26

14:32, 31 July 2025

အေးစက်စက်နေ့ရက်များ တစ်ဖြေးဖြေးကုန်လွန်ခဲ့ပြီး တိတ်ဆိတ်သည့် အိမ်ကြီးသည်လည်း အထီးကျန်ကျန်ရှိလှသည် ။ တစ်ခါတစ်ရံမှာ နွေးထွေးသွားတော့မယောင်နဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ နှစ်ယောက်ကြားရှိ အစိုင်အခဲများသည် လျော့မသွားခဲ့ပါ ။ ချစ်ရသူဘက်က တမင်တကာ တင်းမာနေခဲ့မှန်းသိပေမယ့် သူဘာမျှမတောင်းဆိုရဲပေ ။ တစ်နေ့နေ့မှာ စိတ်ပြေလာဖို့ရည်ရွယ်ပြီး အနားမှာအဆုံးထိ ကပ်တွယ်နေဖို့ကိုသာ တွေးထားခဲ့သည် ။

ယခုတွင် Santa ကပါ အလုပ်ဝင်နေပြီဆိုတော့ ပို၍ဆိုးသည်ဟုပြောရမလား ။ အလုပ်နေရာကလည်း မတူပြန်တော့ နှစ်ယောက်တွေ့ချိန်သည် အလုပ်ပြန်သည့် အချိန်မှသာ ဖြစ်လေသည် ။ ထိုအချိန်များတွင်လည်း သူမေးရင်ဖြေသည် ။ ခေါ်ရင်လှည့်ကြည့်သည် ။ အဲ့ဒီလောက်အပြင်ထူးပြီး တိုးတက်ခဲ့တာမျိုးပင်မရှိပါ ။ ဘယ်လောက်ပဲ ကြိုးစားနေပါစေ တိုးတက်မလာသည့် အခြေအနေတွေအတွက် သူတကယ် စိတ်ပင်ပန်းရသည် ။ တစ်ခါတစ်လေများတွင် ဒီကောင်လေး သူနဲ့နေရသည်ကိုပင် စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေသလားဟူ၍ တွေးမိသည်အထိ ။ အဲ့လိုတွေးမိတိုင်းလည်း ရင်ဘတ်ထဲ တဆစ်ဆစ်ကိုက်လာသည့် ဝေဒနာတို့သည် အကယ်၍ သူနဲ့နေရသည်ကို လုံးဝငြီးငွေ့လာခဲ့လျှင် ဘာဆက်လုပ်ရမလဲဟူသည့် နောက်ဆက်တွဲအတွေးတို့ကြောင့်ဖြစ်ပေလိမ့်မည် ။

Perth ဆက်မတွေးတော့ပဲ ကားကိုသာ Santa အလုပ်ဝင်နေသည့် Joong ၏Company ရှေ့သို့ မောင်းလာခဲ့လိုက်သည် ။ အခြေအနေတွေကြားထဲက ကောင်းတဲ့အခွင့်အရေးတစ်ခုလို့ ပြောရမလား ။ Santa ကားပျက်ပြီးကတည်းက ကားအဟောင်းကို ရောင်းလိုက်ပြီး အသစ်ရှာမဝယ်ဖြစ်သေးသည့် အချိန်တိုလေးအတွင်း Company သို့ အသွားအပြန် အကြိုအပို့ကို Perth က တာဝန်ယူရလေသည် ။ Taxi နဲ့သွားမယ်ဟု ခေါင်းမာသည့် ကောင်လေးကိုလည်း သူတော်တော်လေး ပြောခဲ့ရပါသေးသည် ။

Company ရှေ့ ကားရပ်လိုက်သည်ဆိုရင်ပဲ သူ့အားစောင့်နေဟန်တူသည့် ကောင်လေးက ချက်ချင်းထွက်လာပါသည် ။ ထို့ကြောင့် ကားပေါ်ကဆင်းကာ တစ်ဖက်ကားတံခါးအား အရန်သင့်သွားဖွင့်ပေးလိုက်သည်ဆိုလျှင်ပဲ ကောင်လေးသည် သူ့အားတစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့် ကားထဲသို့တစ်ခါတည်း ဝင်ထိုင်သည် ။ Perth လည်း မောင်းသူနေရာသို့ ပြန်လာထိုင်လိုက်ပြီး ဘေးရှိကောင်လေးထံသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည် ။ ထိုအခါ ထိုင်ခုံအားမှီလျက် မျက်လုံးတွေမှိတ်ချထားသည့်အပြင် အနည်းငယ်တွန့်ချိုးနေသည့် မျက်ခုံးလေးကြောင့် နေမကောင်းလို့လားဟူသည့် စိတ်က ကြီးစိုးသွားလေသည် ။ ထို့ကြောင့် ချက်ချင်းဆိုသလို နဖူးပြင်နုနုထံသို့ လက်ဖြင့်စမ်းလိုက်မိသည် ။

ကိုယ်တော့ မပူနေပါ ။ သို့သော် မျက်လုံးအားဖြေးဖြေးချင်း ဖွင့်ကြည့်လာသည့် ကောင်လေး၏ မျက်ဝန်းတို့သည် အားမရှိသယောင်ဖျော့တော့နေသည် ။

" နေမကောင်းလို့လား "

ထိုအခါ သူ့လက်တွေထံမှာ ရုန်းဖယ်၍ တစ်ဖက်သို့လှည့်သွားလေသည် ။

" ကောင်းပါတယ် ၊ ခဏလောက်အိပ်လိုက်ရင် သက်သာသွားမှာ "

အသံကအစ အားအင်လျော့နည်းနေသည့်ပုံမို့ Perth ပို၍ စိတ်ပူလာသည် ။

" မေမေတို့ဆီမသွားတော့ဘဲ အိမ်မှာပဲ ပြန်နားကြမလား ၊ ကိုယ်ဖုန်းဆက်လိုက်မယ်လေ "

