပြခိုင်းနေရတယ်
"ဟဲ့ချယ်ယောင်းနင်ဘယ်ဟာယူမှာလဲတစ်ခုခုတော့ရွေးလိုက်ဟာငါလည်းခြေထောက်တွေညောင်းနေပြီ"
အတူလိုက်လာပေးတဲ့ဆူဇီကတော့ပေါက်ပေါက်ဖောက်ပြီလေ
"နင်ငြိမ်နေစမ်းပါဟာ"
ချယ်ယောင်းရဲ့မျက်လုံးတွေဟာလက်ဝတ်ရတနာတွေပေါ်မှာမရှိCEO Roomဆိုတဲ့တံခါးလေးကိုသာရောက်နေတာ
"တံခါးပွင့်လာပြီ"
ကြည့်နေရင်းကရုံးခန်းတံခါးကဖြေးဖြေးချင်းလေးပွင့်လာနေသည်
ချယ်ယောင်းအဖြစ်ကိုဘုရားသခင်ကမကြည့်ရက်လို့ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်ပြီထင်သည်
ပျော်နေမိတဲ့စိတ်တွေအားလုံးတစ်ခဏအတွင်းရုတ်ချည်းပြောင်းလဲသွားရပြန်သည်
ဂျီကယောကျာ်းတစ်ယောက်နဲ့အတူရယ်ရယ်မောမောထွက်လာတာ
"ချယ်ယောင်းနင်အဆင်ပြေရဲ့လား"
ဆူဇီကတော့သူငယ်ချင်းပီပီစိုးရိမ်တကြီးမေးရှာသည်ချယ်ယောင်းကတော့ဘာမှပြန်မဖြေနိုင်ဂျီဆူရယ်ဟိုယောကျာ်းရယ်ကိုသာကြည့်နေသည်
"အွန်းအာ့ဆိုပြန်တော့နော်နောက်နေ့မှတွေ့မယ်အိုပါး"
ဂျီဆူတစ်ယောက်ထယ်ဝူ့ကိုနှုတ်ဆက်ပြီးဒီဘက်ပြန်အလှည့်တွေ့လိုက်ရတဲ့မျက်နှာလေးကြောင့်တအံ့တသြ
ဟိုနေ့ကတစ်ယောက်ပဲဘာလာလုပ်တာပါလိမ့်
"ဂျီ "
တွေးနေတုန်းရှိသေးကလေးမလေးကဂျီဆူဆီလှမ်းလာနေသည်
"ဂျီ ခုနကတစ်ယောက်ကဘယ်သူလဲ"
ရုတ်တရက်မျက်ရည်တွေဝဲပြီးဂျီဆူ့လက်မောင်းတွေကိုဆုပ်ကိုင်ကာမေးလာတဲ့ကလေးမကြောင့်ဘာပြန်ပြောလို့ပြောရမှန်းမသိ
ဝိုင်းကြည့်နေကြတဲ့အရောင်းစာရေးမတွေနဲ့ဝယ်သူတွေကြောင့်ဖြစ်ချင်ရာဖြစ်ဆိုပြီးကလေးမကိုအားနဲ့ဆွဲပြီးရုံးခန်းထဲကိုခေါ်သွားလိုက်တယ်
"ဟယ် ချယ်ယောင်းပါသွားပြီ"
အစကနေအဆုံးကိုလိပ်ပြာလွင့်မတတ်စောင့်ကြည့်နေတဲ့ဆူဇီကချယ်ယောင်းပါသွားတော့မှအသိပြန်ဝင်တော့သည်
သို့သော်လည်းအထဲလိုက်ဝင်လို့ကမရတာကြောင့်အပေါက်ဝလေးမှာရပ်စောင့်နေပြီးချယ်ယောင်းကိုမေတ္တာတွေပို့သနေတာဆက်တိုက်
"ဘာလို့မျက်ရည်တွေဝဲနေတာလဲဟင်"
လူတွေကိုသနားတတ်တာကဂျီဆူ့စတိုင်တော့မဟုတ်ဒါပေမယ့်ဒီကလေးမကိုမှဘာလို့မှန်းမသိသနားနေမိတယ်
