Fanfics

4

18:57, 26 September 2024

Uni

တနေ့တနေ့ P' Jeff ပြန်အလာနဲ့ သတင်းကောင်းစောင့်ရတာလဲ သူ့အတွက်တော့ အလုပ်တခုဖြစ်လာပြီဖြစ်တယ်။ ရုံးထိုင်အဖြစ် တပတ်လုပ်ပြီးအကြာမှာတော့ သူမွှေသမျှ ရစ်သမျှမခံနိုင်တဲ့အဆုံး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှ သူ့အား Cover အဖွဲ့ မစ်ရှင်မှလွဲတခြားမစ်ရှင်များပေးလာခဲ့ပြီဖြစ်တယ်။

သူခိုးဖမ်းလိုက် ခါးပိုက်နှိုက်ဖမ်းလိုက် မြို့အတွင်း ကင်းလှည့်လိုက်နဲ့ သူအလုပ်တွေများနေတာဖြစ်လေသည်။ တခုအလုပ်ပိုလာတာကတော့ သူ့နောက်တကောက်ကောက်လိုက်ဖို့ လူထည့်ပေးထားတာပါပဲ။အမေကြီးမှ သားအားမျက်စိအောင်ပျောက်မခံ စောင့်ကြည့်နေကြခြင်းလဲဖြစ်လေတယ်။

ဒီ‌နေ့ကတော့ အလုပ်သိပ်မများတာမို့ Offroad အိမ်စောစောပြန်မိလေတယ်။ ညစာစားဖို့ပြင်ဆင်နေရင်း သူ့ဖုန်းထဲမှ notiအသံကြောင့် တချက်စစ်ဆေးမိပြီးနောက်  လုပ်သမျှအရာအာလုံး ပစ်ချလို့ အပြင်ကိုအမြန်ပြေး‌ထွက်မိသည်။

အကြောင်းကြားဖို့ တစုံတရာတောင်မစောင့်စားနိုင်ပဲ ဖုန်းထဲမှ နေရာတခုဆီသို့အပြေးသွားမိလေသည်။ ပုံထဲဝယ် သူဖမ်းမိမလို့ဖြစ်ခဲ့သည့် မျက်နှာအမာရွတ်နဲ့ သူဖြစ်လေတယ်။ ထိုလူက ဘားတခုထဲ ဝင်နေတဲ့ပုံဖြစ်တာကြောင့် သူထိုနေရာသို့ အမြန်ပြေးသွားမိနေတာဖြစ်တယ်။

သူထိုနေရာအရောက် ပုံမှန်အတိုင်းသက်ဝင်နေတဲ့ ဘားမျက်နှာစာကကြိုဆိုနေလေတယ်။ သူ p'jeff ကို ဖုန်းခေါ်ကြည့်ပေမဲ့ ဖုန်းကဝင်ပေမဲ့မကိုင်တာမို့ P' Jeff အထဲရောက်နေပြီထင်သည်။ အခုထိုဘားလိပ်စာနဲ့ ပုံပို့လာတာက  p'Jeffဘက်မှ ဖြစ်တာမို့ သူတို့အထဲမှာ လှုပ်ရှားနေပြီထင်။

သူကတော့တိတ်တဆိတ်ရှာဖွေတာ ပိုအဆင်ပြေမည်ထင်တာမို့ ဖုန်းခေါ်နေတာရပ်လိုက်ပြီး ဘားထဲသို့ခြေချလိုက်သည်။ အထဲရောက်တာနဲ့  ဟိုနေရာဒီနေရာ အစုံမှ စလိုက်မီးရောင်တွေကြောင့် သူ့မျက်လုံးတွေ ခဏ‌တာကျင့်သားရအောင် စောင့်လိုက်ရလေသည်။

သီချင်းသံကျယ်ကျယ်အကြား ကခုန်နေတဲ့ လူတွေကိုကျော်လွှားလို့ သူ့ရဲ့ ပန်းတိုင်ဖြစ်သည့်သူအား လိုက်ရှာမိလေသည်။ P'Jeff တို့ ကို အစတောင်မမြင်ရမို့ သူနည်းနည်းထူးဆန်းတယ် ထင်မိ‌‌ နေချိန်ဝယ် နေရာတခုဆီဝင်သွားတဲ့ထိုလူကို ရိပ်ခနဲမြင်လိုက်တာကြောင့် သူလဲတိတ်တဆိတ်လိုက်ပါသွားမိသည်။