" ဟင့်အင်း ၊ မေမေတို့ စိတ်ပူနေလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ကျွန်တော် နေကောင်းတယ် "

Perth သက်ပြင်းကိုသာ ယဲ့ယဲ့လေးချလိုက်ရင်း အားမရှိသည့်ပုံဖြစ်နေသည့် ကောင်လေးကိုကြည့်ကာ စိတ်မချမ်းသာပေ ။ မေမေတို့ကလည်း ဒီနေ့မှ ညစာစားရင်း အလည်လာဖို့ ခေါ်ထားလေသည် ။

" ဒါဆို အိပ်လိုက်အုံး ၊ ကိုယ် ရောက်ရင်နိုးမယ် "

ထိုအခါ မျက်လုံးတွေမှိတ်ချသွားသည့်ကောင်လေးကြောင့် Perth ကားကိုသာ ဖြေးဖြေးငြိမ့်ငြိမ့်လေး မောင်းလာပေးခဲ့သည် ။

မေမေတို့ဆီရောက်တော့ ခြံရှေ့ကားရောက်သည်နှင့် တံခါးဖွင့်လာတာကြောင့် အိမ်ထဲထိ မောင်းဝင်လိုက်သည် ။ ပြီးကာမှ

" Tata ... "

တိုးဖွဖွခေါ်လိုက်တော့ အိပ်နေဟန်မတူသည့် ကောင်လေးက ချက်ချင်းမျက်လုံးဖွင့်လာသည် ။ ပြီးနောက် သူ့အားတစ်ချက်လှည့်ကြည့်ကာ ကားပေါ်မှဆင်းလေသည် ။ ထို့ကြောင့် Perth လည်း ကားပေါ်မှ ဆင်းလိုက်ကာ ကောင်လေးရှိရာထံ လျှောက်သွားလိုက်သည် ။

" မေ့သားလေးတွေ လွမ်းနေတာ "

" Ta လည်း မေ Ning ကို လွမ်းနေတာ "

ပြောပြီးသည်နှင့် မေမေ့ကို ပြေးဖက်သည့် ချစ်ရသူက ခုဏက နေမကောင်းသလို နုံးနေတာမျိုး မဟုတ်တော့ဘဲ ချွဲစိန်လေးဖြစ်နေပြန်သည် ။

" အမလေး ယောက္ခမကိုပဲ လွမ်းတာနေမှာနော် ဒီအမေကိုကတော့ မေ့ပြီ "

" ဟီး မေမေ့ကိုလည်း လွမ်းပါတယ် "

Ta မေမေကပါ အိမ်ထဲမှ ထွက်လာပြီး စလေသည် ။ ဒီလိုကျတော့လည်း ဟိုးငယ်ငယ်တုန်းကအချိန်တွေလို ချစ်ရသူက နှစ်အိမ်လုံးနဲ့ ကလေးလေးဖြစ်နေဆဲ ။ အထူးသဖြင့် မေမေဆိုရင် Perth ကို ရှိသည်ဟုပင် ထင်သေးရဲ့လား မသိပါ ။

" တော်ပါ မေမေ့မှာလည်း မေမေ့သားကြီးရှိတယ် နော် သား Perth ! လာ သားကြိုက်တာတွေ မေမေကိုယ်တိုင်ချက်ထားတာ Ta ကို ပစ်ထားလိုက် "

" မေမေနော် ! "

ထိုသို့စသော်လည်း ချစ်ရသူ၏ မျက်စောင်းသည် သူ့ထံသို့သာ ရောက်လာလေသည် ။ ပြီးနောက် အမေနှစ်ယောက်လုံးကို မရမက လက်တွဲချိတ်ကာ ခေါ်သွားလေတော့သည် ။ နေရာတွင် သဘောတကျပြုံးလျက်ကျန်ခဲ့သူက Perth သာဖြစ်လေသည် ။

ပြီးနောက် မေမေတို့ပြင်ပေးထားတဲ့ မုန့်တွေကို စားကြရင်း စကားပြောကာ အချိန်ကုန်နေကြသည် ။ Perth ၏ မျက်ဝန်းတွေကတော့ Santa ဆီမှာသာ ရှိခဲ့ပါသည် ။ တစ်ချက်တစ်ချက် မျက်နှာလေးညှိုးကျသွားတာကို သတိထားမိတာမို့ စိတ်ပူလာရသည် ။ မေမေတို့ရှေ့မို့ ဘာမှမဖြစ်ချင်ယောင်ဆောင်နေမှန်းကိုလည်း Perth သေချာသိလိုက်ပါသည် ။

" ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ ခဏသွားနားအုံးမယ်လေ "

သူပြောလိုက်သည်ဆိုရင်ပဲ ချစ်ရသူ၏အကြည့်သည် သူ့ဆီရောက်လာသည် ။ Perth တမင်ပြောလိုက်မှန်းကိုလည်း ဒီကောင်လေးသိမည်ထင်ပါသည် ။

" ဟုတ်သားပဲ ၊ အလုပ်ကပြန်လာပြီးကတည်းက မနားရသေးဘူးမလား ၊ အပေါ်မှာ အေးဆေးနားကြအုံး မေမေတို့ စားခါနီးမှ လာခေါ်မယ် "

ထိုအခါမှနှစ်ယောက်သား အပေါ်ထပ်ရှိ Perth ၏အခန်းထဲသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည် ။ ဘေးရှိကောင်လေးသည် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောပါ ။ ငြိမ်လျက်ပါလာလေသည် ။

" ပေါ့ပေါ့ပါးပါးဖြစ်အောင် အင်္ကျီလှဲမလား "

" ကျွန်တော်ရေချိုးချင်တယ် "