ကလေးမမျက်ရည်ဝဲနေတာကြည့်ပြီးဂျီဆူလည်းထပ်တူဝမ်းနည်းနေသယောင်
"ဂျီ့ကိုမေးတာဖြေအုန်းခုနကလူကြီးနဲ့ကဘာလဲ"
"အိုပါးနဲ့ကဒီတိုင်းမိတ်ဆွေတွေလေ"
ဂျီဆူတစ်ယောက်သူ့ကိုယ်သူတောင်မသိလိုက်ပဲအခုမှစပြီးစကားပြောဖြစ်တဲ့ကလေးမမေးတာကိုပြန်ဖြေမိသွားတယ်
"တကယ်လား"
အံ့သြစရာကောင်းအောင်ကလေးမရဲ့မျက်နှာကဝင်းလဲ့သွားလိုက်တာ
ဝဲနေတဲ့မျက်ရည်တွေလည်းအငွေ့ပျံသွားသလိုပဲ
"အွန်း"
ချယ်ယောင်းစိတ်ထဲကနေပဲဘုရားသခင်ကိုထပ်ပြီးကျေးဇူးတင်လိုက်မိတယ်
"ဒါနဲ့ချယ့်ကိုမှတ်မိလားဂျီ"
ချယ်ယောင်းမျှော်လင့်တကြီးအရဲစွန့်ပြီးဂျီ့ကိုမေးလိုက်တာဂျီသာမမှတ်မိဘူးပြောရင်ချယ်ယောင်းတော့ငိုမိမှာ
အဲ့လောက်ထိကိုအသည်းငယ်တဲ့သူပါ
"မှတ်မိတာပေါ့ရှင်လေးကကျွန်မကိုတစ်သက်မမေ့နိုင်စရာအဖြစ်မျိုးဖန်တီးသွားတာပဲဟာ"
"ဟီးဟီး"
ဂျီနဲ့ဖြစ်ခဲ့တဲ့ကိစ္စမှာချယ်ယောင်းဘက်ကပျာကလက်စိန်ပြီးမဟုတ်တာတွေလုပ်မိခဲ့တာတကယ်အားနာစရာဖြစ်ခဲ့တယ်
"အဲ့ကိစ္စအတွက်တောင်းပန်ပါတယ်နော်အမှန်တော့ဒီကိုလာတာကလည်းဂျီ့ကိုအဲ့တာတောင်းပန်ချင်လို့ချယ်တကယ်အားနာနေမိတာ"
ဒီလိုကျတော့လည်းကလေးမကလူ့ကျင့်ဝတ်ကိုနားလည်သား
"ထားလိုက်ပါမတော်တဆဖြစ်ခဲ့တာပဲတမင်လုပ်ရတဲ့အထိနှာဘူးတော့မဟုတ်ဘူးမလား"
"မဟုတ်ပါဘူးမဟုတ်ပါဘူး"
နှာဘူးလို့ပြောလိုက်လို့ထင်ပါတယ်ခေါင်းကိုအတွင်တွင်ရမ်းပြီးလက်တွေပါတခါခါနဲ့အငြင်းသန်နေတဲ့ကလေးမကြောင့်ဂျီဆူအသံထွက်သည်အထိကိုရယ်လိုက်မိတာ
ဒီလိုမျိုးစိတ်လိုလက်ရမရယ်ဖြစ်တာတောင်အတော်ကြာခဲ့ပြီ
"လှလိုက်တာ"
"ဟင်ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"
ချယ်ယောင်းသူမဟုတ်သလိုရုပ်တည်ကြီးနဲ့ထိုင်နေလိုက်တယ်
ဂျီရယ်လိုက်တာကချယ်ယောင်းကိုတဖြုတ်ဖြုတ်ခြွေနေသလိုပဲ
အသဲပုံနှုတ်ခမ်းလေးကစွဲမက်စရာကောင်းလိုက်တာ
"ဒါနဲ့နာမည်ကဘာလဲ"
"ကင်ချယ်ယောင်းပါ"
"အာ့ကြောင့်ချယ်လို့ပြောတာကိုး"
ချယ်ယောင်းခေါင်းပဲငြိမ့်လိုက်တယ်
"အခုတောင်းပန်ပြီးပြီဆိုတော့ပြန်တော့လေမမအလုပ်တွေရှိသေးလို့"
"......."