ထိုလူသွားတဲ့နောက် တောက်လျှောက်လိုက်ပါလာရင်း အခန်းတခုထဲဝင်သွားတာကြောင့် သူဝင်သင့် မဝင်သင့်တွေဝေမိတယ်။ သူတယောက်ထဲ ဝင်သွားတာက သိပ်အဆင်မပြေလောက် ဟိုလူတွေလူအင်အားများရင် မှောက်မှာကသူသာဖြစ်လေသည်။

သူထိုအခန်းအားစောင့်ကြည့်ရင်း P'Jeffဆီသို့ဖုန်းထပ်ခေါ် ဖို့ပြင်နေတုန်း သူ့နားထင်နားသို့ လာထောက်တဲ့သေနတ်တလက်။

'အဲ့ဖုန်းကိုချလိုက်ဖို့ ငါတော့အကြံပေးချင်တယ် '

ဒုန်း!!!!! ဝုန်း!!!! ခွမ်း !!!!!!

သူ့အားသေနတ်နဲ့ထောက်ထားတဲ့သူနောက်မှ လူနှစ်ယောက်ထွက်လာပြီး သူ့အားအခန်းတခုထဲပစ်သွင်းလိုက်တာမို့ ထိုအခန်းထဲရှိစားပွဲနဲ့ တိုက်မိပြီး ထိုစားပွဲပေါ်ရှိအရက်ပုလင်းတွေအားလုံး လဲကျကုန်လေသည်။ 

Offroad လဲခုနက လှမ်းပစ်တဲ့အရှိန်ကြောင့် သူအနည်းငယ်မူးနောက်သွားပေမဲ့ ပြန်ထဖို့လုပ်လိုက်လေသည်။ သို့သော်အနောက်မှလူတယောက်က သူခြေထောက်အားဖြတ်ကန်လိုက်တာမို့ စားပွဲရှေ့သို့ ဒူးထောက်ရန်ပြန်ချသွားလေသည်။

ထို့နောက်သူ့ခေါင်းအား စားပွဲ နှင့်ဖိနှိပ်ထားလေသည်။ နဖူးနားမှ ခပ်စပ်စပ်ခံစားရတာမို့ နဖူးကွဲသွားလောက်လေပြီ ။ ထို့နောက် သူ့အားတဖက်တချက်စီမှ လင်နှစ်ဖက်ကို လာချုပ်ထားတာမို့ သူအသန်းအသည်ရုန်းကန်မိလေတယ်။

'အာ့ !  မင်း!.... ငါ့ကိုလွှတ်စမ်း '

'ခုထိငါတို့လက်ထဲရောက်နေတာတောင် လေသံကမလျော့သေးဘူး ဟက်! ..... မင်းကိုတော့ကြိုက်သွားပြီ '

အသံလာရာသူမော့ကြည့်မိတော့ သူ့ရှေ့ရှိ ခုံထက်တွက်ခြေချိတ်ထိုင်နေတဲ့ ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံးနဲ့ လူတယောက်။

'ငါ့ကိုလွှတ်စမ်း !!!! ...... အဖွဲ့နဲ့မှမိုက်ရဲတဲ့ကောင်ကများ! '

'ဟက် !..... ဟုတ်တယ် '

ထိုလူက သူ့စကားအားထောက်ခံလေပြီး ထိုင်ရာမှထလို့ သူ့အနားအနည်းငယ်ငုံ့ကိုင်းရင်း......

ဖြန်း!!!!!

လက်ပြန်ရိုက်ချက်ကြောင့် Offroad မျက်နှာလဲတဖတ်သို့ လည်သွားလေသည်။ ထိုလူကသူ့မေးစေ့မှ ဆတ်ခနဲ့အတင်းပြန်ဆွဲလှည့်လေသည်။

'ဒီဘက်ကိုလှည့်စမ်းပါ .... မင်းမျက်နှာလေးသေချာရှုစားရအောင် ဟက် ....'

'ဖွီး!.... '

နဂိုတည်းက စိတ်အချဉ်ပေါက်နေတဲ့သူလဲ တံတွေးနဲ့ထိုလူ့မျက်နှာဖုံးတည့်တည့် လှမ်းထွေးမိလေသည်။

'မင်းကတော့ တကယ်အံ့မခန်းပဲ မင်းငါ့လုပ်ငန်းတွေကို လိုက်ရှုပ်နေတာ များနေပြီဆိုတာ သိရဲ့လား '

'ဘာလုပ်ချင်သေးလို့လဲ ! ဟန်!. ငါကတော့ ငါအသက်ရှင်နေသရွေ့ မင်းတို့ကို ကောင်းကောင်းမနေရအောင် ဆက်လုပ်နေမှာပဲ . '။

'ကောင်းတယ် .... ကောင်းတယ် .... တကယ့်အာဂလေး မင်းသိလား .... မင်းခုထိအသက်ဆတ်နေတာ ဘာကြောင့်လဲဆိုတာ '

'ဘာကိုလဲ !....'