" ရေနွေးနွေးလေးနဲ့ မြန်မြန်ချိုးလိုက် ၊ ကိုယ် အင်္ကျီထုတ်ထားပေးခဲ့မယ် "

Santa ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်ကာ လက်ထဲထည့်ပေးလာသည့် သဘက်ကိုယူပြီး ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ ရေချိုးလိုက်သည် ။ တကယ်တော့ လူက အလုပ်မှာကတည်းက အားမရှိသလိုဖြစ်ပြီး ခေါင်းတွေမူးနေတာ ။ ဒီရက်ပိုင်း အလုပ်များတော့ ညနက်ထိလုပ်ရတာတွေလည်း ပါလိမ့်မည် ။ မေမေတို့ကို မသိစေချင်တာက အခြားမဟုတ် ။ သူအခုလို ပင်ပန်းပြီးနေလို့မကောင်းတာသိရင် အလုပ်နားခိုင်းမှာသေချာသည် ။ မဟုတ်လည်း phi Perth တို့ Company ကို ပြောင်းခိုင်းလိမ့်မည် ။ ရေချိုးပြီး အပြင်ထွက်လာချိန်တွင် ကုတင်စွန်းတွင်တင်ထားသော pajamas အဝါရောင် လေးအားတွေ့လိုက်ရသည် ။ ဒါ သူ့အတွက်ထုတ်ပေးထားဟန်တူပါသည် ။ ထို့ကြောင့် ဘာမှတွေးမနေတော့ဘဲ ယူဝတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းကိုသာ ရေစင်အောင်သုတ်နေလိုက်သည် ။ စိတ်များလန်းသွားမလားဟူ၍ ခေါင်းပါလျှော်ပစ်လိုက်တာ ဖြစ်သည် ။

ခဏအကြာတွင် အခန်းထဲသို့ဝင်လာသူကို မြင်လိုက်ရပြီး သူ့မျက်လုံးတွေဝိုင်းစက်သွားသည် ။ နေပါအုံး ဆင်တူဝတ်ထားရတာလား ။

" ခေါင်းလျှော်လိုက်တာလား ၊ နေလို့မကောင်းဖြစ်နေတာကို "

ထိုသို့ပြောကာ အနားရောက်လာပြီဖြစ်သော လူထံမှ ဆပ်ပြာနံ့သင်းသင်းကြောင့် စိတ်ထဲကြည်လင်သွားသည် ။ ပြီးနောက် ထိုလူအားမော့ကြည့်တော့ ပုခုံးပေါ်တွင် သဘက်တစ်ထည်တင်ထားပြီး ဆံပင်မှလည်း ရေများစက်စက်ကျနေသည် ။ မျက်နှာသည် တည်တင်းထားပါသော်လည်း မျက်ဝန်းတို့သည် စိုးရိမ်မှုက အထင်းသား ။ ကလေးတစ်ယောက်ကို ဆူပူချင်ပေမယ့် အောင့်အီးလိုက်သည့် မျက်နှာမျိုး ။

ဘာလဲ ။ ဒီလူ သူ့ကို ဆူချင်နေတာလား ။

တွေးနေတုန်းမှာပင် Santa လက်ထဲက သဘက်သည် ရှေ့ကလူလက်ထဲပါသွားခဲ့ပြီးဖြစ်လေရာ Santa ဆံပင်တွေကိုပါ သေချာသုတ်ပေးနေလေသည် ။ ထိုအခါမှ အသိဝင်လာပြီး

" ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာကိုယ်သုတ်မယ် "

" ငြိမ်ငြိမ်နေ "

ပြောလိုက်သော အသံသည် ပျော့ပြောင်းခြင်းမရှိပါ ။ သို့သော် တင်းမာနေတာ မျိုးလည်းမဟုတ် ။ သို့သော် Santa ကိုယ်တိုင်မသိလိုက်ပါဘဲ ထိုစကားသံအောက် ငြိမ်နေလိုက်မိသည် ။

အတော်လေးကြာသည့်အခါမှ

" ရပြီ "

ပြောပြီးသည်နှင့် နဖူးပေါ်ရောက်လာပြန်သည့် လက်ဖဝါးကြောင့် Santa ရင်ထဲ ထိတ်ကနဲ ။

" ဖျားတော့ မဖျားပါဘူး ၊ အလုပ်ပင်ပန်းလို့ထင်တယ် "

" .... "

" ထမင်းစားပြီးရင် စောစော အိပ်လိုက် "

" အိပ်မပြန်ဘူးလား "

" မေမေတို့က ဒီမှာပဲအိပ်လိုက်တော့တဲ့ "

ဘာမှထပ်မပြောမိကြတော့ပဲ လေထုဟာ တိတ်ဆိတ်သွားလျက် ။ ဒီလိုပါပဲ အဝေးကြီးကနေ ပြေးလာခဲ့ရပြီး အနီးရောက်မှကွယ်ပျောက်သွားခဲ့သလို ခံစားချက်တို့သည် သူတို့နှစ်ယောက်ကြား ဖြစ်နေကျတစ်ခုသာ ။

အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက်တွင်

" Tata ... "

နာမည်ခေါ်သံကြောင့် Santa မော့ကြည့်လိုက်သည်ဆိုလျှင်ပဲ

" ချစ်ဖို့ကောင်းတယ် ၊ အဲ့ဒီအင်္ကျီလေးနဲ့ "

တဖန်ပြန်၍ တိတ်ဆိတ်သွားသည့်လေထုအဆုံး တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက် အချိန်ကြာကြာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့ကြသည် ။ ထိုအကြည့်များတွင် အဖြေမရှိ ။ အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း တိတိကျကျမသိ ။ ဘာဆိုဘာမှ ရှိမနေတော့သလို ခံစားချက်သည် ထပ်မံ၍ ပျံ့နှံလာခဲ့သလို ဖြစ်လာတာကြောင့် Santa အကြည့်လွှဲပစ်လိုက်၏ ။