ချယ်ယောင်းကဘာမှပြန်မပြောနိုင်ပဲမှင်သေသေနဲ့ဂျီဆူ့ကိုငေးနေတာကြောင့်ဂျီဆူ့ခမျာအသံကျယ်ကျယ်နဲ့ထပ်ပြောရသည်
"မမအလုပ်တွေရှိသေးလို့ယောင်းပြန်လို့ရမလား"
"ဟင်...အင်း....ပြန်မယ်..ပြန်ရမှာပေါ့"
ချက်ချင်းတွေထရပ်ပြီးစက်ရုပ်လိုလမ်းလျှောက်ထွက်သွားတဲ့ချယ်ယောင်းကြောင့်ဂျီဆူ့မှာခွက်ထိုးခွက်လန်ရယ်နေရတယ်
ဒီကလေးမနဲ့တော့လမ်းကိုဘယ်လိုလျှောက်နေတာပါလိမ့်နော်
"တာ့တာနော်ဂျီ"
ထွက်ခါနီးတော့ဂျီဆူ့ဘက်ကိုလှည့်ပြီးနှုတ်ဆက်သွားသေးတာ
"ပြန်မှထွက်လာပါ့မလားလို့"
အပြင်ရောက်တော့သူငယ်ချင်းလေးဆူဇီကလေသံမာမာနဲ့စီးကြိုသည်
"ဆူဇီငါသွားတော့မယ်"
ပြောရင်းနဲ့ဆိုင်ထဲကနေလှစ်ခနဲထွက်သွားတဲ့ချယ်ယောင်းကိုကြည့်ပြီးဆူဇီကတော့ကြောင်အအ
အနီးအနားကပန်းခြံကိုဝင်ပြီးခုံတန်းတစ်ခုမှာနေရာအရင်ယူကာရထားတစ်စင်းလိုအခုန်မြန်နေတဲ့ဘယ်ဘက်ရင်အုံကိုဖိထားရသည်
ဆူဇီကတော့ဘေးကထိုင်ရင်းချယ်ယောင်းဘာတွေလုပ်နေလည်းနားကိုမလည်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့အထာနဲ့ကြည့်နေသည်
ဂျီကသူ့ကိုယ်သူများ"မမ"တဲ့လိုက်ဖက်လိုက်တာကွာ
ဂျီ့နှုတ်ဖျားကထွက်လာတဲ့"ယောင်း"ဆိုတဲ့နာမလေးကချယ်ယောင်းကိုတအံ့တသြဖြစ်သွားစေတာအမှန်ပါ
ဘဝတစ်လျှောက်ယောင်းဆိုပြီးခေါ်ဖူးတာဆိုလို့မွေးမိခင်မေမေပဲရှိခဲ့တာ
အခုတော့"ဂျီ"ဆိုတဲ့အမျိုးသမီးပါတိုးလာပြီ
မေမေကတော့ချယ်ယောင်းကိုထားခဲ့ပြီးကောင်းကင်ဘုံမှာနေနေတာနှစ်တွေတောင်အတော်ကြာခဲ့ပြီ
ဂျီရေယောင်းကိုဒီ့ထက်ပိုပြီးမပြုစားပါနဲ့တော့....
ဂျီ့အသက်ရှူပုံကအစယောင်းကိုရူးအောင်လုပ်နေသလိုပဲ.....
အချစ်ကြောင့်လူတွေရူးတာဒီလိုကိုး
အဲ့လိုလူမျိုးတွေကိုနာမည်ပေးထားတာရှိပါတယ်
ဘာတဲ့"အချစ်ရူး" ယောင်းကတော့"ဂျီချစ်ရူး"
ဂျီကိုချစ်လွန်းလိူ့ရူးသွားတာပေါ့......
🌻🌼
ဒီနေ့ဂျန်းနီရဲ့အလုပ်ဆင်းချိန်ကအရင်ထက်တောင်နောက်ကျနေခဲ့တယ်
အလုပ်တွေများတာကြောင့်ပါ
ကားကိုခြံထဲကွေ့ဝင်တော့မယ့်အချိန်ခြံတံခါးရှေ့အလယ်မှာပိတ်ပြီးရပ်ထားတဲ့ဆိုင်ကယ်တစ်စီးနဲ့လူတစ်ယောက်ကြောင့်ကားကိုဘရိတ်အချိန်မှီပြန်အုပ်လိုက်ရတယ်
ပင်ပန်းလာပါတယ်ဆိုဘယ်ကအနှောင့်အယှက်ကရောက်လာပြန်တာလဲ
"လီလီ"
ဒီစကားကိုဂျန်းနီစိတ်ထဲကပဲရွတ်လိုက်တာပါအပြင်မှာတော့ထွက်မလာဘူး
ကားပေါ်ကဆင်းကာရန်တွေ့ဖို့ပြင်လိုက်ပေမယ့်တွေ့လိုက်ရတာကလူဆိုးကောင်ဖြစ်နေတယ်
"ဘာလာလုပ်တာလဲ"
"မဒမ့်ကိုသတိရလို့လာကြည့်တာ"
လူဆိုးကောင်ကိုကြည့်မရတာအဲ့အချက်တွေကြောင့်ပဲစကားပြောရင်ထောင့်ကျိုးအောင်မပြောတတ်ဘူး။
အမြဲတမ်းစီးကရက်ကလည်းနှုတ်ခမ်းထက်နေရာယူထားတာ
"ထွက်သွား"
"လီလီမဒမ့်ကိုချစ်တယ်"
လူဆိုးကောင်ကတကယ့်အတင့်ရဲလေးလူကိုတစ်ခါတည်းချစ်စကားပြောလိုက်တာများ
သူစီးကရက်မီးညှိတာကမှခက်နေအုန်းမယ်
ဘယ်လိုကောင်ဆိုးလေးမှန်းမသိဘူး
တကယ့်အဂျစ်.......