ထိုလူအမေးကြောင့် သူလဲအံ့ဩမိသည်။ သူအသက်ဆက်ရှင်နေရတဲ့ ‌အကြောင်းအရင်းတဲ့လား ? ထိုလူကစကားဆတ်ရင်း.......

'ငါတို့တကယ် မင်းကိုမသတ်နိုင်ဘူးထင်နေတာလား ဟက်.... မင်းကဒီတိုင်း ရဲ‌တယောက်သာသာလေးပဲ မင်းရဲ့အသက်ကို ဟောဒီလို '

သူ့လက်ဖဝါးအားစုပ်ပြပြီး သူ့အားစူးရဲစွာစိုက်ကြည့်နေတဲ့ထိူလူ။

'အလွယ်လေး ဖျက်စီးပလိုက်လို့ရတယ် .... မင်းခုထိဆက်ရှင်သန်နေနိုင်တာ မင်းနောက်ကလူကြောင့်ပဲ '

'သူကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် မင်းဆိုတာ ခုချိန်ထိ ရှိနေမှာတောင်မဟုတ်ဘူး ... ဟက် မင်းကတော့ တန်ဖိုးထားရမှန်းမသိ မင်းအသက်ကိုဖြုန်းပစ်ချင်နေတာပဲ '

'မင်း!!! .... မင်းဘာပြောတာလဲ '

သူနောက်ကွယ်ကလူတဲ့လား....? သူ့အတွေးထဲပေါ်လာသူက တကိုယ်လုံးအမဲရောင်ဝတ်စုံနဲ့ထိုလူ။ဓားမြှောင်လေးရဲ့ ပိုင်ရှင်လား ? ထိုလူနဲ့ သူမှာ ဘာအဆတ်စပ်နေလို့လဲ ?

'ငါဘာပြောတာလဲလား .... အဲ့လူကခုထိ မင်းရှေ့ကိုပေါ်မလာသေးတာလား မင်းပုံစံကြည့်ရတာတော့ သိနေသလိုပါပဲ မင်းသူ့ကိုမြင်ဖူးတယိမလား'

'ဘာလို့.... ဘာလို့လဲ '

'အွန်း ....  ဒါတော့ မင်းသူနဲ့တွေ့မှ မေးကြည့်ပေါ့ ခုတောင်သူမကြာခင်ဒီရောက်လာနိုင်တယ် မင်းကိုတော့ '

ထိုလူကမတ်တပ်ရပ်ပြီး ထွက်သွားဖို့လုပ်တာမို့ သူအတင်းရုန်ကန်ပြီးမေးမိသည်။

'လွှတ်စမ်း!!!!! ခင်များ စကားပြီးအောင်ပြောလေ အဲ့လူကဘယ်သူလဲ !!!! ..... ဘယ်သူလဲလို့ '

ထိုလူက သူကိုတချက်လည်ပြန်ကြည့်ပြီး ခေါင်းခါပြလာသည်။

'ငါလဲ အဲ့တာပဲသိချင် နေတာလေ အဲ့လူဘယ်သူလဲဆိုတာ ခုတော့ မင်းကိုသတ်လို့မရသေးဘူး အဲ့တော့ မင်းအတွက်ငါရဲ့ လက်ဆောင်လေးကိုပြပေးမယ် မင်းလဲသဘောကျလောက်မယ် သူဆိုပိုတောင်ကြိုက်နေအုန်းမှာ ဟား.... ပစ္စည်းယူလာခဲ့ '

'မင်း..... မင်း.... ဘာလုပ်မလို့လဲ ! ငါ့ကိုမထိနဲ့ ...လွှတ် ' 'သေချာချုပ်ထားလေ .... ရော့အကုန်ထိုးပေးလိုက် '

အတင်းရုန်းကန်နေတဲ့ သူ့အားသေချာချုပ်ထားဖို့ပြောပြီး သူ့လူတယောက်လက်ထဲထည့်ပေး လိုက်တဲ့ ဆေးထိုးအပ်ပြွန်တခု ။ သူအတင်းရုန်းကန်နေပေမဲ့ သူတို့ဘက်ကလူအားများတာမို့ လူကမရုန်းနိုင် ခဲ့ပေ။ သူ့လက်တဖက်အားအတင်းချုပ်လို့ သူ့လက်မောင်းသွေးကြောထဲ ထိုးသွင်းလိုက်တဲ့ အရည်များ နဲ့ ဆေးထိုးပြွန်အလွတ်တခုသာ ကျန်ခဲ့လေသည်။

'မင်း!!!! ...... အာ့ ! '

ဝင်လာတဲ့ဆေးရည်တွေပြီးနောက် ထိုလူရဲ့ ဖြတ်ရိုက်ချင်းရာစကားပြောသံ .....