သူ အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပါ ။အရာရာကို မေ့ပစ်လိုက်ပြီး ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သလို ပြန်စဖို့အတွက် သူ့နှလုံးသားက အဆင်သင့်မဖြစ်သေးပေ ။

" သားတို့ မေမေဝင်ခဲ့မယ်နော် "

အသက်ရှူဖို့ရန်ကိုပင် ခက်ခဲနေသော အခြေအနေကို မေ Ning အသံက ကယ်တင်လိုက်သလို ဖြစ်နေသည် ။

" အောင်ဝ်း ! ချစ််ဖို့ကောင်းလို့ သေလောက်တယ် ၊ မေမေတော့ ဝယ်ခဲ့ရကျိုးနပ်သွားပြီ "

ထိုအခါမှ အတူဝတ်ထားရသော အဝါရောင်တောက်တောက် အင်္ကျီများ၏ တရားခံကို Santa သိလိုက်တော့သည် ။

" နောက်မှ မေမေ ထပ်ဝယ်ပေးခဲ့မယ် သိလား ၊ ခုတော့ ထမင်းသွားစားကြရအောင် "

-----

ထမင်းစားပြီးကြချိန်တွင် စကားခဏပြောပြီး phi Perth က သူ့ကို အခန်းပြန်နားခိုင်းသည် ။ phi Perth ကတော့ ဦးလေးနဲ့ အလုပ်အကြောင်းတွေပြောရင်း ကျန်ခဲ့လေသည် ။ Santa လည်း ဘယ်လိုမှဟန်မဆောင်နိုင်တော့တာကြောင့် အခန်းထဲသို့ ချက်ချင်းထလာခဲ့တော့သည် ။ ခြေလက်တွေသယ်ရတာ အားမရှိသလိုဖြစ်ပြီး ပင်ပန်းနေသလို ခံစားရသည့်အပြင် အိပ်ရာထဲလှဲချချင်စိတ်သာ ရှိသည် ။ ထို့ကြောင့် ရေချိုးခန်းထဲဝင်ကာ အိပ်ရာဝင်ရန် သန့်ရှင်းရေးအမြန်လုပ်ပြီး အိပ်ရာထက် လှဲရင်း အိပ်ရန်ကြိုးစားလိုက်သည် ။

သို့သော် လူကနေရခက်နေပြီး တစ်ခုခုလိုအပ်နေသည့် ခံစားချက်ကြောင့် ဟိုဘက်လှည့်ဒီဘက်လှည့်ဖြင့် အချိန်အတော်လေးကြာတဲ့အထိ အိပ်မပျော်ပေ ။ မျက်လုံးကပဲ ကြောင်စီနေခဲ့သည်လား ၊ အတွေးပဲများနေလို့လား ။ နာရီကိုတစ်ချက်ကြည့်တော့လည်း ၁၀ နာရီကျော်နေလေပြီ ။

ထိုစဉ် တံခါးသံကြားလိုက်သည်မို့ လုပ်နေကျအတိုင်း မျက်လုံးတို့အားမှိတ်လိုက်ကာ အိပ်ချင်ဟန်ဆောင်မိပြန်သည် ။ ဒါသည် phi Perth နဲ့ အတူတူနေရသည့် ရက်တွေအတွင်း တမင်ကျင့်ယူစရာမလိုဘဲ တတ်ကျွမ်းနေခဲ့သည့် အလေ့အကျင့််တစ်ခု ။

ရေချိုးခန်းထဲ ဝင်သွားသည့်အသံကြားလိုက်ရပြီး ခဏအကြာတွင် အနားသို့ပြန်ရောက်လာသူသည် မီးခလုတ်တွေ ပိတ်လိုက်ဟန်တူပြီး ကုတင်တစ်ဖက်တွင် နေရာယူလေသည် ။ ပြီးနောက် သူ့အနားသို့ ရောက်လာသည့် အငွေ့အသက်နွေးနွေးအဆုံး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရင်ခွင်တစ်ခုထံ၌ လုံးလုံးလျားလျားနေရာယူလေသည် ။ နဖူးပြင်ပေါ်သို့ ရောက်လာသော လက်ဖဝါးခပ်နွေးနွေးနှင့်အတူ သက်ပြင်းချသံယဲ့ယဲ့လေးကိုပါ ထပ်ကြားလိုက်ရပြီး နဖူးထက်သို့တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာသည့် ဝင်သက်ထွက်သက်နွေးနွေးကြောင့် ရင်ထဲသို့ ဖြတ်စီးသွားသည့် ထပ်တူနွေးထွေးမှုလေး ။ ထို့နောက် ပါးပြင်ထက်သို့ ရောက်လာပြန်သည့် ထိတွေ့မှု ။ တစ်ခုချင်း၏ လှုပ်ရှားမှုသည် သူ့အသိစိတ်တွေထဲ အလွတ်ရနေခဲ့တာတောင် အတော်ကြာနေခဲ့ပြီ ။ ထိုအထဲ၌ အိပ်ဟန်ဆောင်ခြင်းကိုလည်း သူကျွမ်းကျင်ခဲ့ပုံပေါ်ပါသည် ။

ပြီးသည့်နောက်တွင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး ရင်ခွင်ထဲ မြှုပ်ဝင်သွားသည်အထိ အဖက်ခံလိုက်ရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးနေရာလပ်မရှိအောင် နွေးထွေးလုံခြုံသွားလေသည် ။ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိလိုက်ခင်မှာပင် ထိုရင်ခွင်ထဲ ပိုတိုးလို့ ဝင်မိပြန်သည် ။ ခုဏကထိ လျော့နည်းနေခဲ့သော အားအင်တို့ပင် ပြည့်သွားခဲ့သလို ခံစားချက်မျိုးကိုပါ တစ်ပြိုင်နက်ခံစားလိုက်ရပြီး ပြောမပြတတ်သည့် မသိစိတ်များသည် တသိမ့်သိမ့်လှုပ်ခတ်လျက် ။ ထိုအခါမှသာ လိုအပ်နေခဲ့သော အရာတစ်ခုပြည့်စုံသွားသလို မျက်လုံးတွေ မှိတ်ချလိုက်ပြီး စိတ်ချလက်ချ အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည် ထင်ပါသည် ။