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ကြယ်လေးတွေပေးသွားကြအုန်း💫
အားလုံးကိုလေးစားချစ်ခင်လျက်🤎
Human Celineလေးကတကယ့်သက်ရှိဘာဘီလေးပါပဲ🖤
လာလီဆာ့ကိုပဲကိုးကွယ်တော့မယ်🤭
{ဂျန်းနီကင်မသိပါစေနဲ့🤫}
×××××××××
Zawgyi
"မမေရ"
မာႏိုဘန္အိမ္ေတာ္ႀကီးမွာမနက္ေစာေစာစီးစီးလီဆာ့ရဲ့အသံေလးဟာဆူဆူကိုညံလို႔
"လီလီရယ္ဘာေျပာမလို႔လဲအက်ယ္ႀကီးပဲေခၚတာကလည္း"
"လီလီ့ေဘးကိုလာထိုင္"
လီဆာကသူ႔ေဘးကေနရာလြတ္ကိုပုတ္ျပေတာ့ဂ်ီဆူလည္းအလိုက်သြားထိုင္လိုက္တယ္
"ေက်ာင္းမသြားဘူးလား"
"ဟာမမကေတာ့အလုပ္ေတြပဲၪီးစားေပးရင္အားလံုးေမ့ကုန္ၿပီထင္တယ္"
"ဟင္ဘာလို႔"
"ဒီေန့ေက်ာင္းပိတ္တယ္ေလ"
"ဟယ္ဟုတ္သားပဲမမေမ့သြားတာ"
"မမကိုေလလီလီေျပာစရာရိွတယ္"
"ဘာမ်ားလဲ"
"လီလီခ်စ္မိေနၿပီ"
"ဟင္"
အသက္ႏွစ္ဆယ္သာျပည့္ထားတာဆိုးခ်င္တိုင္းဆိုးၿပီးကေလးဆန္တတ္တဲ့ညီမေလးကခ်စ္မိေနၿပီဆိုေတာ့ဂ်ီဆူအတြက္ေတာ့အထူးအဆန္း
"တကယ္ေျပာေနတာလား"
"လီလီ့ပံုကေနာက္ေနတဲ့ပံုေပၚလား"
ဂ်ီဆူေခါင္းခါျပလိုက္တယ္
"မဒမ့္ကိုတကယ္ခ်စ္မိသြားတာ"
ဂ်ီဆူညီမေလးကိုဒီတိုင္းေလးပဲၾကည့္ေနမိသည္ဘယ္လိုလူမ်ိဳးကိုခ်စ္မိသြားလည္းမသိေပမယ့္လီဆာေျပာေနပံုကိုနားေထာင္ရတည္းကအေတာ္သေဘာက်ေနတယ္ဆိုတာေတာ့ဂ်ီဆူနားလည္လိုက္သည္
ငယ္ငယ္တည္းကမိန္းမမဆန္တဲ့ညီမျဖစ္သူကမဒမ္လို႔နာမည္ေပးထားတဲ့မိန္းမတစ္ေယာက္ကိုခ်စ္ေနတယ္ဆိုလို႔လည္းဂ်ီဆူကေတာ့အံ့ၾသမေနပါ
လီဆာကေယာက်ာ္းေတြကိုမွမႀကိဳက္တာ
"မဒမ္ကဘယ္ကလဲဘယ္သူလဲ"
"အဲ့တာေတာ့ဘမ္ကိုစံုစမ္းခိုင္းထားတယ္"
"ဟယ္ဒါဆိုသိေတာင္မသိေသးပဲခ်စ္မိေနၿပီလို႔ေျပာတာလား"
"မဒမ့္ကိုရင္းႏွီးေအာင္ႀကိဳးစားပါေသးတယ္မဒမ္ကလက္မခံလို႔ေလ"
"မဒမ္ဆိုတဲ့တစ္ေယာက္ကလီလီ့ကိုသေဘာမက်ရင္ဘယ္ႏွယ့္လုပ္"
"အဲ့ေတာ့လည္းလီလီကမဒမ္ျပန္ခ်စ္လာမယ့္အခ်ိန္ထိမဒမ့္အနားမွာပီေကလိုကပ္ၿပီးတစ္နည္းမဟုတ္တစ္နည္းႀကိဳးစားေနမွာပါရွင့္"
"အရူးေလးျဖစ္သြားၿပီပဲငါ့ေမာင္ေလးက"
လီဆာ့ရဲ့ဆံပင္ေလးေတြကိုဖြၿပီးပါးေလးကိုဆြဲကာဂ်ီဆူေျပာလိုက္တယ္
လီဆာကေတာ့ခပ္ၿပံဳးၿပံဳးပဲ
"မဒမ့္ကိုခ်စ္မိတည္းကရူးသြားတာဟီးဟီး"
ဂ်ီဆူဟာလီဆာ့ကိုညီမေလးထက္ေမာင္ေလးတစ္ေယာက္ရထားသလိုပဲသတ္မွတ္ထားတာ မိန္းမမဆန္တာေၾကာင့္ေရာမိန္းကေလးတန္မယ့္ လည္စိေလးပါတာေၾကာင့္ေရာ