'ငါမင်းကိုပြောပြမယ် ဒီဆေးက ခုတလောငါစမ်းသပ်နေတာလေးပေါ့ မင်းရှေ့ကလူတွေတော့ အွန်း...... ထားပါတော့ မင်းတော့ခံနိုင်ရည်ရှိမလားကြည့်ရသေးတာပေါ့ ဒီဆေးကလေ မင်းရဲ့စိတ်အပေါ်မူတည်ပြီး လှုံဆော်ပေးနိုင်တဲ့အရာကွာ ရှင်းရှင်းပြောရရင် မင်းဒေါသထွက်နေရင် မင်းဒေါသကို လူသတ်ချင်လာတဲ့အထိ ပြင်းထန်စေနိုင်သလို..... '

'ပြီးတော့ စိတ်ဓာတ်ကျရင်လဲ ကိုယ်တိုင်သတ်သေချင်လောက်တဲ့အထိ လှုံ့ဆော်ပေးနိုင်တဲ့ဆေးပဲ အဲ့တော့အကောင်းဆုံးက မင်းရဲ့စိတ်ကိုသိပ်မလှုပ်ရှားစေနဲ့ မင်းမထိန်းချုပ်နိုင်ရင် မင်းသေရင်သေ မင်းမသေရင် မင်းအနားကလူတွေသေရုံ လေးပါပဲ မင်းစိတ်ကို သတိလေးကပ်ပြီးနေ '

'ဆရာသူတို့ရောက်ခါနီးပြီ '

ထိုလူ့စကားမဆုံးခင် သူ့လူတယောက်သတိပေးတာကြောင့် ထိုလူကြည့်ရတာပိုပျော်သွားသလိုပင်။

'ဟုလား ပွဲကောင်းစတော့မှာပေါ့ သူ့ကိုအိပ်ဆေးထိုးပေးလိုက်တော့ '

'မင်း!! '

နောက်ထပ်ထည့်ထိုးလိုက်တဲ့ဆေးရည်တွေပြီးနောက် သူလဲတဖြေးဖြေး မျက်လုံးများမှေးစင်လာခဲ့သည်။ သူသတိကပ်နေအောင် ကြိုးစားနေပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့ သူ့မျက်ဝန်းတွေကတော့ သူ့အမိန့်ကို ဆန့်ကျင်လျက်သား။

ဒုန်း!!!!!!!

နောက်ဆုံးသူသတိမလွတ်ခင် တံခါးအားရိုက်ချိုးလိုက်သံနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းဝင်ရောက်လာတဲ့ ရှုးဖိနပ်အနက်တစုံရယ် မှုန်ဝါးဝါးလူတယောက်သူအသိတို့ကတော့ ကင်းလွတ်လျှက်သား ။

'ဝါး ..... အချိန်ကိုက်ချက်ကတော့ ကွက်တိပဲ '

'သူ့ကိုလွှတ်လိုက်စမ်း !!!!!!! '

Zaw

တေန႕တေန႕ P' Jeff ျပန္အလာနဲ႕ သတင္းေကာင္းေစာင့္ရတာလဲ သူ႕အတြက္ေတာ့ အလုပ္တခုျဖစ္လာၿပီျဖစ္တယ္။ ႐ုံးထိုင္အျဖစ္ တပတ္လုပ္ၿပီးအၾကာမွာေတာ့ သူေမႊသမွ် ရစ္သမွ်မခံနိုင္တဲ့အဆုံး ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သူမွ သူ႕အား Cover အဖြဲ႕ မစ္ရွင္မွလြဲတျခားမစ္ရွင္မ်ားေပးလာခဲ့ၿပီျဖစ္တယ္။