တိတိကျကျ ဝန်ခံချက်ပေးရလျှင် ဒီရင်ခွင်ထံ၌ အိပ်စက်ရခြင်းကို မဝံ့မရဲစွာဖြင့် သူစွဲလမ်းတောင်းတနေတတ်ခဲ့ပြီ ။

-----

မတွေ့တာကြာပြီဖြစ်၍ Pond တို့နဲ့ ဆုံနေကျ bar တွင်ချိန်းထားသည် ။ bar ရောက်သည့်အခါ ထိုင်နေကျ ဝိုင်းဆီသို့ သွားလိုက်၏ ။ ထိုအခါ ရောက်နှင့်နေပြီးသော Pond က သူ့ကိုမြင်သည်နှင့် လှော်လေသည် ။

" တစ်စုံတစ် pon တို့များ ယောက်ျားရတော့ မြင်ရခဲနေပြီ "

Perth ခပ်ယေးယေးပြုံး၍ ဝိုင်းတွင် ထိုင်လိုက်တော့ Phuwin က အရက်ခွက်ကို အရန်သင့်ငှဲ့ပေးသည် ။

" မင်း ငါတို့ရှိတာရော သတိရသေးလား Perth "

အရက်မဖြေသေးပဲ ရှေ့ရှိအရက်ခွက်ကိုသာ တစ်ဂျိုက်ထဲ မော့သောက်လိုက်၏ ။ ထိုအခါ Phuwin က မျက်ခုံးပင့်ကြည့်ကာ နောက်တစ်ခွက်ထပ်ငှဲ့ပေးသည် ။ ထိုအခါလည်း ချက်ချင်းဆိုသလို မော့သောက်လိုက်တာကြောင့် ရင်ထဲသို့ ပူဆင်းသွားသည့် ခံစားချက်၌ ဦးနှောက်ထံသို့ တည့်တည့်တိုးဝင်လာသည် ။

" မင်းယောက်ျားနဲ့ ရန်ဖြစ်လာတာလား "

Perth ခေါင်းယမ်းပြလိုက်၏ ။ တကယ်လည်း ရန်ဖြစ်ခဲ့တာ ဟုတ်မနေ ။ အကယ်၍ ရန်ဖြစ်လိုက်တယ်ဆိုရင်တောင် ပြန်အဆင်ပြေနိုင်သေးသည် ။ အခုက ဘာဆိုဘာမှကို ဖြစ်မနေတာ ။

" ရန်မဖြစ်ပါဘူး ၊ ရန်ဖြစ်လိုက်ရင်တောင် တစ်ခုခုပေါ့ပါးသွားမယ်ထင်တယ် "

" မင်းဟာက ဘယ်လိုကြီးလဲ "

" ငါလည်း မသိဘူး "

ပြောပြီးသည်နှင့် ရှေ့ရှိ အရက်ခွက်အား ထပ်မော့ပြန်သည့် သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ Phuwin က ခေါင်းအသာခါသည် ။ Pond ကတော့ တစ်ခုခုအား တွေးတောနေဟန်ဖြင့် Perth ကို သေချာစိုက်ကြည့်သည် ။ ပြီးနောက်

" မင်း ... မင်း စိတ်ကုန်နေတာလား "

Pond ၏ စကားသံအဆုံး Phuwin ရဲ့လက်ဖဝါးရိုက်ချက်က Pond ၏ ကျောပေါ်မှာ ။

" Phu ! ... ကိုယ် နာတယ်နော် "

" နာအောင်ရိုက်တာလေ "

Perth ရှေ့ကနှစ်ယောက်ကို ဘာမှပြန်မပြောမိဘဲ ငြိမ်၍သာ နေမိသည် ။ စိတ်ကုန်နေတာလားတဲ့ ။ ဘယ်သူက စိတ်ကုန်မှာလဲ ။ ဘယ်လို အပြစ်တွေကို ချေချပစ်ရမလဲလို့ အဖြေတောင်ရှာမရသေးတဲ့အချိန်မှာ စိတ်ကုန်နေတာ ဖြစ်နိုင်ရဲ့လား ။ အကယ်၍ အဖြေတွေရှာတွေ့ခဲ့ရင်ရော သူ Tata အပေါ် ဘယ်လိုလုပ်စိတ်ကုန်နိုင်မှာတဲ့လဲ ။

" Ta နဲ့ အဆင်မပြေဘူးလား "

" ဘယ်လိုဖြေရမလဲတောင် ငါမသိတော့ဘူး Phuwin "

" Ta က မင်းကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းလား "

Phuwin အမေးကြောင့် Perth တွေဝေသွားသည် ။ Tata က သူ့ကို စိတ်ဆိုးနေတာ မဟုတ်မှန်းကို သူအသိဆုံး ။ Tata က သူ့အပေါ်မှာ ဘာဆိုဘာမှ ခံစားချက်မရှိတော့တာ ။ စိတ်ဆိုးခြင်း ၊ စိတ်တိုခြင်း စသဖြင့် ဘာဆိုဘာမှ မရှိနေတော့သလို တဖြေးဖြေးအေးစက်လာတာ ။ သူ့နှလုံးအိမ်ထဲအထိ အေးခဲလုမတတ်ကို ချစ်ရသူက ကျွမ်းကျွမ်းကျင်ကျင်ကို နှိပ်စက်တတ်နေခဲ့တာ ။