သိပ္ခ်စ္လြန္းလို႔လီဆာ့ကိုတစ္အိမ္လံုးကအလိုလိုက္ၾကတယ္မိဘေတြကအစအငယ္ဆံုးMaknaeဆိုၿပီးဆူတာေငါက္တာမရိွ
အထူးသျဖင့္ေမေမဟာလီဆာ့ကိုသိပ္ခ်စ္တာ
အားလံုးရဲ့ဖူးဖူးမႈတ္ေလးကိုအဲ့မဒမ္ဆိုတဲ့မိန္းမသာနာက်င္ေအာင္လုပ္လိုက္ရင္ဘယ္ႏွယ့္လုပ္ရပါ့
တစ္ခါမွအခ်စ္အေၾကာင္းမေျပာဖူးတဲ့လီဆာကအတည္ေပါက္ႀကီးေျပာေနတာေၾကာင့္ဂ်ီဆူရင္ေလးေနမိတယ္
"ႏႈတ္ခမ္းကဒဏ္ရာေရာသက္သာလား"
"သက္သာပါတယ္မမရဲ့လီလီကဒီေလာက္သန္မာတာဘာျဖစ္မွာမလို႔လဲ"
လီဆာကလက္သီးလက္ေမာင္းတန္းကာမရိွမယ့္ရိွမယ့္ဗလကိုထုတ္ႂကြားေနသည္
"သန္မာရင္ဘာလို႔ျပန္ထိုးမလာလဲ"
"ဟဲဟဲအဲ့တာကလီလီသည္းခံခဲ့တာမဒမ့္ေၾကာင့္မို႔လို႔ေလ"
"ဘယ္လိုဒီဒဏ္ရာကအဲ့တစ္ေယာက္နဲ႔ပတ္သက္ေနတာလား"
"လီလီဘက္ကလြန္သြားလို႔မဒမ့္သူငယ္ခ်င္းလို႔ထင္ရတဲ့ဘဲကထိုးလိုက္တာပါ"
"လီလီရယ္"
အစပိုင္းမွာတင္လီလီအနာတရျဖစ္ေနရတာကိုေနာက္ပိုင္းဆိုဘယ္လိုနာက်င္စရာေတြေပးအုန္းမွာလဲ
"ေနာက္တစ္ခါအဲ့လိုမခံလာရေစနဲ႔ေမေမ့ကိုေတြ့တယ္မလားလီလီ့ကိုဘယ္ေလာက္ေတာင္စိုးရိမ္ေနလည္းဆ္ိုတာ"
"အင္းပါ"
ေမေမကလီဆာ့ႏႈတ္ခမ္းကိုျမင္ၿပီးညတြင္းခ်င္းႀကီးေဆးရံုေျပးမယ္လုပ္လို႔မနည္းတားထားရတာ
"ဒါနဲ႔မမေျပာထားမယ္ေနာ္လီလီ့ကိုအဲ့မဒမ္ကခံစားရေအာင္လုပ္ရင္မမကိုခ်က္ခ်င္းေျပာေနာ္"
"ဟုတ္ကဲ့မမ"
မဒမ္ကနာက်င္ေစႏိုင္တဲ့ဆူးတစ္ခုဆိုေတာင္လီဆာကေတာ့အျမတ္တႏိုးဆက္ခ်စ္သြားမွာ
အဲ့ဆူးေလးကိုပဲယုယသြားမွာရွင့္
🌻🌼
"ဟိုေလ အဲ့ဆြဲႀကိဳးေလးထုတ္ျပပါလားဟင္"
"ဒါေလးလားညီမ"
"ဟုတ္အဲ့ဟာေလး"
ခ်ယ္ေယာင္းတစ္ေယာက္M လက္ဝတ္ရတနာဆိုင္မွာေရာက္ေနတာနာရီဝက္ေလာက္ရိွေတာ့မယ္
ေတြ့ခ်င္ေနတဲ့ဂ်ီကထြက္မလာဘူးခ်ယ္ေယာင္းခမ်ာပစၥည္းေတြဝယ္လည္းမဝယ္ပဲတစ္ခုၿပီးတစ္ခုထုတ္ျပခိုင္းေနရတယ္
"ဟဲ့ခ်ယ္ေယာင္းနင္ဘယ္ဟာယူမွာလဲတစ္ခုခုေတာ့ေရြးလိုက္ဟာငါလည္းေျခေထာက္ေတြေညာင္းေနၿပီ"
အတူလိုက္လာေပးတဲ့ဆူဇီကေတာ့ေပါက္ေပါက္ေဖာက္ၿပီေလ
"နင္ၿငိမ္ေနစမ္းပါဟာ"
ခ်ယ္ေယာင္းရဲ့မ်က္လံုးေတြဟာလက္ဝတ္ရတနာေတြေပၚမွာမရိွCEO Roomဆိုတဲ့တံခါးေလးကိုသာေရာက္ေနတာ
"တံခါးပြင့္လာၿပီ"
ၾကည့္ေနရင္းကရံုးခန္းတံခါးကေျဖးေျဖးခ်င္းေလးပြင့္လာေနသည္