သူခိုးဖမ္းလိုက္ ခါးပိုက္ႏွိုက္ဖမ္းလိုက္ ၿမိဳ႕အတြင္း ကင္းလွည့္လိုက္နဲ႕ သူအလုပ္ေတြမ်ားေနတာျဖစ္ေလသည္။ တခုအလုပ္ပိုလာတာကေတာ့ သူ႕ေနာက္တေကာက္ေကာက္လိုက္ဖို႔ လူထည့္ေပးထားတာပါပဲ။အေမႀကီးမွ သားအားမ်က္စိေအာင္ေပ်ာက္မခံ ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကျခင္းလဲျဖစ္ေလတယ္။

ဒီ‌ေန႕ကေတာ့ အလုပ္သိပ္မမ်ားတာမို႔ Offroad အိမ္ေစာေစာျပန္မိေလတယ္။ ညစာစားဖို႔ျပင္ဆင္ေနရင္း သူ႕ဖုန္းထဲမွ notiအသံေၾကာင့္ တခ်က္စစ္ေဆးမိၿပီးေနာက္  လုပ္သမွ်အရာအာလုံး ပစ္ခ်လိဳ႕ အျပင္ကိုအျမန္ေျပး‌ထြက္မိသည္။

အေၾကာင္းၾကားဖို႔ တစုံတရာေတာင္မေစာင့္စားနိုင္ပဲ ဖုန္းထဲမွ ေနရာတခုဆီသို႔အေျပးသြားမိေလသည္။ ပုံထဲဝယ္ သူဖမ္းမိမလို႔ျဖစ္ခဲ့သည့္ မ်က္ႏွာအမာ႐ြတ္နဲ႕ သူျဖစ္ေလတယ္။ ထိုလူက ဘားတခုထဲ ဝင္ေနတဲ့ပုံျဖစ္တာေၾကာင့္ သူထိုေနရာသို႔ အျမန္ေျပးသြားမိေနတာျဖစ္တယ္။

သူထိုေနရာအေရာက္ ပုံမွန္အတိုင္းသက္ဝင္ေနတဲ့ ဘားမ်က္ႏွာစာကႀကိဳဆိုေနေလတယ္။ သူ p'jeff ကို ဖုန္းေခၚၾကည့္ေပမဲ့ ဖုန္းကဝင္ေပမဲ့မကိုင္တာမို႔ P' Jeff အထဲေရာက္ေနၿပီထင္သည္။ အခုထိုဘားလိပ္စာနဲ႕ ပုံပို႔လာတာနဲ႕ p'Jeffဘက္မွ ျဖစ္တာမို႔ သူတို႔အထဲမွာ လႈပ္ရွားေနၿပီထင္။

သူကေတာ့တိတိတဆိတ္ရွာေဖြတာ ပိုအဆင္ေျပမည္ထင္တာမို႔ ဖုန္းေခၚေနတာရပ္လိုက္ၿပီး ဘားထဲသို႔ေျခခ်လိဳက္သည္။ အထဲေရာက္တာနဲ႕  ဟိုေနရာဒီေနရာ အစုံမွ စလိုက္မီးေရာင္ေတြေၾကာင့္ သူ႕မ်က္လုံးေတြ ခဏ‌တာက်င့္သားရေအာင္ ေစာင့္လိုက္ရေလသည္။

သီခ်င္းသံက်ယ္က်ယ္အၾကား ကခုန္ေနတဲ့ လူေတြကိုေက်ာ္လႊားလို႔ သူ႕ရဲ႕ ပန္းတိုင္ျဖစ္သည့္သူအား လိုက္ရွာမိေလသည္။ P'Jeff တို႔ ကို အစေတာင္မျမင္ရမို႔ သူနည္းနည္းထူးဆန္းတယ္ ထင္မိ‌‌ ေနခ်ိန္ဝယ္ ေနရာတခုဆီဝငိသြားတဲ့ထိုလူကို ရိပ္ခနဲျမင္လိုက္တာေၾကာင့္ သူလဲတိတ္တဆိတ္လိုက္ပါသြားမိသည္။

ထိုလူသြားတဲ့ေနာက္ ေတာက္ေလွ်ာက္လိုက္ပါလာရင္း အခန္းတခုထဲဝင္သြားတာေၾကာင့္ သူဝင္သင့္ မဝင္သင့္ေတြေဝမိတယ္။ သူတေယာက္ထဲ ဝင္သြားတာက သိပ္အဆင္မေျပေလာက္ ဟိုလူေတြလူအင္အားမ်ားရင္ ေမွာက္မွာကသူသာျဖစ္ေလသည္။

သူထိုအခန္းအားေစာင့္ၾကည့္ရင္း P'Jeffဆီသို႔ဖုန္းထပ္ေခၚ ဖို႔ျပင္ေနတုန္း သူ႕နားထင္နားသို႔ လာေထာက္တဲ့ေသနတ္တလက္။

'အဲ့ဖုန္းကိုခ်လိဳက္ဖို႔ ငါေတာ့အႀကံေပးခ်င္တယ္ '

ဒုန္း!!!!! ဝုန္း!!!! ခြမ္း !!!!!!