ပြင်းပြင်းထန်ထန်ရိုက်ခံမှုလည်း မဟုတ်ဘူး ။ တွန်းထုတ်နေတာလည်း မဟုတ်ဘူး ။ ဒီတိုင်းနေရင်း ဘာဆိုဘာမှ ရှိမနေပါလားဆိုတဲ့ အသိစိတ်နဲ့ နာကျင်လာရစေတာ ။ စိတ်ကုန်နေသူသည် သူမဟုတ်ပါ ။ သူ့အပေါ် အစစအရာရာ ဘာစိတ်မှရှိမနေတော့ကြောင်း ပြနေသည့် ချစ်ရသူသာ ဖြစ်နေမလား ။

" စိတ်ဆိုးနေတာလည်း မဟုတ်ဘူး "

" မင်းတို့ စကားတော့ ပြောဖြစ်ကြတယ်မလား "

" အင်း ငါတို့ဆက်ဆံရေးမပျက်ပါဘူး "

စကားပြောရင်းဖြင့် တစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက် ပူဆင်းသွားသည့် အရက်တွေ ။ Pond က ငြိမ်လျက်နားထောင်နေပြီး Phuwin ကတော့ အရက်ကိုတစ်ခွက်ပြီးတစ်ခွက်ငှဲ့ပေးလျက် စကားဆက်သည် ။

" အဆင်ပြေလာမှပါ မင်းက ချစ်တာကို ပိုပြီးပြပေးလိုက်ပေါ့ ၊ Ta အနေနဲ့ ယုံဖို့ခက်နေသေးတယ်ထင်တယ် "

" ငါကြိုးစားနေပါတယ် ၊ တစ်ခုပဲ "

သူ့စကားအဆုံး Pond နဲ့ Phuwin က ငြိမ်လျက် သူဆက်ပြောမည့် စကားကို စောင့်မျှော်လေသည် ။

" ငါနဲ့နေရတာ Tata အတွက် ဝန်လေးစရာဖြစ်နေမှာ စိုးတာ "

" ဝန်လေးစရာဖြစ်နေရင်ရော မင်းဘာဆက်လုပ်မှာလဲ "

" ဆက်တောင်းပန်ပြီး ဆွဲထားရမှာပဲ ၊ ငါမှ မခွဲနိုင်တာ "

ဒီလိုဆိုတော့လည်း သူငယ်ချင်းဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ကြရပြန်သည် ။ တကယ်ဆိုရင် Perth လည်း Santa ကို ဘယ်လောက်ချစ်လိုက်သလဲ ။ သူသိနားလည်လာတဲ့အခါမှ အရာရာဟာ အခက်တွေ့နေခဲ့တာ ။ ပြီးတော့ Santa ။ Santa အနေနဲ့ဆိုရင်လည်း လွယ်လွယ်ပြန်လက်ခံဖို့ ခဲယဉ်းနေအုံးမှာပဲ ။ သူပေးခဲ့ရတဲ့ နာမည်နဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာတွေက နည်းနည်းနောနော ဟုတ်မနေခဲ့ပါ ။ သို့သော် ဒါတွေကို လွှတ်ချပစ်လို့ အခွင့်အရေးရှိပါလျက်နဲ့ Perth ကိုရွေးချယ်ခဲ့တယ်ဆိုကတည်းက Santa ရဲ့ အချစ်ကလည်း လျော့တွက်လို့ မရပြန်ဘူး ။

အခုတော့ အရာရာဟာ အပျက်ပျက်နဲ့ နှုတ်ခေါင်းသွေးထွက်ရချေပြီ ။ ဝေးဖို့လည်း ခက် ။ နီးဖို့လည်း ခက် ။ သေချာတစ်ခုက နှစ်ယောက်လုံးတော့ နာကျင်နေကြရအုံးမှာပဲ ။

" Perth ငါတစ်ခုမေးလို့ရလား "

Pond က အခက်တွေ့သည့် မေးခွန်းတစ်ခုအား မေးရန်ကြံနေပုံဖြင့် အရင်ခွင့်တောင်းလေသည် ။ ထို့ကြောင့် Perth လည်း မေးဟူသော ပုံဖြင့် မေးဆက်ပြသည် ။

" မင်းတို့ကြားမှာ sex ကိစ္စတွေဘာတွေ အခုထိ ဘာမှမရှိဘူးလား "

Pond မေးခွန်းကြောင့် Perth နည်းနည်းတော့ အင်တင်တင်ဖြစ်သွားပေမယ့် Phuwin ကပါ သိချင်သည့်ပုံဖြင့် ကြည့်လာတာမို့ Perth ခေါင်းသာယမ်းပြလိုက်သည် ။ ထိုအခါ တစ်ယောက်မျက်နှာတစ်ယောက်ကြည့်လျက် ငြိမ်သွားသည့်နှစ်ယောက်က မျက်ခုံးတွေလည်း ပင့်လို့ ။ပြီးကာမှ သူ့ထံသို့ အကြည့်ပြန်ရောက်လာကာ

" အတူတူ မအိပ်ကြဘူးလား "

" အိပ်တယ်လေ "

" ဝေါင်း ! ဥပုသ်စောင့်နိုင်တဲ့ကျားပဲ ဂုဏ်ယူပါတယ် "

" Pond ! မစနေနဲ့တော့ စကားအကောင်းပြောရအောင် "

Phuwin က ဝင်ပြောတော့မှ Pond က အစရပ်သွားသည် ။ ပြီးနောက် Phuwin က Perth အား လေးလေးနက်နက်ကြည့်ကာ

" တစ်ခုခုနဲ့တော့ ချည်ထားသင့်တယ် Perth ၊ ငါက မြှောက်ပေးတာမဟုတ်ဘူး ၊ မင်းပြောသလိုဆိုရင် နောက်ပိုင်း သွေးအေးပြီး ဝေးသွားမှာ စိုးတယ် "