ခ်ယ္ေယာင္းအျဖစ္ကိုဘုရားသခင္ကမၾကည့္ရက္လို႔ျဖည့္ဆည္းေပးလိုက္ၿပီထင္သည္
ေပ်ာ္ေနမိတဲ့စိတ္ေတြအားလံုးတစ္ခဏအတြင္းရုတ္ခ်ည္းေျပာင္းလဲသြားရျပန္သည္
ဂ်ီကေယာက်ာ္းတစ္ေယာက္နဲ႔အတူရယ္ရယ္ေမာေမာထြက္လာတာ
"ခ်ယ္ေယာင္းနင္အဆင္ေျပရဲ့လား"
ဆူဇီကေတာ့သူငယ္ခ်င္းပီပီစိုးရိမ္တႀကီးေမးရွာသည္ခ်ယ္ေယာင္းကေတာ့ဘာမျွပန္မေျဖႏိုင္ဂ်ီဆူရယ္ဟိုေယာက်ာ္းရယ္ကိုသာၾကည့္ေနသည္
"အြန္းအာ့ဆိုျပန္ေတာ့ေနာ္ေနာက္ေန့မွေတြ့မယ္အိုပါး"
ဂ်ီဆူတစ္ေယာက္ထယ္ဝူ႔ကိုႏႈတ္ဆက္ၿပီးဒီဘက္ျပန္အလွည့္ေတြ့လိုက္ရတဲ့မ်က္ႏွာေလးေၾကာင့္တအံ့တၾသ
ဟိုေန့ကတစ္ေယာက္ပဲဘာလာလုပ္တာပါလိမ့္
"ဂ်ီ "
ေတြးေနတုန္းရိွေသးကေလးမေလးကဂ်ီဆူဆီလွမ္းလာေနသည္
"ဂ်ီ ခုနကတစ္ေယာက္ကဘယ္သူလဲ"
ရုတ္တရက္မ်က္ရည္ေတြဝဲၿပီးဂ်ီဆူ႔လက္ေမာင္းေတြကိုဆုပ္ကိုင္ကာေမးလာတဲ့ကေလးမေၾကာင့္ဘာျပန္ေျပာလို႔ေျပာရမွန္းမသိ
ဝိုင္းၾကည့္ေနၾကတဲ့အေရာင္းစာေရးမေတြနဲ႔ဝယ္သူေတြေၾကာင့္ျဖစ္ခ်င္ရာျဖစ္ဆိုၿပီးကေလးမကိုအားနဲ႔ဆြဲၿပီးရံုးခန္းထဲကိုေခၚသြားလိုက္တယ္
"ဟယ္ ခ်ယ္ေယာင္းပါသြားၿပီ"
အစကေနအဆံုးကိုလိပ္ျပာလြင့္မတတ္ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့ဆူဇီကခ်ယ္ေယာင္းပါသြားေတာ့မွအသိျပန္ဝင္ေတာ့သည္
သို႔ေသာ္လည္းအထဲလိုက္ဝင္လို႔ကမရတာေၾကာင့္အေပါက္ဝေလးမွာရပ္ေစာင့္ေနၿပီးခ်ယ္ေယာင္းကိုေမတၲာေတြပို႔သေနတာဆက္တိုက္
"ဘာလို႔မ်က္ရည္ေတြဝဲေနတာလဲဟင္"
လူေတြကိုသနားတတ္တာကဂ်ီဆူ႔စတိုင္ေတာ့မဟုတ္ဒါေပမယ့္ဒီကေလးမကိုမွဘာလို႔မွန္းမသိသနားေနမိတယ္
ကေလးမမ်က္ရည္ဝဲေနတာၾကည့္ၿပီးဂ်ီဆူလည္းထပ္တူဝမ္းနည္းေနသေယာင္
"ဂ်ီ့ကိုေမးတာေျဖအုန္းခုနကလူႀကီးနဲ႔ကဘာလဲ"
"အိုပါးနဲ႔ကဒီတိုင္းမိတ္ေဆြေတြေလ"
ဂ်ီဆူတစ္ေယာက္သူ႔ကိုယ္သူေတာင္မသိလိုက္ပဲအခုမွစၿပီးစကားေျပာျဖစ္တဲ့ကေလးမေမးတာကိုျပန္ေျဖမိသြားတယ္
"တကယ္လား"
အံ့ၾသစရာေကာင္းေအာင္ကေလးမရဲ့မ်က္ႏွာကဝင္းလဲ့သြားလိုက္တာ
ဝဲေနတဲ့မ်က္ရည္ေတြလည္းအေငြ့ပ်ံသြားသလိုပဲ
"အြန္း"
ခ်ယ္ေယာင္းစိတ္ထဲကေနပဲဘုရားသခင္ကိုထပ္ၿပီးေက်းဇူးတင္လိုက္မိတယ္
"ဒါနဲ႔ခ်ယ့္ကိုမွတ္မိလားဂ်ီ"
ခ်ယ္ေယာင္းေမ်ွာ္လင့္တႀကီးအရဲစြန္႔ၿပီးဂ်ီ့ကိုေမးလိုက္တာဂ်ီသာမမွတ္မိဘူးေျပာရင္ခ်ယ္ေယာင္းေတာ့ငိုမိမွာ