သူ႕အားေသနတ္နဲ႕ေထာက္ထားတဲ့သူေနာက္မွ လူႏွစ္ေယာက္ထြက္လာၿပီး သူ႕အားအခန္းတခုထဲပစ္သြင္းလိုက္တာမို႔ ထိုအခန္းထဲရွိစားပြဲနဲ႕ တိုက္မိၿပီး ထိုစားပြဲေပၚရွိအရက္ပုလင္းေတြအားလုံး လဲက်ကဳန္ေလသည္။ 

Offroad လဲခုနက လွမ္းပစ္တဲ့အရွိန္ေၾကာင့္ သူအနည္းငယ္မူးေနာက္သြားေပမဲ့ ျပန္ထဖို႔လုပ္လိုက္ေလသည္။ သို႔ေသာ္အေနာက္မွလူတေယာက္က သူေျခေထာက္အားျဖတ္ကန္လိုက္တာမို႔ စားပြဲေရွ႕သို႔ ဒူးေထာက္ရန္ျပန္ခ်သြားေလသည္။

ထို႔ေနာက္သူ႕ေခါင္းအား စားပႊဲင့္ဖိႏွိပ္ထားေလသည္။ နဖူးနားမွ ခပ္စပ္စပ္ခံစားရတာမို႔ နဖူးကြဲသြားေလာက္ေလၿပီ ။ ထို႔ေနာက္ သူ႕အားတဖက္တခ်က္စီမွ လင္ႏွစ္ဖက္ကို လာခ်ဳပ္ထားတာမို႔ သူအသန္းအသည္႐ုန္းကန္မိေလတယ္။

'အာ့ !  မင္း!.... ငါ့ကိုလႊတ္စမ္း '

'ခုထိငါတို႔လက္ထဲေရာက္ေနတာေတာင္ ေလသံကမေလ်ာ့ေသးဘူး ဟက္! ..... မင္းကိုေတာ့ႀကိဳက္သြားၿပီ '

အသံလာရာသူေမာ့ၾကည့္မိေတာ့ သူ႕ေရွ႕ရွိ ခုံထက္တြက္ေျခခ်ိတ္ထိုင္ေနတဲ့ ေ႐ႊေရာင္မ်က္ႏွာဖုံးနဲ႕ လူတေယာက္။

'ငါ့ကိုလႊတ္စမ္း !!!! ...... အဖြဲ႕နဲ႕မွမိုက္ရဲတဲ့ေကာင္ကမ်ား! '

'ဟက္ !..... ဟုတ္တယ္ '

ထိုလူက သူ႕စကားအားေထာက္ခံေလၿပီး ထိုင္ရာမွထလို႔ သူ႕အနားအနည္းငယ္ငံ့ကိုင္းရင္း......

ျဖန္း!!!!!

လက္ျပန္ရိုက္ခ်က္ေၾကာင့္ Offroad မ်က္ႏွာလဲတဖတ္သို႔ လည္သြားေလသည္။ ထိုလူကသူ႕ေမ့ေစ့မွ ဆတ္ခနဲ႕အတင္းျပန္ဆြဲလွည့္ေလသည္။

'ဒီဘက္ကိုလွည့္စမ္းပါ .... မင္းမ်က္ႏွာေလးေသခ်ာရႈစားရေအာင္ ဟက္ ....'

'ဖြီး!.... '

နဂိုတည္းက စိတ္အခ်ဥ္ေပါက္ေနတဲ့သူလဲ တံေတြးနဲ႕ထိုလူ႕မ်က္ႏွာဖုံးတည့္တည့္ လွမ္းေထြးမိေလသည္။

'မင္းကေတာ့ တကယ္အံ့မခန္းပဲ မင္းငါ့လုပ္ငန္းေတြကို လိုက္ရႈပ္ေနတာ မ်ားေနၿပီဆိုတာ သိရဲ႕လား '

'ဘာလုပ္ခ်င္ေသးလို႔လဲ ! ဟန္!. ငါကေတာ့ ငါအသက္ရွင္ေနသေ႐ြ႕ မင္းတို႔ကို ေကာင္းေကာင္းမေနရေအာင္ ဆက္လုပ္ေနမွာပဲ . '။

'ေကာင္းတယ္ .... ေကာင္းတယ္ .... တကယ့္အာဂေလး မင္းသိလား .... မင္းခုထိအသက္ဆတ္ေနတာ ဘာေၾကာင့္လဲဆိုတာ '

'ဘာကိုလဲ !....'