" .... "

" သေချာစဉ်းစားနော် ၊ ငါတို့က မင်းတို့နှစ်ယောက်ကို ချစ်နေလျက်နဲ့ မဝေးစေချင်ဘူး "

Phuwin ၏ စကားအဆုံး သူ့ခေါင်းထဲသို့ အတွေးပေါင်းစုံတိုးဝင်လာခဲ့သည် ။ အထူးသဖြင့် ချစ်ရသူပြောခဲ့ဖူးသော " နီးလျက်နဲ့ ဝေးကြရအောင် " ဟူသောစကား ။ တကယ်ပဲ သွေးအေးသွားခဲ့ရင် ဘယ်လောက်ပဲနီးနေခဲ့ပါစေ Tata သူ့အနားဆက်ရှိမယ်လို့ အာမခံနိုင်ပါ့မလား ။

------

" Ta ဒါဆို phi ပြန်တော့မယ်နော် Pond ကိုလည်း ပို့ရအုံးမှာမို့ "

" ဟုတ် phi ၊ အလုပ်ရှုပ်စေမိပြီထင်တယ် ၊ ကောင်းကောင်းပြန်ပါ "

phi Phuwin ကို နှုတ်ဆက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပင် မသယ်နိုင်လောက်ပင် မူးနေသူအား ထိန်းကိုင်ထားရင်း အိမ်ထဲသို့ တွဲလာလိုက်သည် ။ ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် သောက်လာသည်လည်း မသိ ။ လက်ထပ်ပြီးကတည်းက အခုလို မူးပြီးပြန်လာဖူးတာမျိုး မရှိပေ ။

အိမ်ပေါ်ထပ်အထိ မရမကတွဲလာရသည့်အပြင် မူးနေသည့်အတွက်ကြောင့် ပုံမှန်ထက် ပိုလေးနေသည့်ခန္ဓာကိုယ်သည် လုံးလုံးအသိစိတ်မကပ်မှန်းသိသာသည် ။ ထို့ကြောင့် အခန်းထဲရောက်သည်နှင့် ကုတင်ပေါ်တင်ပေးလိုက်ကာ မချွတ်ရသေးသော ဖိနပ်အား သေချာချွတ်ပေးလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည် ။ ကုတင်ထက် လှဲနေသူသည် မျက်လုံးပင် မပွင့်တော့ပါချေ ။ ဒီတိုင်းအိပ်ခိုင်း၍လည်း မဖြစ်ပါ ။ တစ်ခန်းလုံးပျံ့နှံ့နေသည့် အရက်နှံတို့နှင့် Santa ပါ မူးသွားနိုင်သေးသည် ။ ထို့ကြောင့် အပေါ်ကထပ်ဝတ်ထားသော သားရေ jacket ကိုပါ ချွတ်ပေးရန်ပြင်ရသည် ။ ထိုအခါ

" Tata .... "

နာမည်ခေါ်သံကြားသော်လည်း Santa မထူးလိုက်ပါ ။ jacket ကိုသာ မရမကချွတ်ပေးလိုက်ပြီး ရေဘတ်တိုက်ပေးဖို့ တွေးလိုက်တာမို့ ထဖို့ပြင်လိုက်စဉ်လက်မှတစ်ဆင့် ဆောင့်ဆွဲခံလိုက်ရပြီး အရက်မူးနေသူသည် ဘယ်လောက်အားပါရသလဲဆိုရင် သူ့တစ်ကိုယ်လုံး မူးနေသူပေါ်သို့ အပြိုပြိုအပျက်ပျက် ။ ထိုအခါ မှေးစင်းလျက်ဖြင့် ဆွဲအားပြင်းစွာ ကျရောက်လာသည့် မျက်ဝန်းနက်နက်များသည် နီးကပ်သွားသည့် မျက်နှာနှစ်ခုအတွက် နေရခက်စေလွန်းသည် ။

Santa ချက်ချင်းဆိုသလို ရုန်းထဖို့ ပြင်လိုက်သော်လည်း သေးသေးလေးတောင် အလွှတ်ပေးချင်ပုံ မပေါ်သည့်လူသည် တင်းကျပ်စွာဖြင့် ခါးတစ်ခုလုံးကို ဖက်တွယ်ထားသည် ။ Santa နေရပိုခက်လာသည်ကြောင့် မျက်ခုံးတွေတွန့်ချိုးလိုက်ကာ အနက်ရောင်အင်္ကျီကိုယ်ကျပ်ဖြင့် တောင့်တင်းလှသည့် ရင်ဘတ်အား အားပါပါတွန်းလိုက်ရင်း ရုန်းထဖို့ပြင်လိုက်၏ ။ သို့သော် အချည်းနှီးသာ ။ သန်မာလွန်းသည့်လက်များသည် အရက်အရှိန်ကြောင့် နည်းနည်းမျှအလျှော့မပေးပါချေ ။

" Perth ! ကျွန်တော့်ကို လွှတ် "

သူ့စကားကြောင့် မှေးစင်းနေသည့်မျက်ဝန်းများသည် ရီဝေမှုအပြည့်ဖြင့် သူ့ဆီမှာ ပို၍ရစ်သိုင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး ရင်ဘတ်တစ်ခုလုံး တသိမ့်သိမ့်တုန်လာခဲ့သည် ။ ထို့ကြောင့် အတင်းရုန်းကန်၍ ထဖို့ရာ ကြိုးစားရ၏ ။ ဒီအခြေအနေကြီးကို Santa မကြိုက်ပါ ။

" Perth !! "

ရုတ်တရက်ဆိုသလို အခြေအနေသည် ပြောင်းလဲသွား၏ ။ ခုဏကအထိ မူးနေသူ၏အပေါ်တွင် လှဲကျနေသော သူသည် ယခု၌ မူးနေသူ၏အောက်တွင်နေရာယူနေရပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို အုပ်မိုးထားသူသည် သူ့လက်တွေကိုပါ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ဖိချုပ်ထားပြန်သည် ။