အဲ့ေလာက္ထိကိုအသည္းငယ္တဲ့သူပါ
"မွတ္မိတာေပါ့ရွင္ေလးကကြၽန္မကိုတစ္သက္မေမ့ႏိုင္စရာအျဖစ္မ်ိဳးဖန္တီးသြားတာပဲဟာ"
"ဟီးဟီး"
ဂ်ီနဲ႔ျဖစ္ခဲ့တဲ့ကိစၥမွာခ်ယ္ေယာင္းဘက္ကပ်ာကလက္စိန္ၿပီးမဟုတ္တာေတြလုပ္မိခဲ့တာတကယ္အားနာစရာျဖစ္ခဲ့တယ္
"အဲ့ကိစၥအတြက္ေတာင္းပန္ပါတယ္ေနာ္အမွန္ေတာ့ဒီကိုလာတာကလည္းဂ်ီ့ကိုအဲ့တာေတာင္းပန္ခ်င္လို႔ခ်ယ္တကယ္အားနာေနမိတာ"
ဒီလိုက်ေတာ့လည္းကေလးမကလူ႔က်င့္ဝတ္ကိုနားလည္သား
"ထားလိုက္ပါမေတာ္တဆျဖစ္ခဲ့တာပဲတမင္လုပ္ရတဲ့အထိႏွာဘူးေတာ့မဟုတ္ဘူးမလား"
"မဟုတ္ပါဘူးမဟုတ္ပါဘူး"
ႏွာဘူးလို႔ေျပာလိုက္လို႔ထင္ပါတယ္ေခါင္းကိုအတြင္တြင္ရမ္းၿပီးလက္ေတြပါတခါခါနဲ႔အျငင္းသန္ေနတဲ့ကေလးမေၾကာင့္ဂ်ီဆူအသံထြက္သည္အထိကိုရယ္လိုက္မိတာ
ဒီလိုမ်ိဳးစိတ္လိုလက္ရမရယ္ျဖစ္တာေတာင္အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ
"လွလိုက္တာ"
"ဟင္ဘာေျပာလိုက္တာလဲ"
"ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး"
ခ်ယ္ေယာင္းသူမဟုတ္သလိုရုပ္တည္ႀကီးနဲ႔ထိုင္ေနလိုက္တယ္
ဂ်ီရယ္လိုက္တာကခ်ယ္ေယာင္းကိုတျဖဳတ္ျဖဳတ္ေႁခြေနသလိုပဲ
အသဲပံုႏႈတ္ခမ္းေလးကစြဲမက္စရာေကာင္းလိုက္တာ
"ဒါနဲ႔နာမည္ကဘာလဲ"
"ကင္ခ်ယ္ေယာင္းပါ"
"အာ့ေၾကာင့္ခ်ယ္လို႔ေျပာတာကိုး"
ခ်ယ္ေယာင္းေခါင္းပဲၿငိမ့္လိုက္တယ္
"အခုေတာင္းပန္ၿပီးၿပီဆိုေတာ့ျပန္ေတာ့ေလမမအလုပ္ေတြရိွေသးလို႔"
"......."
ခ်ယ္ေယာင္းကဘာမျွပန္မေျပာႏိုင္ပဲမွင္ေသေသနဲ႔ဂ်ီဆူ႔ကိုေငးေနတာေၾကာင့္ဂ်ီဆူ႔ခမ်ာအသံက်ယ္က်ယ္နဲ႔ထပ္ေျပာရသည္
"မမအလုပ္ေတြရိွေသးလို႔ေယာင္းျပန္လို႔ရမလား"
"ဟင္...အင္း....ျပန္မယ္..ျပန္ရမွာေပါ့"
ခ်က္ခ်င္းေတြထရပ္ၿပီးစက္ရုပ္လိုလမ္းေလ်ွာက္ထြက္သြားတဲ့ခ်ယ္ေယာင္းေၾကာင့္ဂ်ီဆူ႔မွာခြက္ထိုးခြက္လန္ရယ္ေနရတယ္
ဒီကေလးမနဲ႔ေတာ့လမ္းကိုဘယ္လိုေလ်ွာက္ေနတာပါလိမ့္ေနာ္
"တာ့တာေနာ္ဂ်ီ"
ထြက္ခါနီးေတာ့ဂ်ီဆူ႔ဘက္ကိုလွည့္ၿပီးႏႈတ္ဆက္သြားေသးတာ
"ျပန္မွထြက္လာပါ့မလားလို႔"
အျပင္ေရာက္ေတာ့သူငယ္ခ်င္းေလးဆူဇီကေလသံမာမာနဲ႔စီးႀကိဳသည္
"ဆူဇီငါသြားေတာ့မယ္"
ေျပာရင္းနဲ႔ဆိုင္ထဲကေနလွစ္ခနဲထြက္သြားတဲ့ခ်ယ္ေယာင္းကိုၾကည့္ၿပီးဆူဇီကေတာ့ေၾကာင္အအ