ထိုလူအေမးေၾကာင့္ သူလဲအံ့ဩမိသည္။ သူအသက္ဆက္ရွင္ေနရတဲ့ ‌အေၾကာင္းအရင္းတဲ့လား ? ထိုလူကစကားဆတ္ရင္း.......

'ငါတို႔တကယ္ မင္းကိုမသတ္နိုင္ဘူးထင္ေနတာလား ဟက္.... မင္းကဒီတိုင္း ရဲ‌တေယာက္သာသာေလးပဲ မင္းရဲ႕အသက္ကို ေဟာဒီလို '

သူ႕လက္ဖဝါးအားစုပ္ျပၿပီး သူ႕အားစူးရဲစြာစိုက္ၾကည့္ေနတဲ့ထိူလူ။

'အလြယ္ေလး ဖ်က္စီးပလိုက္လို႔ရတယ္ .... မင္းခုထိဆက္ရွင္သန္ေနနိုင္တာ မင္းေနာက္ကလူေၾကာင့္ပဲ '

'သူေၾကာင့္သာ မဟုတ္ရင္ မင္းဆိုတာ ခုခ်ိန္ထိ ရွိေနမွာေတာင္မဟုတ္ဘူး ... ဟက္ မင္းကေတာ့ တန္ဖိုးထားရမွန္းမသိ မင္းအသက္ကိုျဖဳန္းပစ္ခ်င္ေနတာပဲ '

'မင္း!!! .... မင္းဘာေျပာတာလဲ '

သူေနာက္ကြယ္ကလူတဲ့လား....? သူ႕အေတြးထဲေပၚလာသူက တကိုယ္လုံးအမဲေရာင္ဝတ္စုံနဲ႕ထိုလူ။ဓားျမႇောင္ေလးရဲ႕ ပိုင္ရွင္လား ? ထိုလူနဲ႕ သူမွာ ဘာအဆတ္စပ္ေနလို႔လဲ ?

'ငါဘာေျပာတာလဲလား .... အဲ့လူကခုထိ မင္းေရွ႕ကိုေပၚမလာေသးတာလား မင္းပုံစံၾကည့္ရတာေတာ့ သိေနသလိုပါပဲ မင္းသူ႕ကိုျမင္ဖူးတယိမလား'

'ဘာလို႔.... ဘာလို႔လဲ '

'အြန္း ....  ဒါေတာ့ မင္းသူနဲ႕ေတြ႕မွ ေမးၾကည့္ေပါ့ ခုေတာင္သူမၾကာခင္ဒီေရာက္လာနိုင္တယ္ မင္းကိုေတာ့ '

ထိုလူကမတ္တပ္ရပ္ၿပီး ထြက္သြားဖို႔လုပ္တာမို႔ သူပတင္း႐ုန္ကန္ၿပီးေမးမိသည္။

'လႊတ္စမ္း!!!!! ခင္မ်ား စကားၿပီးေအာင္ေျပာေလ အဲ့လူကဘယ္သူလဲ !!!! ..... ဘယ္သူလဲလို႔ '

ထိုလူက သူကိုတခ်က္လည္ျပန္ၾကည့္ၿပီး ေခါင္းခါျပလာသည္။

'ငါလဲ အဲ့တာပဲသိခ်င္ ေနတာေလ အဲ့လူဘယ္သုလဲဆိုတာ ခုေတာ့ မင္းကိုသတ္လို႔မရေသးဘူး အဲ့ေတာ့ မင္းအတြက္ငါရဲ႕ လက္ေဆာင္ေလးကိုျပေပးမယ္ မင္းလဲသေဘာက်ေလာက္မယ္ သူဆိုပိုေတာင္ႀကိဳက္ေနအုန္းမွာ ဟား.... ပစၥည္းယူလာခဲ့ '

'မင္း..... မင္း.... ဘာလုပ္မလို႔လဲ ! ငါ့ကိုမထိနဲ႕ ...လႊတ္ ' 'ေသခ်ာခ်ဳပ္ထားေလ .... ေရာ့အကုန္ထိုးေပးလိုက္ '