" Perth ! ခင်ဗျားဘာလုပ်တာလဲ "

" ဘယ်လိုလုပ်မှ ကျေနပ်မှာလဲ "

" ..... "

" ဘယ်အချိန်မှ ဟိုးအရင်ကမင်းကို ကိုယ်ပြန်ရနိုင်မှာလဲ Tata "

ထိုစကားသံကိုကြားမှ သူ့လက်များသည် ရုန်းကန်နေရာမှ သူ့အလိုလို ရပ်တန့်ကုန်၏ ။ မူးနေသူ၏ လေသံသည် နည်းနည်းလေးမျှ ပျက်ယွင်းခြင်းမရှိ ပကတိ တည်ငြိမ်လျက်ရှိပြီး ရီဝေနေသော မျက်ဝန်းတို့သည် သူ့မျက်ဝန်းတို့အား ခပ်နက်နက်စိုက်ကြည့်၍ အဖြေရှာနေကြသယောင် ။ ဘာရယ်ကြောင့် မသိ သူ့ရင်ထဲလှိုက်တက်လာသည့် ခံစားချက်များ ။ ထို့ကြောင့် အံကိုတင်းတင်းကြိတ်လျက် မူးနေသူထံမှ မျက်နှာလွှဲပစ်လိုက်သည် ။ ထိုမေးခွန်းအတွက်အဖြေ သူ့ထံတွင်မရှိပါ ။ သူကိုယ်တိုင် မသိသေးသော အဖြေတစ်ခုလည်း ဖြစ်နိုင်သည် ။

" Tata ... "

" လွှတ်ပေး ! "

အုပ်မိုးထားသူအား ထပ်၍တွန်းဖယ်ကာ ထဖို့လုပ်တော့ တစ်ကိုယ်လုံးကိုအားဖြင့် ပြန်ဖိချခံလိုက်ရတာမို့ ရင်ဘတ်ထဲ၌ အနည်းငယ် အောင့်သက်သွား၏ ။

" ဘာဖြစ်လို့လဲ "

" အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ဘာလို့အရူးလိုလာမေးနေတာလဲ !! "

" အရူး ! ဟုတ်တယ် ကိုယ်ကအရူး !! "

ခပ်ကြိတ်ကြိတ်အော်လိုက်သည့် အသံကြောင့် Santa ရုန်းကန်နေရာမှ ရပ်လိုက်မိသည်အထိ ။

" ခင်ဗျားမူးနေပြီ Perth ! အိပ်လိုက်တာ ကောင်းမယ် "

" မူးပြီးပြောနေတယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား "

သူ့အား ခပ်ထေ့ထေ့မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်နေသူအား ကြည့်ကာ Perth ရင်ထဲ စို့နစ်လာခဲ့သည် ။ မူးနေခြင်းနှင့် ဘာမှမဆိုင် ။ သို့သော် ချစ်ရသူ၏ အကြည့်စူးစူးသည် မူးနေသည့်အရူးတစ်ယောက်အား ကြည့်နေသော အကြည့်စိမ်းများကဲ့သို့ ပြတ်ရှလွန်းသည် ။ ထိုအကြည့်များသည် သူ့ရင်ကို ပို၍ တနုတ်နုတ်ဖြစ်စေသည် ။

" Perth ! ကျွန်တော့်ကို လွှတ်တော့ "

သူ့အာရုံ၌ ဝေဝါးကာ တွေဝေလာနေပြီ ။ မျက်စိအောက်က ချစ်ရသူအားကြည့်ကာ Phuwin ရဲ့စကားသည် နားထဲသို့ အကြိမ်ကြိမ်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည် ။

*တစ်ခုခုနဲ့တော့ ချည်ထားသင့်တယ် Perth *

တကယ်ပဲ ချည်ထားသင့်တယ်လား ။ Tata ကိုယ် မင်းကိုလေ တကယ်ပဲ ဒီလိုနည်းနဲ့ချည်နှောင်ထားလိုက်သင့်ရဲ့လား ။

*မင်းပြောသလိုဆိုရင် နောက်ပိုင်း သွေးအေးပြီး ဝေးသွားမှာ စိုးတယ် *

ဟင့်အင်း ။ ကိုယ်မင်းနဲ့ မဝေးချင်ဘူး Tata ။ ကိုယ်ရူးလိမ့်မယ် ။ အခုထက်ပိုပြီး ရူးသွားမှာ ။ မင်းနဲ့ဝေးသွားရင် ရှက်လျက်နဲ့သေနေတဲ့ အရူးလုံးလုံးဖြစ်သွားမှာ ။

" Tata .... "

" ဟင့်အင်း ! "

" ကိုယ်ပြောတာ ခဏလောက်ဖြစ်ဖြစ်နားထောင်စမ်းပါလားကွာ "

" ဟင့်အင်း ! နားမထောင်ချင်ဘူး ကျွန်တော့်ကိုလွှတ် "

" Tata ! ကိုယ်မင်းကို သိပ်ချစ်တယ် ၊ မင်းကိုချစ်လွန်းလို့ ကိုယ်ရူးတော့မှာကွ ! "

စကားအဆုံးအရုပ်ကြိုးပြတ်သွားသလို ငြိမ်ကျသွားသည့် ချစ်ရသူ၏လည်တိုင်တွေကြား မျက်နှာအပ်လိုက်မိသည် ။ သူဘာမှမသိတော့ဘူး ။ Pongsapak ကို ချစ်တာကလွဲရင် သူ့ဦးနှောက်ထဲမှာ ဘာမှမရှိတော့ပေ ။

" Perth ... ! "

-----

🤍

4.6К3170

Previous chapter Next chapter

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

26

Similar stories