အနီးအနားကပန္းၿခံကိုဝင္ၿပီးခံုတန္းတစ္ခုမွာေနရာအရင္ယူကာရထားတစ္စင္းလိုအခုန္ျမန္ေနတဲ့ဘယ္ဘက္ရင္အံုကိုဖိထားရသည္
ဆူဇီကေတာ့ေဘးကထိုင္ရင္းခ်ယ္ေယာင္းဘာေတြလုပ္ေနလည္းနားကိုမလည္ႏိုင္ဘူးဆိုတဲ့အထာနဲ႔ၾကည့္ေနသည္
ဂ်ီကသူ႔ကိုယ္သူမ်ား"မမ"တဲ့လိုက္ဖက္လိုက္တာကြာ
ဂ်ီ့ႏႈတ္ဖ်ားကထြက္လာတဲ့"ေယာင္း"ဆိုတဲ့နာမေလးကခ်ယ္ေယာင္းကိုတအံ့တၾသျဖစ္သြားေစတာအမွန္ပါ
ဘဝတစ္ေလ်ွာက္ေယာင္းဆိုၿပီးေခၚဖူးတာဆိုလို႔ေမြးမိခင္ေမေမပဲရိွခဲ့တာ
အခုေတာ့"ဂ်ီ"ဆိုတဲ့အမ်ိဳးသမီးပါတိုးလာၿပီ
ေမေမကေတာ့ခ်ယ္ေယာင္းကိုထားခဲ့ၿပီးေကာင္းကင္ဘံုမွာေနေနတာႏွစ္ေတြေတာင္အေတာ္ၾကာခဲ့ၿပီ
ဂ်ီေရေယာင္းကိုဒီ့ထက္ပိုၿပီးမျပဳစားပါနဲ႔ေတာ့....
ဂ်ီ့အသက္ရႉပံုကအစေယာင္းကိုရူးေအာင္လုပ္ေနသလိုပဲ.....
အခ်စ္ေၾကာင့္လူေတြရူးတာဒီလိုကိုး
အဲ့လိုလူမ်ိဳးေတြကိုနာမည္ေပးထားတာရိွပါတယ္
ဘာတဲ့"အခ်စ္ရူး" ေယာင္းကေတာ့"ဂ်ီခ်စ္ရူး"
ဂ်ီကိုခ်စ္လြန္းလိူ႔ရူးသြားတာေပါ့......
🌻🌼
ဒီေန့ဂ်န္းနီရဲ့အလုပ္ဆင္းခ်ိန္ကအရင္ထက္ေတာင္ေနာက္က်ေနခဲ့တယ္
အလုပ္ေတြမ်ားတာေၾကာင့္ပါ
ကားကိုၿခံထဲေကြ့ဝင္ေတာ့မယ့္အခ်ိန္ၿခံတံခါးေရ႔ွအလယ္မွာပိတ္ၿပီးရပ္ထားတဲ့ဆိုင္ကယ္တစ္စီးနဲ႔လူတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ကားကိုဘရိတ္အခ်ိန္မွီျပန္အုပ္လိုက္ရတယ္
ပင္ပန္းလာပါတယ္ဆိုဘယ္ကအေနွာင့္အယွက္ကေရာက္လာျပန္တာလဲ
"လီလီ"
ဒီစကားကိုဂ်န္းနီစိတ္ထဲကပဲရြတ္လိုက္တာပါအျပင္မွာေတာ့ထြက္မလာဘူး
ကားေပၚကဆင္းကာရန္ေတြ့ဖို႔ျပင္လိုက္ေပမယ့္ေတြ့လိုက္ရတာကလူဆိုးေကာင္ျဖစ္ေနတယ္
"ဘာလာလုပ္တာလဲ"
"မဒမ့္ကိုသတိရလို႔လာၾကည့္တာ"
လူဆိုးေကာင္ကိုၾကည့္မရတာအဲ့အခ်က္ေတြေၾကာင့္ပဲစကားေျပာရင္ေထာင့္က်ိဳးေအာင္မေျပာတတ္ဘူး။
အၿမဲတမ္းစီးကရက္ကလည္းႏႈတ္ခမ္းထက္ေနရာယူထားတာ
"ထြက္သြား"
"လီလီမဒမ့္ကိုခ်စ္တယ္"
လူဆိုးေကာင္ကတကယ့္အတင့္ရဲေလးလူကိုတစ္ခါတည္းခ်စ္စကားေျပာလိုက္တာမ်ား
သူစီးကရက္မီးၫွိတာကမွခက္ေနအုန္းမယ္
ဘယ္လိုေကာင္ဆိုးေလးမွန္းမသိဘူး
တကယ့္အဂ်စ္.......
•••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••••ၾကယ္ေလးေတြေပးသြားၾကအုန္း💫
အားလံုးကိုေလးစားခ်စ္ခင္လ်က္🤎
There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!