အတင္း႐ုန္းကန္ေနတဲ့ သူ႕အားေသခ်ာခ်ဳပ္ထားဖို႔ေျပာၿပီး သူ႕လူတေယာက္လက္ထဲထည့္ေပး လိုက္တဲ့ ေဆးထိုးအပ္ႁပြန္တခု ။ သူအတင္း႐ုန္းကန္ေနေပမဲ့ သူတို႔ဘက္ကလူအားမ်ားတာမို႔ လူကမ႐ုန္းနိုင္ ခဲ့ေပ။ သူ႕လက္တဖက္အားအတင္းခ်ဳပ္လို႔ သူ႕လက္ေမာင္းေသြးေၾကာထဲ ထိုးသြင္းလိုက္တဲ့ အရည္မ်ား နဲ႕ ေဆးထိုးႁပြန္အလြတ္တခုသာ က်န္ခဲ့ေလသည္။

'မင္း!!!! ...... အာ့ ! '

ဝင္လာတဲ့ေဆးရည္ေတြၿပီးေနာက္ ထိုလူရဲ႕ ျဖတ္ရိုက္ခ်င္းရာစကားေျပာသံ .....

'ငါမင္းကိုေျပာျပမယ္ ဒီေဆးက ခုတေလာငါစမ္းသပ္ေနတာေလးေပါ့ မင္းေရွ႕ကလူေတြေတာ့ အြန္း...... ထားပါေတာ့ မင္းေတာ့ခံနိုင္ရည္ရွိမလားၾကည့္ရေသးတာေပါ့ ဒီေဆးကေလ မင္းရဲ႕စိတ္အေပၚမူတည္ၿပီး လႈံေဆာ္ေပးနိုင္တဲ့အရာကြာ ရွင္းရွင္းေျပာရရင္ မင္းေဒါသထြက္ေနရင္ မင္းေဒါသကို လူသတ္ခ်င္လာတဲ့အထိ ျပင္းထန္ေစနိုင္သလို..... '

'ၿပီးေတာ့ စိတ္ဓာတ္က်ရင္လဲ ကိုယ္တိုင္သတ္ေသခ်င္ေလာက္တဲ့အထိ လႈံ႕ေဆာ္ေပးနိုင္တဲ့ေဆးပဲ အဲ့ေတာ့အေကာင္းဆုံးက မင္းရဲ႕စိတ္ကိုသိပ္မလႈပ္ရွားေစနဲ႕ မင္းမထိန္းခ်ဳပ္နိုင္ရင္ မင္းေသရင္ေသ မင္းမေသရင္ မင္းအနားကလူေတြေသ႐ုံလပါပဲ မင္းစိတ္ကို သတိေလးကပ္ၿပီးေန '

'ဆရာသူတို႔ေရာက္ခါနီးၿပီ '

ထိုလူ႕စကားမဆုံးခင္ သူ႕လူတေယာက္သတိေပးတာေၾကာင့္ ထိုလူၾကည့္ရတာပိုေပ်ာ္သြားသလိုပင္။

'ဟုလား ပြဲေကာင္းစေတာ့မွာေပါ့ သူ႕ကိုအိပ္ေဆးထိုးေပးလိုက္ေတာ့ '

'မင္း!! '

ေနာက္ထပ္ထည့္ထိုးလိုက္တဲ့ေဆးရည္ေတြၿပီးေနာက္ သူလဲတေျဖးေျဖး မ်က္လုံးမ်ားေမွးစင္လာခဲ့သည္။ သူသတိကပ္ေနေအာင္ ႀကိဳးစားေနေပမဲ့ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူ႕မ်က္ဝန္းေတြကေတာ့ သူ႕အမိန႔္ကို ဆန႔္က်င္လ်က္သား။

ဒုန္း!!!!!!!

ေနာက္ဆုံးသူသတိမလြတ္ခင္ တံခါးအားရိုက္ခ်ိဳးလိုက္သံႏွင့္အတူ ေလွ်ာက္လွမ္းဝင္ေရာက္လာတဲ့ ရႈးဖိနပ္အနက္တစုံရယ္ မႈန္ဝါးဝါးလူတေယာက္အၾကသူအသိတို႔ကေတာ့ ကင္းလြတ္လွ်က္သား ။

'ဝါး ..... အခ်ိန္ကိုက္ခ်က္ကေတာ့ ကြက္တိပဲ '

'သူ႕ကိုလႊတ္လိုက္စမ္း !!!!!!! '

There are no comments yet. Log in to be the first to leave a review!

Similar stories